Roberto Merhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roberto Merhi
Ilustracja
Roberto Merhi podczas Grand Prix Malezji (2015)
Imię i nazwisko

Roberto Merhi Muntan

Państwo

 Hiszpania

Data i miejsce urodzenia

22 marca 1991
Benicasim

Sezon 2013
Seria

DTM

Zespół

HWA Team

Samochód

DTM AMG Mercedes C-Coupé

Nr startowy

4

Sukcesy

2008: Formuła Renault WEC (wicemistrz)
2011: Formuła 3 Euro Series (mistrz)

Strona internetowa

Roberto Merhi Muntan (ur. 22 marca 1991 roku w Benicasim) – hiszpański kierowca wyścigowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku Merhi zadebiutował w wyścigach samochodowych startując w zimowej edycji Włoskiej Formuły Renault, w której to zajął ostatecznie 3. miejsce. W kolejnym sezonie dzielił starty pomiędzy główny cykl tej serii a europejską edycję. Ukończył je odpowiednio na 4. i 18. pozycji w klasyfikacji generalnej. W roku 2008 przeniósł się do południowo-europejskiego Pucharu Formuły Renault oraz kontynuował starty w europejskim cyklu. Dzięki współpracy z konkurencyjną hiszpańską stajnią Espilon Euskadi, obie serie zakończył odpowiednio na 2. i 4. pozycji (wygrał łącznie pięć wyścigów).

Formuła 3 i GP3[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2007 zaliczył jedną rundę Hiszpańskiej Formuły 3 (cztery punkty dały mu 17. pozycję). W roku 2008 wziął udział w trzech rundach, z których ostatnią całkowicie zdominował. Punkty w nich zebrane pozwoliły na zajęcie 13. lokaty w końcowej klasyfikacji.

Roberto Merhi podczas wyścigu Formuły 3 na torze Hockenheimring w sezonie 2009
Roberto Merhi w 2011 roku

W roku 2009 awansował do Formuły 3 Euroseries, za sprawą brytyjskiego zespołu Manor Motorsport. Zmagania w tej serii zakończył na 7. pozycji, z dorobkiem czterech miejsc na podium. Z tą samą ekipą gościnnie wystąpił również w jednej rundzie Brytyjskiej Formuły 3, na portugalskim torze Autódromo Internacional do Algarve (obu wyścigów jednak nie ukończył).

W 2010 roku przeniósł się do niemieckiego zespołu Mücke Motorsport, po tym, jak brytyjska stajnia opuściła serię. Hiszpan i tym razem czterokrotnie znalazł się w czołowej trójce, a podczas drugiego wyścigu na torze Hockenheimring odniósł pierwsze zwycięstwo w karierze. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 5. miejscu. W tym samym sezonie Merhi brał udział również w nowo powstałej serii GP3, nawiązując współpracę z brytyjską ekipę ATECH CRS GP począwszy od trzeciej eliminacji na hiszpańskim torze w Walencji. Już w pierwszym starcie Hiszpan dwukrotnie znalazł się na podium, plasując się na trzeciej oraz drugiej lokacie (w niedzielę uzyskał także najszybszy czas okrążenia). Po punkty sięgał jeszcze trzykrotnie, w tym po raz drugi na średnim stopniu (w sobotnim wyścigu na Spa-Francorchamps). Dobra postawa na włoskiej Monzie wywindowała go ostatecznie na 6. pozycję w klasyfikacji końcowej.

Na sezon 2011 Merhi podpisał kontrakt z włoską ekipą Prema Powerteam. Merhi pewnie sięgnął po tytuł mistrzowski, przypieczętowując go zwycięstwem w ostatnim wyścigu przedostatniej rundy na hiszpańskim torze Ricardo Tormo. W trakcie zmagań jedenastokrotnie stanął na najwyższym stopniu podium.

Deutsche Tourenwagen Masters[edytuj | edytuj kod]

W latach 2012-2013 Hiszpan pojawiał się w stawce Deutsche Tourenwagen Masters za kierownicą Mercedesa. W drugim sezonie raz stanął na podium. Z dorobkiem 26 punktów został sklasyfikowany na piętnastym miejscu w klasyfikacji generalnej.

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2014 Merhi podpisał kontrakt z rosyjską ekipą Zeta Corse. W ciągu siedemnastu wyścigów, w których wystartował sześciokrotnie stawał na podium, w tym trzykrotnie na jego najwyższym stopniu. W środkowej fazie sezonu stanowił zagrożenie dla swojego rodaka Carlosa Sainza Juniora, jednak słabsza końcówka sprawiła, że przegrał także tytuł wicemistrzowski na rzecz Francuza Pierre Gasly. Uzbierał łącznie 183 punkty, co dało mu 3. miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

W kolejnym roku startów nawiązał współpracę z hiszpańskim zespołem Pons Racing, licząc na tytuł mistrzowski. Pierwsze wyścigi jednak szybko zweryfikowały plany Merhiego, który aż trzech z sześciu startów nie ukończył, natomiast tylko w jednym stanął na podium (był drugi w pierwszym starcie na węgierskim torze Hungaroring). Opuścił także rundę na ulicznym torze Monte Carlo, gdyż kolidowała z GP Formuły 1. Podczas sobotniej rywalizacji na austriackim Red Bull Ringu doprowadził do potężnej kraksy z Kanadyjczykiem Nicholasem Latifim. Hiszpan po przecięciu linii mety późno zjechał z idealnej linii jazdy, zajeżdżając drogę rywalowi. Sędziowie obarczyli go winą za to przewinienie i wykluczyli z wyników całego weekendu. Po tej eliminacji Roberto na dobre zrezygnował ze startów w serii, skupiając się wyłącznie na startach w Formule 1. Zdobyte punkty uplasowały go na 14. pozycji.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku Merhi został ogłoszony kierowcą testowym ekipy Caterham w Formule 1. Wziął udział w trzech treningach przed GP Włoch, GP Japonii i GP Rosji.

W kolejnym sezonie podpisał kontrakt z brytyjską stajnią Manor. Hiszpan wystartował łącznie w trzynastu wyścigach. Wraz ze swoim zespołowym partnerem, Brytyjczykiem Willem Stevensem, nie zakwalifikował się do GP Australii. Przez problemy z oprogramowaniem nie wystartowali w kwalifikacjach, co wiązało się także z absencją w wyścigu. Ze względu na kwestie finansowe ustąpił miejsca Amerykaninowi Alexandrowi Rossiemu w czterech eliminacjach, na torze Marina Bay, Suzuka, Austin, Autódromo Hermanos Rodríguez oraz Interlagos. Najsłabszy w stawce pojazd uniemożliwił walkę o jakiekolwiek punkty. Najbliżej był podczas deszczowego wyścigu o GP Wielkiej Brytanii, gdzie dojechał na dwunastej lokacie. Dzięki temu został sklasyfikowany wyżej od Anglika, na 19. miejscu. Przegrywał z nim częściej w kwalifikacjach – 9:4 dla Stevensa, ale w wyścigach był remis 7:7.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Stan: 29 listopada 2015

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2015 Manor Marussia F1 Team Marussia MR03B Ferrari 059/4 1.6T V6 Australia
AUS
Malezja
MAL

CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Rosja
RUS
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA

ABU
0 19
NZ 15 16 17 18 16 NU 14 12 15 15 16 13 19

GP3[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 ATECH CRS Grand Prix Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
26 6
3 2 NU 19 16 NU NU 22 2 22 6 4

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Zeta Corse Włochy
ITA
Włochy
ITA
Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
183 3
2 9 6 6 9 NU 13 4 1 2 1 1 2 5 4 NU NU
2015 Pons Racing Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
UK
Wielka Brytania
UK
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
26 14
NU 9 NU NU 2 7 DK EX

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]