Roberto Di Matteo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roberto Di Matteo
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
29 maja 1970
Szafuza, Szwajcaria
Pozycja środkowy pomocnik
Wzrost 178 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1988–1991
1991–1992
1992–1993
1993–1996
1996–2002
FC Schaffhausen
FC Zürich
FC Aarau
S.S. Lazio
Chelsea F.C.
50 (2)
34 (6)
33 (1)
87 (7)
119 (15)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1994–1998  Włochy 34 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008–2009
2009–2011
2011–2012
2012
2014–2015
2016
Milton Keynes Dons
West Bromwich
Chelsea F.C. (asystent trenera)
Chelsea F.C.
Schalke 04
Aston Villa

Roberto Di Matteo (ur. 29 maja 1970 w Szafuzie) – włoski trener piłkarski i były piłkarz szwajcarskiego pochodzenia występujący najczęściej na pozycji środkowego pomocnika; były menadżer Chelsea F.C i Schalke 04.

Kariera klubowa[edytuj]

Roberto Di Matteo zawodową karierę rozpoczynał w 1988 roku w FC Schaffhausen. W pierwszym sezonie występów w tym zespole zaliczył osiemnaście ligowych spotkań, a w kolejnym zagrał już w 31 meczach i zdobył dwa gole. Latem 1991 roku przeniósł się do drużyny FC Zürich, w barwach której w 34 pojedynkach sześć razy wpisał się na listę strzelców. Kolejny sezon Di Matteo spędził w FC Aarau, z którym wywalczył mistrzostwo kraju. W 1993 roku włoski gracz trafił do grającego w Serie A Lazio. W ekipie „Biancocelestich” od razu zdobył sobie miejsce w podstawowej jedenastce.

Po trzech sezonach spędzonych na Stadio Olimpico Di Matteo zdecydował się jednak zmienić klub i za rekordową wówczas sumę 4,9 milionów funtów odszedł do Chelsea. Razem z „The Blues” zajął szóste miejsce w tabeli Premier League i zapewnił sobie udział w Pucharze UEFA. W kolejnych sezonach londyński zespół nigdy nie kończył rozgrywek na gorszym miejscu niż szóste, a Roberto przez ponad trzy lata był podstawowym zawodnikiem Chelsea. W sezonie 1999/2000 u Włocha zaczęły się pojawiać problemy ze zdrowiem. Przez kontuzję nogi Di Matteo przez bardzo długi czas odpoczywał od futbolu, by w 2002 roku zakończyć karierę[1]. Następnie Włoch otworzył w Londynie sieć restauracji[2]. Z Chelsea wywalczył między innymi Puchar Zdobywców Pucharów w 1998 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Włoch Di Matteo zadebiutował 16 listopada 1994 roku w spotkaniu przeciwko Chorwacji, kiedy to trenerem Włochów był Arrigo Sacchi. Razem z drużyną narodową wystąpił na Euro 1996, jednak Włosi udział w turnieju zakończyli na rundzie grupowej. Dwa lata później włoski pomocnik znalazł się w kadrze Italii na Mistrzostwa Świata we Francji. Reprezentacja prowadzona wówczas przez Cesare Maldiniego dotarła do ćwierćfinału, w którym przegrał po rzutach karnych 3:4 z Francją. Na mundialu Di Matteo wystąpił tylko w dwóch spotkaniach fazy grupowej. Łącznie dla zespołu narodowego zaliczył 34 spotkania i dwa gole.

Kariera trenerska[edytuj]

2 lipca 2008 roku Di Matteo został trenerem klubu Milton Keynes Dons[3]. Na stanowisku tym zastąpił Paula Ince'a, który zaczął pracować z Blackburn Rovers. 30 czerwca 2009 roku Włoch został szkoleniowcem West Bromwich zastępując Tony’ego Mowbraya. 6 lutego 2011 władze West Bromwich poinformowały o zwolnieniu menedżera Roberto Di Matteo. Powodem były słabe wyniki drużyny. 29 czerwca 2011 został asystentem André Villasa-Boasa w Chelsea. 4 marca 2012, po ogłoszeniu przez klub informacji o zwolnieniu dotychczasowego szkoleniowca, Di Matteo został menadżerem Chelsea do końca sezonu[4]. 24 kwietnia 2012 w półfinale Ligi Mistrzów Chelsea wygrała w Londynie (1:0) i zremisowała w Katalonii (2:2) z Barceloną i tym samym zakwalikowała się do finału Ligi Mistrzów. 5 maja roku 2012 zdobył pierwsze trofeum klubowe – Puchar Anglii.

19 maja 2012 roku wraz z Chelsea FC zdobył Puchar Ligi Mistrzów wygrywając z Bayernem Monachium w rzutach karnych 4:3 po uzyskaniu wyniku 1:1 w regulaminowym czasie gry. 13 czerwca 2012 roku podpisał dwuletni kontrakt z Chelsea, który czyni go trenerem pierwszej drużyny. 31 sierpnia 2012 jego drużyna przegrała mecz o Superpuchar Europy z Atletico Madryt 1:4. 21 listopada 2012 roku z powodu słabych wyników Di Matteo został zwolniony z funkcji trenera Chelsea.

7 października 2014 Schalke poinformowało o zatrudnieniu Di Matteo jako pierwszego trenera[5].

Od 2016 roku trenował Aston Villę.Po 19 spotkaniach, w których podopieczni Di Matteo odnotowali jedynie jedną wygraną, trener został zwolniony.[6]

Przypisy

  1. Roberto Di Matteo zakończył karierę (pol.). sport.pl. [dostęp 31.10.2008].
  2. Roberto Di Matteo (pol.). chelsealondyn.pl. [dostęp 31.10.2008].
  3. Di Matteo appointed MK Dons boss (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 31.10.2008].
  4. Chelsea and Villas-Boas part company (ang.). Chelsea FC. [dostęp 4 marca 2012].
  5. goal.com: Roberto Di Matteo trenerem Schalke (ang.). goal.com. [dostęp 2014-10-07].
  6. Roberto Di Matteo nie jest już trenerem Aston Villi, „Onet Sport”, 3 października 2016 [dostęp 2017-02-22] (pol.).

Bibliografia[edytuj]