Robin Ammerlaan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robin Ammerlaan
Ilustracja
Robin Ammerlaan podczas US Open 2011
Państwo  Holandia
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1968
Haga
Wzrost 180 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1998
Zakończenie kariery 2012
Trener Aad Zwaan, Marc Kalkman
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 1 (29 lipca 2002)
Australian Open W (2002)
Roland Garros F (2007, 2008)
US Open W (2005, 2006)
Gra podwójna
Najwyżej w rankingu 1 (29 marca 2004)
Australian Open W (2004, 2005, 2007, 2009, 2012)
Roland Garros F (2008–2011)
Wimbledon W (2007, 2008, 2010)
US Open W (2005, 2006)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska paraolimpijskie
Złoto Sydney 2000 gra podwójna
Złoto Ateny 2004 gra pojedyncza
Srebro Pekin 2008 gra pojedyncza

Robin Lucien Ammerlaan (ur. 26 lutego 1968 w Hadze) – holenderski niepełnosprawny tenisista, medalista igrzysk paraolimpijskich z Sydney (2000), Aten (2004) oraz Pekinu (2008), wielokrotny mistrz wielkoszlemowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ammerlaan rozpoczął grę w tenisa w wieku 13 lat. Po ukończeniu szkoły zdobywał wiedzę zawodową w dziedzinie mechaniki samochodowej i zarządzania. Po dwóch operacjach stopy i wielu skręceniach kostek Holender dowiedział się, że urodził się z rozszczepem kręgosłupa[1].

W 1997 roku przeszedł operację pleców, która ostatecznie uniemożliwiła mu chodzenie. Po sześciomiesięcznym pobycie w centrum rehabilitacji Robin Ammerlaan postanowił powrócić do gry w tenisa, tym razem w jego wersji na wózku inwalidzkim. W 1998 roku wystąpił w swoim pierwszym zawodowym turnieju tenisowym[1]. Karierę zawodową zakończył po Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012[2].

Ammerlaan był zawodnikiem praworęcznym. Jego trenerami byli Aad Zwaan i Marc Kalkman. Korzystał z wózka inwalidzkiego typu Top-End T5 Titanium amerykańskiej firmy Invacare. Do gry służyła mu rakieta wyprodukowana przez Dunlop; nosił ubrania zaprojektowane przez Lotto[1].

Jego najlepszymi wynikami, w kończących sezon mistrzostwach w tenisie na wózkach, są zwycięstwa w latach 1999, 2000, 2003, 2005, 2006 i 2007 w singlu oraz finały w latach 2000, 2009, 2010 i 2011 w deblu. W swojej karierze sięgnął po 3 zwycięstwa wielkoszlemowe w grze pojedynczej: jedno na Australian Open i dwa podczas US Open. W grze podwójnej w Wielkim Szlemie odniósł 10 zwycięstw: na Australian Open – 5; podczas Wimbledonu – 3; na US Open – 2[3].

Robin Ammerlaan zdobył pierwszą pozycję w rankingu singlowym 29 lipca 2002. 29 marca 2004 awansował także na najwyższe miejsce w rankingu deblowym[3].

Historia występów[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     SFP, SFW, przegrana, wygrana w meczu o trzecie miejsce

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR przegrana w x rundzie

     LQ, przegrana w kwalifikacjach

     RR, przegrana w fazie grupowej

     A, brak startu

     —, impreza nie odbyła się

Występy w Wielkim Szlemie[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Wielkoszlemowe turnieje w singlu na wózkach
Australian Open W F SF F SF SF SF QF SF SF QF
French Open F F QF QF QF QF
US Open W W F SF QF QF

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Wielkoszlemowe turnieje w deblu na wózkach
Australian Open 1R SF W W F W F W F SF W
French Open SF F F F F SF
Wimbledon SF W W F W SF F
US Open W W F SF SF SF

Turnieje Masters oraz igrzyska paraolimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Turnieje Masters
singel W W F F W SF W W W F F RR SF A
debel A F RR SF SF A SF SF RR A F F F A
Igrzyska paraolimpijskie
Singel QF W F 3R
Debel W SFP QF SFP

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Biography (niderl.). robinammerlaan.nl. [dostęp 2014-04-22].
  2. Rolstoeltennisser Robin Ammerlaan stopt (niderl.). RTV Utrecht, 2012-09-09. [dostęp 2014-04-22].
  3. a b Profil na stronie ITF ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]