Rodzinny Park Rozrywki „Rabkoland”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rabkoland (pełna nazwa: Rodzinny Park Rozrywki "Rabkoland") w Rabce-Zdroju – jeden z czterech stacjonarnych lunaparków w Polsce, o powierzchni 2 ha. Na jego terenie znajduje się Muzeum Orderu Uśmiechu i Muzeum Rekordów i Osobliwości.

Przejażdżka na balerinie

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia powstania wesołego miasteczka w Rabce sięga 1985, kiedy Waldemar Sybilski (doktor psychologii, kierownik pracowni psychologicznej z Oddziału Terenowego Instytutu Matki i Dziecka w Rabce) po powrocie ze Szwecji, gdzie krótko pracował, postawił bujanego słonika dla dzieci przed "Gazdą", największym wtedy domem handlowym Rabki. Rok później na placu obok stadionu sportowego otworzył razem z Kazimierzem Miśkowcem niewielkie wesołe miasteczko "Alibaba", nazwane tak od stojącego obok drewnianego kiosku.

Rok później, podczas podróży do Chorzowa mającej na celu zapoznanie się z funkcjonowaniem Śląskiego Wesołego Miasteczka dzięki Waldemarowi Sybilskiemu i Kazimierzowi Miśkowcowi Eugeniusz Wiecha podjął pomysł budowy lunaparku w Rabce. Rodzina Eugeniusza Wiechy, jeszcze przed II wojną światową działająca w tej branży na Górnym Śląsku, posiadała w chorzowskim wesołym miasteczku wiele urządzeń. Lunapark wybudowano na wydzierżawionej od GS-u błotnistej 2-hektarowej działce przy ulicy Podhalańskiej. Jego otwarcie miało miejsce 12 maja 1988, pozostał przy nazwie "Alibaba". Centralnym punktem był drewniany budynek z restauracją i salonem gier, nazwany "Szeherezadą". Wzniosła go w czasie dwóch tygodni 20-osobowa ekipa cieśli góralskich.

Rabkoland10.JPG

W 1989 roku Eugeniusz Wiecha postawił diabelski młyn i czterotorową zjeżdżalnię dla dzieci, którą jednak tego samego roku wymienił z Cricolandem, największym objazdowym wesołym miasteczkiem w Polsce, na mini-zoo z niedźwiedziem syberyjskim o imieniu "Dżek" i ośmioma małpami. Niebawem dokupiono cztery kuce i lamę. ZOO przetrwało do 1997 roku.

W 1992 roku Eugeniusz Wiecha sprzedał "Szeherezadę" wraz z instalacjami Tadeuszowi Sienkowcowi, a sam powrócił do działalności w Śląskim Wesołym Miasteczku. W 1998 roku, kiedy to Tadeusz Sienkowiec nosił się z zamiarem likwidacji wesołego miasteczka, Eugeniusz Wiecha zaproponował budowę parku rozrywki. Ze względu na upadłość Cricolandu istniała możliwość nabycia urządzeń w bardzo korzystnych cenach. Eugeniusz Wiecha zakupił wtedy m.in. duży młyn, stojący do dziś. 17 czerwca 1998 Tatiana Wiecha i Tadeusz Sienkowiec wykupili w drodze przetargu dzierżawiony dotąd przez lunapark teren. Dzień później wraz z Tatianą Wiecha i Piotrem Strańcem zawiązali spółkę cywilną. Początkowo przedsiębiorstwo nosiło nazwę "rodzinnego parku rozrywki Tatry". Nazwa "Rabkoland" była zastrzeżonym znakiem towarowym zgłoszonym w Urzędzie Patentowym przez Kapitułę Orderu Uśmiechu, która pod tym szyldem zamierzała wybudować centrum szkoleniowo-konferencyjno-rozrywkowe w parku zdrojowym. Nie doszło to do skutku głównie z powodu problemów finansowych. Dzięki staraniom Eugeniusza Wiecha kapituła wyraziła zgodę na używanie przez niego znaku "Rabkoland", który następnie w 2003 Wanda Wiecha odkupiła od kapituły. W latach 2002 i 2003 nastąpiły również zmiany we współwłasności firmy i dzierżawach urządzeń. Od 2003 roku datuje się rozkwit lunaparku, będącego nadal w rękach rodziny Wiecha.

Działalność Rabkolandu[edytuj | edytuj kod]

Rabkoland nie ogranicza się do działalności typowej dla wesołego miasteczka. Na jego terenie, z inicjatywy Eugeniusza Wiecha, w 2000 roku powołano Towarzystwo Kontroli Rekordów Niecodziennych, które prowadzi również kilka dorocznych imprez o charakterze rozrywkowym. Zbiory osobliwości gromadzone są w powstałym w 2001 roku Muzeum Rekordów i Osobliwości. Rabkoland corocznie wydaje też księgę polskich rekordów, pod tytułem: Polskie Rekordy i osobliwości. Księga Rabkolandu. Rabkoland od 2003 roku jest również siedzibą Muzeum Orderu Uśmiechu.

Atrakcje[edytuj | edytuj kod]

Atrakcje dziecięce[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Otwarte Opis
Monza Piste 2010 Piętrowy tor samochodowy po którym poruszają się różne pojazdy m.in: karetka pogotowia, wóz strażacki, autobus szkolny, radiowóz, TIR oraz taksówka i sportowy kabriolet.
Ice Race 2009 Kolejka wodna dla dzieci
Fish 12B 2011 Dzieci pływają w płytkim basenie z ciepłą wodą w strojach kąpielowych. Otwarte tylko w lipcu i sierpniu.
Wenecka karuzela 2000 Tradycyjna karuzela obrotowa z pięknym wystrojem
Jungle 2000 Karuzela obrotowa w scenerii dzikiej dżungli
Kapitan Kid 1998 Urocza obrotowa karuzela na wodzie
Samoloty 1996 Cztery gondole w kształcie samolotów obracają się wokół wielkiego globusa, dodatkowo każdy z samolotów posiada panel indywidualnego podnoszenia się
Animal 1996 Tradycyjna karuzela obrotowa
Eiffel Convoy Tour 2002 Konwój dla dzieci, który się porusza wokół repliki paryskiej wieży Eiffela.
Ześlizg 1996 Kilkutorowa zjeżdżalnia o wysokości 8 m. Zjazd odbywa się na specjalnych matach
Auto Bugy 2001 Specjalny tor samochodowy dla dzieci
Rura park 1996 Figloraj dla dzieci z mnóstwem ciasnych korytarzy, zjeżdżalni i basenów pełnych plastikowych kulek.
Safari Ride 1999 Dzieci mogą pogłaskać m in. lwy, zebry, nosorożce, tygrysy i słoniki.
Krowa do skakania 2011 Dmuchana krowa gdzie dzieci mogą się wyszaleć do woli
Piernikowa chatka 2011 Dmuchany domek z piernika gdzie dzieci mogą się wyszaleć do woli

Atrakcje rodzinne i młodzieżowe[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Otwarte Opis
Musik Express 2005 Gondola w kształcie nieskończonego pociągu wiruje po wyżynach i dolinach z pełną prędkością. Siła odśrodkowa jest tak wielka, że spycha pasażerów na zewnętrzną stronę gondoli
Thunderbolt 2008 Kolejka górska z obracającymi się w około wagonikami
Młyn widokowy 1996 Diabelski młyn powoli obracający się na 20 m wysokości
Apollo 2000 2011 Goście siadają w dwuosobowych, podwieszonych do pionowych ramion, wagonach. Wagony poruszają się po obwodzie koła, a ramiona podnoszą się kilkakrotnie o kąt 45 stopni i opadają
Balerina 2005 Karuzela obrotowa wykonująca ruch falowy z muzyką
Statek Wikingów 2006 Kilkunastoosobowa gondola w kształcie statku zamontowana na dwustronnym ramieniu wykonuje ruch to w przód to w tył na wysokości kilkunastu metrów
Pałac strachów 1998 Dwuosobowe wagoniki podróżują w zamkniętym i ciemnym domu pełnego upiorów i straszydeł
Tor gokartowy 2000 Tor w kształcie ósemki, po którym poruszają się pojazdy spalinowe typu go-kart
Dom śmiechu 2004 Dom z krzywymi lustrami, z klaunami i z sztuczną krową
Autodrom 1999 Miejsce gdzie po specjalnym podeście kursują samochody elektryczne
Loteria fantowa 2007 Loteria fantowa
Golden Western 2005 Loteria fantowa
Odwrócony dom 2011 Specjalny dom gdzie wszystko jest odwrócone o 180 stopni a siła grawitacji nie ma żadnego znaczenia
Muzeum Rekordów i Osobliwości 2006 Muzeum gdzie wystawione są różne rekordowe obiekty
Muzeum Orderu Uśmiechu 2001 Jedyne odznaczenie na świecie nadawane dorosłym na wniosek dzieci posiada swoje muzeum na terenie Rabkolandu. W sali głównej znajduje się podium z sceną ceremonii odznaczenia. (7 naturalnej wielkości postaci). Na ścianach i w gablotach znajdują się oryginalne wnioski dzieci, listy odznaczonych, pamiątki związane z Kawalerami Orderu Uśmiechu.

Przy Muzeum znajduje się archiwum Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.

Godziny i dni otwarcia[edytuj | edytuj kod]

Rabkoland jest czynny od 29 kwietnia do 30 września w godzinach:

  • 10:00-18:00 (w tygodniu)
  • 10:00-19:00 (w weekendy i święta)
  • 10:00-17:00 (w tygodniu we wrześniu)
  • 10:00-18:00 (w weekendy i święta we wrześniu)

Wyróżnienia i dyplomy[edytuj | edytuj kod]

  • statuetka Golden Pony za rok 2003, przyznawana przez redakcję czasopisma wydawanego we Włoszech Games and Park Industry, w związku z uznaniem Rabkolandu za najciekawszy projekt parku rozrywki w Polsce
  • medal 50-lecia miasta Rabka-Zdrój za działalność charytatywną, 2003
  • dyplom wdzięczności za szerzenie idei dziecięcego odznaczenia przyznany przez Kapitułę Orderu Uśmiechu, 2004
  • medal im. dr H. Jordana dla Eugeniusz Wiecha, przyznany przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, 2004.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tatiana Wiecha, Historia wesołego miasteczka w Rabce. Fakty, zdjęcia, dokumenty. 1985-2005, Wyd. Dom Handlowy Vita, Katowice 2005 ​ISBN 83-88808-13-3
  • Polskie rekordy i osobliwości. Księga Rabkolandu, rocznik ósmy, red. Dionizy Zejer, Wydawca: Park Rodzinny Piotr Wiecha na zlecenie Towarzystwa Rekordów Niecodziennych w Rabce-Zdroju, 2008 ​ISBN 83-88808-16-8

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]