Roberto Bautista-Agut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roberto Bautista-Agut
Ilustracja
Państwo  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1988
Castellón de la Plana
Wzrost 183 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywny
Trener Tomas Carbonell, Pepe Vendrell
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 10 (19 sierpnia 2019)
Australian Open QF (2019)
Roland Garros 4R (2016, 2017)
Wimbledon SF (2019)
US Open 4R (2014, 2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 169 (3 marca 2014)
Australian Open 1R (2013, 2014)
Roland Garros 3R (2013)
Wimbledon 2R (2014)
US Open 2R (2013)
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska śródziemnomorskie
Złoto Pescara 2009 gra pojedyncza
Brąz Pescara 2009 gra podwójna

Roberto Bautista-Agut (ur. 14 kwietnia 1988 w Castellón de la Plana) – hiszpański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W wieku 14 i 16 lat osiągał tytuł juniorskiego mistrza kontynentu. Był reprezentantem kraju podczas juniorskich zawodów w Pucharze Davisa.

Bautista-Agut wielokrotnie zdobywał tytuły i osiągał finały w turniejach rangi ATP Challenger Tour i ITF Men's Circuit. W turniejach cyklu ATP World Tour Hiszpan wygrał 9 tytułów z 16 rozegranych finałów.

Od roku 2014 jest reprezentantem Hiszpanii w Pucharze Davisa.

Najwyższe – 10. miejsce w rankingu singlowym osiągnął w notowaniu z 19 sierpnia 2019 roku. Najwyższe miejsce w grze podwójnej (169. pozycja) zanotował 3 marca 2014.

Hiszpan brał udział w Igrzyskach Śródziemnomorskich w Pescarze, które rozgrywane były w 2009 roku. W zawodach gry pojedynczej zwyciężył. W finale pokonał Turka Marsela İlhana wynikiem 6:4, 6:7(1), 7:6(9)[1]. W zawodach gry podwójnej, w parze z Gerardem Granollersem, zdobył brązowy medal[1]. W 2016 zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w konkurencjach singla i debla[2]. W grze pojedynczej osiągnął ćwierćfinał, ulegając Juanowi Martínowi del Potro. W grze podwójnej również awansował do ćwierćfinału, startując w parze z Davidem Ferrerem.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (9–7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 6 stycznia 2013 Ćennaj Twarda Serbia Janko Tipsarević 6:3, 1:6, 3:6
Zwycięzca 1. 21 czerwca 2014 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Niemcy Benjamin Becker 2:6, 7:6(2), 6:4
Zwycięzca 2. 13 lipca 2014 Stuttgart Ceglana Czechy Lukáš Rosol 6:3, 4:6, 6:2
Finalista 2. 19 października 2014 Moskwa Twarda (hala) Chorwacja Marin Čilić 4:6, 4:6
Finalista 3. 25 października 2015 Moskwa Twarda (hala) Chorwacja Marin Čilić 4:6, 4:6
Finalista 4. 1 listopada 2015 Walencja Twarda (hala) Portugalia João Sousa 6:3, 3:6, 4:6
Zwycięzca 3. 16 stycznia 2016 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Jack Sock 6:1, 1:0 krecz
Zwycięzca 4. 7 lutego 2016 Sofia Twarda (hala) Serbia Viktor Troicki 6:3, 6:4
Finalista 5. 27 sierpnia 2016 Winston-Salem Twarda Hiszpania Pablo Carreño-Busta 7:6(6), 6:7(1), 4:6
Finalista 6. 16 października 2016 Szanghaj Twarda Wielka Brytania Andy Murray 6:7(6), 1:6
Zwycięzca 5. 8 stycznia 2017 Ćennaj Twarda Rosja Daniił Miedwiediew 6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 26 sierpnia 2017 Winston-Salem Twarda Bośnia i Hercegowina Damir Džumhur 6:4, 6:4
Zwycięzca 7. 13 stycznia 2018 Auckland Twarda Argentyna Juan Martín del Potro 6:1, 4:6, 7:5
Zwycięzca 8. 3 marca 2018 Dubaj Twarda Francja Lucas Pouille 6:3, 6:4
Finalista 7. 29 lipca 2018 Gstaad Ceglana Włochy Matteo Berrettini 6:7(9), 4:6
Zwycięzca 9. 5 stycznia 2019 Doha Twarda Czechy Tomáš Berdych 6:4, 3:6, 6:3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pescara2009 results. pescara2009.it, 2009. [dostęp 2012-01-23].
  2. Roberto Bautista Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-05-01] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]