Roger Cantrell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roger Cantrell
Pseudonim Never Can Tell
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1986
Puyallup, Waszyngton
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Kategoria wagowa półciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 18
Zwycięstwa 15 (KO 8)
Porażki 3

Roger Cantrell (ur. 8 listopada 1986 w Puyallup) − amerykański bokser kategorii półciężkiej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2004 roku był uczestnikiem Mistrzostw Stanów Zjednoczonych w Colorado Springs. W 1/8 finału pokonał minimalnie na punkty (26:25) Keona Johnsona, awansując do ćwierćfinału. W ćwierćfinale zmierzył się z Vanesem Martirosyanem, z którym przegrał wyraźnie na punkty (0:12), odpadając z rywalizacji[1]. W maju 2004 roku był uczestnikiem amerykańskiego turnieju Golden Gloves, który miał miejsce w Kansas City. Rywalizację w kategorii półśredniej Cantrell rozpoczął od pokonania na punkty Marka Daleya w 1/16 finału. W 1/8 finału wyeliminował Jose Gonzalesa, wygrywając z nim na punkty. W ćwierćfinale Cantrell zmierzył się z Henrym Crawfordem, z którym przegrał na punkty[2]. W marcu 2005 roku był uczestnikiem Mistrzostw Stanów Zjednoczonych w Colorado Springs. Cantrell rywalizację w kategorii średniej rozpoczął od zwycięstwa nad Quentinem McCoyem, wygrywając z nim na punkty (22:9). W kolejnej walce przegrał z Edwinem Rodríguezem, ulegając mu na punkty (6:13)[3].

Jako amator dwukrotnie zwyciężał w turnieju Tacoma Golden Gloves[4].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 14 maja 2005 roku, pokonując przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Richarda Gabaldona[5]. Cantrell zwyciężył również trzy kolejne pojedynki przed czasem w pierwszej rundzie, pokonując Bena Witthara[6], Davida Jonesa[7] oraz Aarona Soboleskiego[8]. Po kilku kolejnych zwycięstwach, 16 listopada 2007 roku zmierzył się z niepokonanym rodakiem Andre Wardem. Ward zwyciężył przez techniczny nokaut w piątej rundzie, gdy sędzia przerwał pojedynek[9].

30 kwietnia 2010 roku zmierzył się z Polakiem Andrzejem Fonfarą w walce o młodzieżowe mistrzostwo świata WBC w kategorii półciężkiej. Cantrell przegrał pojedynek przez techniczny nokaut w czwartej rundzie, doznając drugiej porażki w karierze[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 114.Unites States National Championships Colorado Springs January 13-17, 2004 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 17 marca 2015].
  2. 77.US National Golden Gloves Kansas City May 3-8, 2004 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 17 marca 2015].
  3. US National Championships - Colorado Springs - March 13-19th 2005 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 17 marca 2015].
  4. Roger Cantrell: “My destiny is to become world champ” - The Road to St. Lucia Part Two (ang.). doghouseboxing.com. [dostęp 17 marca 2015].
  5. Roger Cantrell vs. Richard Gabaldon (ang.). boxrec.com. [dostęp 17 marca 2015].
  6. Roger Cantrell vs. Ben Witthar (ang.). boxrec.com. [dostęp 17 marca 2015].
  7. Saturday 30 July 2005 Emerald Queen Casino, Tacoma, Washington, USA (ang.). boxrec.com. [dostęp 17 marca 2015].
  8. Roger Cantrell vs. Aaron Soboleski (ang.). boxrec.com. [dostęp 17 marca 2015].
  9. Andre Ward vs. Roger Cantrell (ang.). boxrec.com. [dostęp 17 marca 2015].
  10. Friday 30 April 2010, UIC Pavilion, Chicago, Illinois, USA (ang.). boxrec.com. [dostęp 17 marca 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]