Rodion Cămătaru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rodion Cămătaru
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Rodion Gorun Cămătaru
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1958
Strehaia, Rumunia
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1970–1974 Progresul Strehaia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1974–1986 Universitatea Krajowa 288 (122)
1986–1989 Dinamo Bukareszt 89 (76)
1989–1990 Royal Charleroi 29 (6)
1990–1993 SC Heerenveen 63 (23)
W sumie: 469 (227)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1978–1990  Rumunia 75 (22)

Rodion Gorun Cămătaru (ur. 22 czerwca 1958 w Strehaii) – rumuński piłkarz grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Cămătaru urodził się w mieście Strehaia. Piłkarską karierę rozpoczął w tamtejszym Progresulu Strehaia, ale jego pierwszym poważnym klubem była Universitatea Krajowa. 10 listopada 1974 zadebiutował w zremisowanym 1:1 meczu z CFR-Ecomax Cluj. W sezonie 1975/1976 był podstawowym zawodnikiem Universitatei, a w 1977 roku zajął 3. miejsce w lidze (podobnie jak w swoim debiutanckim sezonie). Natomiast w 1980 roku po raz pierwszy w karierze został mistrzem Rumunii, dzięki temu w następnym wystąpił w rozgrywkach Pucharu Europy. Został wicekrólem strzelców ligi (23 gole) i obronił tytuł mistrza kraju. Natomiast w 1982 i 1983 roku z Universitateą zdobywał wicemistrzostwo kraju, ale już w kolejnych sezonach zajmował 3. i 4. miejsca w lidze. Przez 12 sezonów wystąpił dla Universitatei 288 razy i zdobył 122 gole.

Latem 1986 roku Rodion przeszedł do innego czołowego klubu Rumunii, Dinama Bukareszt. W sezonie 1986/1987 Dinamo wywalczył wicemistrzostwo, ale Cămătaru popisał się wysoką skutecznością zdobywając aż 44 gole w 33 ligowych meczach, dzięki czemu został królem strzelców ligi rumuńskiej oraz zdobył nagrodę Złotego Buta dla najlepszego strzelca lig europejskich. W kolejnych dwóch sezonach zdobywał mniej bramek - odpowiednio 17 i 15 - oraz dwukrotnie zostawał wicemistrzem Rumunii.

Latem 1989 Cămătaru wyjechał do Belgii. Został piłkarzem drużyny R. Charleroi S.C., jednak w belgijskiej lidze nie był już tak skuteczny jak w ojczyźnie i zdobył tylko 6 goli przez półtora roku. W 1991 roku przeszedł do holenderskiego SC Heerenveen, z którym spadł z Eredivisie do Eerstedivisie. Na drugim froncie grał jeszcze przez dwa sezony i w 1993 roku zakończył karierę w wieku 35 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1974/75 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 7 0
1975/76 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 26 1
1976/77 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 14 1
1977/78 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 26 3
1978/79 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 28 13
1979/80 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 26 17
1980/81 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 33 23
1981/82 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 23 12
1982/83 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 27 9
1983/84 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 29 17
1984/85 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 33 18
1985/86 Universitatea Krajowa Rumunia  Divizia A 16 8
1986/87 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 33 44
1987/88 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 26 17
1988/89 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 30 15
1989/90 R. Charleroi S.C. Belgia  Eerste Klasse 24 6
1990/91 R. Charleroi S.C. Belgia  Eerste Klasse 5 0
1990/91 SC Heerenveen Holandia  Eredivisie 7 2
1991/92 SC Heerenveen Holandia  Eerstedivisie 35 15
1992/93 SC Heerenveen Holandia  Eerstedivisie 21 5

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Rumunii Cămătaru zadebiutował w 1978 roku. W 1984 roku został powołany przez Mirceę Lucescu do kadry na Mistrzostwa Europy 1984. Na nich zagrał we wszystkich trzech meczach Rumunów: z Hiszpanią (1:1), z RFN (1:2) i z Portugalią (0:1). W 1990 roku był w kadrze Rumunii na Mistrzostwach Świata we Włoszech, jednak nie wystąpił w żadnym spotkaniu. Karierę reprezentacyjną zakończył po tym turnieju, a w drużynie narodowej wystąpił 75 razy i zdobył 22 gole.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]