Robur Carolinum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robur Carolinum
Mapa gwazdozbioru
Nazwa łacińska Robur Carolinum
Dopełniacz łaciński Roboris Carolini[1]
Skrót nazwy łacińskiej RbC[1]
Charakterystyka
Najjaśniejsza gwiazda Miaplacidus (1,69m[2])
Gwiazdozbiory sąsiadujące

Robur Carolinum (z łac. „Dąb Karola”) – historyczny gwiazdozbiór obejmujący część gwiazd obecnych konstelacji Kila i Żagla. Gwiazdozbiór został stworzony w 1678 roku przez Edmonda Halleya na cześć króla Karola II Stuarta. Upamiętniał on dąb (tzw. Royal Oak, „królewski dąb”), w którym król ukrywał się po klęsce w bitwie pod Worcester. Halley przedstawił gwiazdozbiór Towarzystwu Królewskiemu po powrocie z obserwacji na Wyspie Świętej Heleny[3]. Gest zyskał uznanie króla i Halley otrzymał tytuł magistra Uniwersytetu Oksfordzkiego[4]. Robur Carolinum obejmował jasne gwiazdy historycznego gwiazdozbioru Argo, w tym drugiego co do jasności Miaplacidusa oraz gwiazdę eta Carinae, którą Halley skatalogował jako pierwszy[3]. Gwiazdozbiór ten umieścił w swoim atlasie także Jan Heweliusz, korzystający z precyzyjnych pomiarów Halleya[5]. Nicolas-Louis de Lacaille usunął ten gwiazdozbiór, tworząc dokładniejsze mapy nieba południowego 75 lat po Halleyu. Objęcie gwiazd z figury klasycznego Okrętu Argo i podtekst polityczny sprawiły, że niewielu astronomów zaakceptowało ten gwiazdozbiór, choć pojawił się jeszcze w atlasie nieba Johanna Bodego w 1801 roku [3][4][6][5].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b John C. Barentine: The Lost Constellations: A History of Obsolete, Extinct, or Forgotten Star Lore. Springer, 2015, s. 335. ISBN 978-3-319-22795-5.
  2. bet Car w bazie SIMBAD (ang.)
  3. a b c Robur Carolinum, Charles's oak. W: Ian Ridpath: Star Tales. James Clarke & Co., 1988. ISBN 978-0-7188-2695-6.
  4. a b Robur Carolinum, Charles' Oak. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 348. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
  5. a b Jerzy Dobrzycki, Jarosław Włodarczyk: Historia naturalna gwiazdozbiorów. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 53, 68. ISBN 83-7255-125-1.
  6. Shane Horvatin: Robur Carolinum. Charle's Oak (ang.). Michigan State University. [dostęp 2017-08-24].