Rogów (powiat opolski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Rogów w innych znaczeniach tego słowa.
Rogów
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat opolski
Gmina Wilków
Liczba ludności (2011) 518[1]
Strefa numeracyjna (+48) 81
Kod pocztowy 24-313[2]
Tablice rejestracyjne LOP
SIMC 0393488
Położenie na mapie gminy Wilków
Mapa lokalizacyjna gminy Wilków
Rogów
Rogów
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opolskiego
Rogów
Rogów
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Rogów
Rogów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rogów
Rogów
Ziemia51°15′36″N 21°57′30″E/51,260000 21,958333

Rogówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Wilków[3][4].

Wieś nad strugą Jaworzanka stanowi sołectwo gminy Wilków[5], znajduje się w granicach Kazimierskiego Parku Krajobrazowego.

Niegdyś istniała gmina Rogów. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

Części miejscowości[edytuj]

Integralne części miejscowości:
Miejscowość podstawowa Identyfikator miejscowości Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
Rogów 0393494 Rogów-Kolonia część miejscowości
Źródło: TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].

W czasie powodzi, która dotknęła Polskę w maju 2010 Rogów była jedyną wsią gminy Wilków, której nie groziło zalanie. Pod wodą znalazło się wówczas 90 procent powierzchni gminy, w tym 23 wioski. Na terenie szkoły w Rogowie byli umieszczani ludzie z zalanych terenów[6].

Historia[edytuj]

Wieś znana w dokumentach źródłowych od 1409 roku, stanowiła własność podzieloną króla i szlachecką. W latach 1409–1429 dziedzicem wsi był Dziersław z Rogowa i Podgórza. W roku 1454 szlachetny Jakub Słotwiński sprzedaje wójtostwo w Rogowie Grotowi tenutariuszowi kazimierskiemu. W roku 1512 król Zygmunt I Stary zezwala Mikołajowi Firlejowi wojewodzie lubelskiemu wykupić wieś Rogów z rąk tenutariuszy braci Bireckich. Dziesięć lat później w 1522 król Zygmunt I zezwala Mikołajowi Firlejowi kasztelanowi krakowskiemu na zastawienie wsi Rogów Mikołajowi Skokowskiemu i jego żonie Zofii, w tym samym roku Zygmunt I nadaje Rogów w wieczyste posiadanie Mikołajowi Firlejowi[7]. Rogów w wieku XIX stanowił wieś w powiecie nowoaleksandryjskim (puławskim), gminie Rogów, parafii Wilków. Według spisu z roku 1827 r. było we wsi 50 domów i 354 mieszkańców.

W połowie XV wieku Rogów był wsią w parafii Wilków, wieś była własnością Mikołaja Kazimierskiego herbu Rawa, miała 13 łanów kmiecych, z których dawano dziesięcinę, wartości 10 grzywien, klasztorowi św. Krzyża benedyktynów. Zbigniew Oleśnicki, biskup Krakowski, domagał się tej dziesięciny na rzecz biskupstwa, lecz Jarosław, biskup Laodycejski, i Jan, proboszcz z Obrazowa, oficjał sandomierski, rozstrzygnęli to sprawę na korzyść klasztoru św. Krzyża co stało się w roku 1442. Z folwarku płacono dziesięcinę do Wilkowa (Długosz L.B. t. III, s.251).

Rogów jako gmina należy do sądu gminnego okręgu IV w Kolanówce, stacja pocztowa najbliżej w Kazimierzu, siedziba urzędu gminy mieściła się w Rogowie. W skład gminy wchodzą: Dąbrówka folwark, Dobre, Mięćmierz, Podgórz, Kolanówka, Rogów, Uściąż, Wólka, Zagajnie, Zastów Polanowski, Zastów Karczmiski[8].

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Wilków. Urząd Gminy Wilków. [dostęp 2016-08-25].
  6. Krzysztof Kot: Wójt gminy Wilków: To apokalipsa. rmf24.pl, 23 maja 2010. [dostęp 2013-05-08].
  7. Rogów 1(9) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksz. Warszawa 1888.