Robin Ammerlaan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robin Ammerlaan
Ilustracja
Robin Ammerlaan podczas US Open 2011
Państwo  Holandia
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1968
Haga
Wzrost 180 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1998
Zakończenie kariery 2012
Trener Aad Zwaan, Marc Kalkman
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 1 (29 lipca 2002)
Australian Open W (2002)
Roland Garros F (2007, 2008)
US Open W (2005, 2006)
Gra podwójna
Najwyżej w rankingu 1 (29 marca 2004)
Australian Open W (2004, 2005, 2007, 2009, 2012)
Roland Garros F (2008–2011)
Wimbledon W (2007, 2008, 2010)
US Open W (2005, 2006)
Strona internetowa
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska paraolimpijskie
złoto Sydney 2000 gra podwójna
złoto Ateny 2004 gra pojedyncza
srebro Pekin 2008 gra pojedyncza

Robin Lucien Ammerlaan (ur. 26 lutego 1968 w Hadze) – holenderski niepełnosprawny tenisista, medalista igrzysk paraolimpijskich z Sydney (2000), Aten (2004) oraz Pekinu (2008), wielokrotny mistrz wielkoszlemowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ammerlaan rozpoczął grę w tenisa w wieku 13 lat. Po ukończeniu szkoły zdobywał wiedzę zawodową w dziedzinie mechaniki samochodowej i zarządzania. Po dwóch operacjach stopy i wielu skręceniach kostek Holender dowiedział się, że urodził się z rozszczepem kręgosłupa[1].

W 1997 roku przeszedł operację pleców, która ostatecznie uniemożliwiła mu chodzenie. Po sześciomiesięcznym pobycie w centrum rehabilitacji Robin Ammerlaan postanowił powrócić do gry w tenisa, tym razem w jego wersji na wózku inwalidzkim. W 1998 roku wystąpił w swoim pierwszym zawodowym turnieju tenisowym[1]. Karierę zawodową zakończył po Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012[2].

Ammerlaan był zawodnikiem praworęcznym. Jego trenerami byli Aad Zwaan i Marc Kalkman. Korzystał z wózka inwalidzkiego typu Top-End T5 Titanium amerykańskiej firmy Invacare. Do gry służyła mu rakieta wyprodukowana przez Dunlop; nosił ubrania zaprojektowane przez Lotto[1].

Jego najlepszymi wynikami, w kończących sezon mistrzostwach w tenisie na wózkach, są zwycięstwa w latach 1999, 2000, 2003, 2005, 2006 i 2007 w singlu oraz finały w latach 2000, 2009, 2010 i 2011 w deblu. W swojej karierze sięgnął po 3 zwycięstwa wielkoszlemowe w grze pojedynczej: jedno na Australian Open i dwa podczas US Open. W grze podwójnej w Wielkim Szlemie odniósł 10 zwycięstw: na Australian Open – 5; podczas Wimbledonu – 3; na US Open – 2[3].

Robin Ammerlaan zdobył pierwszą pozycję w rankingu singlowym 29 lipca 2002. 29 marca 2004 awansował także na najwyższe miejsce w rankingu deblowym[3].

Historia występów[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     SFP, SFW, przegrana, wygrana w meczu o trzecie miejsce

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR przegrana w x rundzie

     LQ, przegrana w kwalifikacjach

     RR, przegrana w fazie grupowej

     A, brak startu

     —, impreza nie odbyła się

Występy w Wielkim Szlemie[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Wielkoszlemowe turnieje w singlu na wózkach
Australian Open W F SF F SF SF SF QF SF SF QF
French Open F F QF QF QF QF
US Open W W F SF QF QF

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Wielkoszlemowe turnieje w deblu na wózkach
Australian Open 1R SF W W F W F W F SF W
French Open SF F F F F SF
Wimbledon SF W W F W SF F
US Open W W F SF SF SF

Turnieje Masters oraz igrzyska paraolimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Turnieje Masters
singel W W F F W SF W W W F F RR SF A
debel A F RR SF SF A SF SF RR A F F F A
Igrzyska paraolimpijskie
Singel QF W F 3R
Debel W SFP QF SFP

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Biography (niderl.). robinammerlaan.nl. [dostęp 2014-04-22].
  2. Rolstoeltennisser Robin Ammerlaan stopt (niderl.). RTV Utrecht, 2012-09-09. [dostęp 2014-04-22].
  3. a b Profil na stronie ITF ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]