Robin Gibb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robin Gibb
Ilustracja
Robin Gibb (2008)
Imię i nazwisko Robin Hugh Gibb
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1949
Douglas
Data i miejsce śmierci 20 maja 2012
Londyn
Gatunki pop, rock, disco, country
Zawód muzyk
Aktywność 1958–2012
Wydawnictwo Polydor, RSO, Mirage
Zespoły
Bee Gees
(1958–2003)
solo
(1970, 1983–1986, 2003–2012)
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (Komandor - cywilny)
Strona internetowa

Robin Hugh Gibb[1] (ur. 22 grudnia 1949 w Douglas, zm. 20 maja 2012 w Londynie) – brytyjski muzyk, jeden z trzech braci tworzących zespół Bee Gees.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Robin Gibb, 1973
Tablica pamiątkowa w Thame (2013)

Urodził się w Douglas na Wyspie Man wraz z bratem bliźniakiem Maurice’m (zm. 12 stycznia 2003[2]). Był synem Hugh Gibba (1916-1992)[3] i Barbary Gibb (z domu Pass; 1920-2016)[4]. Miał starszą siostrę Lesley Barbarę (ur. 1945) i dwóch braci: starszego Barry’ego (ur. 1 września 1946)[5] i młodszego – Andy’ego (ur. 5 marca 1958, zm. 10 marca 1988)[6]. W 1958 rodzina Gibbów przeprowadziła się do Australii i osiedliła się w Redcliffe w stanie Queensland, niedaleko Brisbane.

Gibb uczęszczał do szkoły podstawowej w Manchesterze (Oswald Road Primary School), a później do Chorlton-Cum-Hardy i Humpy Bong School w Brisbane.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na scenie nie grał na żadnym instrumencie, natomiast prywatnie potrafił grać na pianinie, organach, akordeonie i wiolonczeli. Największy wpływ na niego mieli Roy Orbison, The Beatles i Otis Redding[7].

Nagrał siedem albumów solowych. W roku 2007 nagrał cover hitu grupy Bee Gees „Too Much Heaven” razem z zespołem US5[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

4 grudnia 1968 ożenił się z sekretarką Molly Hullis, z którą miał dwójkę dzieci: syna Spencera (ur. 21 września 1972) i córkę Melissę (ur. 17 czerwca 1974). W 1980 doszło do rozwodu. 31 lipca 1985 poślubił Dwinę Murphy, z którą miał syna Robina Johna (ur. 21 stycznia 1983). Ze związku z Claire Yang miał córkę Snow Robin (ur. w listopadzie 2008).

Zmarł 20 maja 2012 w klinice w Londynie, na raka okrężnicy w wieku 62 lat[9][10]. Został pochowany na cmentarzu kościoła Najświętszej Maryi Panny (ang. St Mary the Virgin Church) w Thame.

Dyskografia solowa[edytuj | edytuj kod]

  • Robin’s Reign (1970)
  • How Old Are You? (1983)
  • Secret Agent (1984)
  • Walls Have Eyes (1985)
  • Magnet (2003)
  • Live with the Neue Philharmonie Frankfurt Orchestra (2005)
  • My Favourite Christmas Carols (2006)
  • Titanic Requiem (2012)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robin Gibb – Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2012-05-21].
  2. Maurice Gibb (1949-2003) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-04].
  3. Hughie Gibb (1916-1992) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-04].
  4. Barbara Mary Pass Gibb (1920-2016) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-04].
  5. Barry Gibb w bazie Notable Names Database (ang.)
  6. Andy Gibb (1958-1988) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-04].
  7. Robin Gibb (ang.). AllMusic. [dostęp 2012-05-21].
  8. Robin Gibb (1949-2012) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-04].
  9. mms / Rolling Stone, OnetMuzyka: Robin Gibb nie żyje (pol.). Onet.pl, 2012-05-21. [dostęp 2012-05-21].
  10. Ben Sisario: Robin Gibb, a Bee Gee With a Taciturn Manner, Dies at 62 (ang.). The New York Times, 2012-05-20. [dostęp 2012-05-21].
  11. London Gazette (supplement nr 56430; 2001-12-31) (ang.). thegazette.co.uk. s. 23. [dostęp 2018-03-22].
  12. Barry, Robin and Maurice’s son Adam received the CBE award (ang.). brothersgibb.org, 2014-05-27. [dostęp 2018-03-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]