Roberto Malone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roberto Malone
ilustracja
Prawdziwe imię i nazwisko Roberto Pipino[1][2][3]
Data i miejsce urodzenia 31 października 1956[4]
Turyn[2], Włochy
Używane pseudonimy Roberto Malonne, R. Malone, Robert Malonene, Bob Malone, Roberto Moreno, Robert Mawio, Roberto Mallone, Roberto Melone, Peppino, Robert Mauro, Robert Malone, Pepino, Frank Mallone, Bob Holmes, Roberto Mei[5]
Lata aktywności 1987-2016[2]
Narodowość włoska[3]
Liczba filmów 497 jako wykonawca, 2 jako reżyser
Penis 18 cm
Kolor włosów czarny[3]
Kolor oczu brązowy[3]

Roberto Malone (ur. 31 października 1956 w Turynie) – włoski aktor i reżyser filmów pornograficznych. Występował także jako Bob Malone, Roberto Malonne, R. Malone, Robert Malonene, Frank Mallone, Roberto Moreno, Robert Mawio, Roberto Mallone[3], Roberto Melone, Peppino, Robert Mauro, Robert Malone i Pepino[5].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na planie filmu Cyberix (1997)

Urodził się w Turynie[6][7][1]. W 1984 roku pojawił się na castingu do swojego pierwszego filmu porno, gdy reżyser i producenci wybrali dla niego pseudonim 'Bob Malone'[8].

Brał udział w filmach: Cicciolina Number One (1986) w roli barmana[9] z Ciccioliną, Poker di donne (1987) jako Roby z Karin Schubert[10], Chiamami (1987) z Moaną Pozzi i Gabrielem Pontello.

Malone przez lata występował w filmach porno, nie informując o tym swojej żony[11]. Wychodził z domu jak każdy inny pracownik[12]. Kiedy jednak jego żona poznała prawdę, opuściła go[13].

Do swoich włoskich filmów angażował go Mario Salieri[14], w tym Vietnam Store (1988), Sex Camorra (1988), Roma Connection (1991), Harem (1991), Concept 2 (1991), Viaggio nel Tempo (1991), Sogni d'estate a riccione (1992), Arabika (1992) jako arabski żołnierz, Divina Commedia (1994), Sequestro di persona 2 (1995), CKP (1996), Voyeur Gallery (1997), Storie di Caserma 2 (1999), Napoli (2000), Vacanze di Capodanno 2000 (2000), Stavros 2 (2000) i All Sex: Intimita proibite di 2 giovani casalinghe (2000). U Pierre Woodmana wystąpił jako szofer w Private Media Group Żigolak 2 (Private Film 28: The Gigolo 2, 1995).

Można go było zobaczyć także w produkcjach niemieckich, w tym Casting 1 (1992) i Dreams of Anal (1993) z Dolly Buster, oraz Vidéo Marc Dorcel (VMD): Attention fillettes... (1987), Mężczyzna, który szalał za kobietami (L'homme qui était fou des femmes, 1988), Czarująca panna Todd (Les charmes secrets Miss Todd, 1990) z Tracey Adams, La femme en noir (1990), Ona woli starszych (Elle préfere les vieux, 1990), Goście, goście (Les Visiteuses, 1994), Amnezja – Apetyt na Laurę (La Ruée vers Laure, 1997), First Lady (1997) z Laure Sainclair, Sextet (1997), Délires Obscènes (1998), Fetyszysta (Le Fétichiste, 1999) z Anitą Dark, Betisier du X 1 (1999), Enjeu du desir (1999) z Nikki Anderson, Talizman – Ukryte pożądanie (Le Désir dans la peau, 1999) i Punkt Q (Le Point Q, 2001).

Luca Damiano[15] i Joe D'Amato[16] zaangażowali go do swoich wysokobudżetowych kostiumowych produkcji; Złodziejaszki (Donne gioielli e culi belli, 1994), ekranizacji powieści Alberto Moravia włoskiej produkcji Mężczyzna, który patrzy (Il marito guardone – Sesso spiato, 1995), Sogni di una Ragazza di Campagna (1995), Baron Leopold von Masoch (Il Barone von Masoch, 1995), Dekameron X (Decameron X, 1995) wg Giovanni Boccaccio, Napoleon (1996) jako Napoleon Bonaparte[17], Toreador (Torero, 1996), Antoniusz i Kleopatra (Antonio e Cleopatra, 1996), Marqués de Sade (1996), Hamlet – erotyczne rozterki (Amleto-Per Amore di Ophelia, 1996), Seks z duchami (Fantasmi al Castello, 1996), Kochankowie (Viaggi di Nozze, 1996) jako kierowca busa, pastiszu tragedii Oscara Wilde’a Salome - Salomé (1997) jako Herod z Ramónem Nomarem (Jan), Zamek Lukrecji (Lucretia una stirpe maledetta, 1997) z Sarah Louise Young, dwuczęściowym pornowesternie Bandyci (Rocco e i magnifici 7, 1998; Rocco e i mercenari, 1999) z Rocco Siffredim, Lulu (1999) i Lola e il Professore (2001).

Wystąpił też w melodramacie Francisa Leroia Emmanuelle 7 (1993) jako Carlos z Sylvią Kristel, dramacie Catherine Breillat Romance X (1999) z Emmą Colberti, Rocco Siffredim i Sagamore Stéveninem, melodramacie Tinto Brassa Senso '45 (2002)[18] z Gabrielem Garko. Z kolei Max Cortés zaangażował go do Serial Fucker 5 (2003) z Monicą Sweetheart, a Christoph Clark powierzył mu główną rolę Dominique'a Strauss-Kahna w dramacie DXK (DXK, David Sex King, 2011), zainspirowanym oskarżeniem o napastowanie seksualne[19].

Na początku lat 90. był związany z holenderską aktorką porno Zarą Whites, a w 1985 roku ożenił się z węgierską aktorką porno Evą Falk. Spotykał się także z Anitą Dark, Karin Schubert, Iloną Staller, Moaną Pozzi, Luaną Borgią, Jessicą Gayle, Jessicą Rizzo, Milly D'Abbraccio, Sexy Luną, Silvią Saint i Brigittą Kocsis[20]. Ma syna Andreę.

W 2013 roku w Cannes otworzył sklep z e-papierosami i restaurację 'Malone Caffè'[21].

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Studio Rezultat
1992 Hot d'or Najlepszy aktor zagraniczny Orgies romaines (Viaggio nel Tempo, 1991), reż. Mario Salieri[22] Colmax / Mario Salieri Entertainment Group Nominacja
1993 Hot d'or Najlepszy aktor europejski Perversions Italiennes (Inside Gabriela Dari, 1992), reż. Nicky Ranieri[23] Colmax / Mario Salieri Entertainment Group Nominacja
1994 Hot d'or Najlepszy aktor europejski Rêves de cuir 2 (1993), reż. Francis Leroi[24] Colmax Nominacja
1998 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego - wideo Rock 'n' Roll Rocco 2: Backstage Pass (1997)[25], reż. Rocco Siffredi; Clarissa Bruni, Elizabeth King, Eva, Heidy Cassini, Illana Moore, Jeanette La Douce, Francesco Malcom, Lenka Veborova, Olga Lovi, Dina Pearl, Regina Sipos, Stephanie Silver, Samantha del Rio, Katarina Martinez, Sophie Call, Cassandra, Vivienne Clash, Andrea Nobili, Andrea Spider, Christoph Clark, Jean-Yves Le Castel, Pavel Sahaj, Richard Langin, Robert Rosenberg, Rocco Siffredi i Silvio Evangelista Rocco Siffredi Productions Nominacja
1999 Hot d'or Najlepszy aktor europejski - - Nominacja
2000 Hot d'or Najlepszy aktor europejski[26] - - Nominacja
2002 Ninfa Całokształt twórczości[27] - - Wygrana
2003 Najlepszy aktor publiczności[28] DownWard[29], reż. Giancarlo Candiano Thagson / Media Partners Wygrana
2004 Najlepszy aktor drugoplanowy[30] I racconti erotici della cripta di zio Tibia (2003), reż. Giancarlo Bini, Andrea Di Angelo Interseleccion Wygrana
European X Award (Bruksela) Najlepszy aktor (Włochy)[31] - - Wygrana
2005 Ninfa Najlepszy aktor[32] Sex mistere (2005), reż. Pedro Calleja Film Corporation 2000 / Vidéo Marc Dorcel (VMD) Wygrana
2007 Najlepszy aktor drugoplanowy[33] Mi Padre (2007), reż. Giancarlo Candiano Stars And Stamps Wygrana
2008 Nagroda specjalna Jury[34][35] - - Wygrana

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Personalidade: Roberto Malone (Itália) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-04-17].
  2. a b c Roberto Malone w bazie IMDb (ang.)
  3. a b c d e Roberto Malone Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-04-17].
  4. Roberto Malone w bazie Filmweb
  5. a b Roberto Malone - Životopis / Info (cz.). FDb.cz. [dostęp 2017-04-17].
  6. Roberto Malone (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2017-04-17].
  7. Roberto Malone - Actor (rum.). CinemaRx. [dostęp 2017-04-17].
  8. Storie di sesso (wł.). Libero.it. [dostęp 2017-04-17].
  9. Cicciolina: a Nº1 (1986) (port.). Filmow. [dostęp 2017-07-07].
  10. Roberto Malone (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-04-17].
  11. Il porno all’italiana: l’industria «vietata» (wł.). Corriere.it. [dostęp 2017-04-17].
  12. Malone: "Oggi il porno dopato" (wł.). Tgcom. [dostęp 2017-04-17].
  13. Bob Malone, è torinese il famoso attore a luci rosse (wł.). Un anno in Piemonte. [dostęp 2017-04-17].
  14. Giulia Crescenzi (2017-03-14): La porno Ciociara è in lavorazione: «La scena dello stupro ci sarà» (wł.). alessioporcu.it. [dostęp 2017-04-17].
  15. Luca Damiano (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-08-17].
  16. Joe D'Amato (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-08-17].
  17. Roberto Malone (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-04-17].
  18. Roberto Malone (ang.). Listal. [dostęp 2017-04-17].
  19. Roberto Malone (fr.). AlloCiné. [dostęp 2017-04-17].
  20. Roberto Malone » Dating (ang.). famousfix.com. [dostęp 2017-04-17].
  21. Malone Cafe (wł.). tripadvisor.it. [dostęp 2017-04-17].
  22. Viaggio nel tempo (1991) w bazie IMDb (ang.)
  23. Inside Gabriella Dari (1992) (ang.). European Girls Adult Film Database. [dostęp 2017-07-09].
  24. Rêves de cuir 2 (1993) (fr.). AlloCiné. [dostęp 2017-07-09].
  25. History: The 1998 AVN Awards Show". Official Program. Van Nuys, California: AVN Publications, Inc. January 9, 1998
  26. 2000 Hot D'or Nominations Are In (ang.). avn.com. [dostęp 2017-04-17].
  27. FICEB 2002 Awards (ang.). ficeb.com. [dostęp 2017-04-17].
  28. 2003 FICEB Award winners & nominees (ang.). ficeb.com. [dostęp 2017-04-17].
  29. Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona (ang.). ficeb.com. [dostęp 2017-04-17].
  30. 2004 Award winners & nominees (ang.). ficeb.com. [dostęp 2016-11-27].
  31. Festival De L'Erotisme und European-X-Awards 2004 (niem.). German-Adult-News.com. [dostęp 2017-04-17].
  32. Roberto Malone Awards (ang.). IMDb. [dostęp 2017-04-17].
  33. X Stars à la Remise des Prix du Ficeb par Cheribibi (hiszp.). xstarsnews.com. [dostęp 2017-04-17].
  34. Winners of the FICEB Ninfa awards 2008 (ang.). thepornnews.com. [dostęp 2017-04-17].
  35. Nelson X (2008-06-26): 16th Annual NINFA Awards Names Winners (ang.). AVN. [dostęp 2017-04-17].