Rogownica kutnerowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rogownica kutnerowata
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd goździkopodobne
Rząd goździkowce
Rodzina goździkowate
Rodzaj rogownica
Gatunek rogownica kutnerowata
Nazwa systematyczna
Cerastium tomentosum L.
Sp. pl. 1:440. 1753
Rogownica kutnerowata w kompozycji z innymi roślinami
Kwiaty

Rogownica kutnerowata (Cerastium tomentosum L.) – gatunek byliny należący do rodziny goździkowatych. Rośnie dziko na terenach górskich w południowej części Półwyspu Apenińskiego i Sycylii. Popularna roślina ozdobna, uprawiana także w Polsce, gdzie czasami przejściowo dziczeje (efemerofit).

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o pokładających się i wznoszących pędach. Cała jest gęsto, srebrzyście kutnerowata. Łodyga osiąga długość 15-30 (45) cm. Oprócz łodyg kwiatowych wytwarza także pędy płonne.
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe. Liście lancetowate, ostro zakończone, o długości 10-30 mm i szerokości 2-5 mm. Owłosione.
Kwiaty
Promieniste, białe, 5-krotne. Działki kielicha wolne. Płatki korony ok. dwukrotnie dłuższe od działek kielicha, wcięte niemal do połowy długości. Wewnątrz korony 1 słupek z 5 szyjkami (rzadko czterema) i zwykle 10 pręcików. Kwitnie od połowy maja do lipca, zapylana jest przez błonkówki i muchówki.
Owoce
10-ząbkowa torebka o odgiętych ząbkach.
Gatunki podobne
W uprawie spotyka się bardzo podobną rogownicę Biebersteina, również srebrzyście kutnerowatą. Ma nieco większe liście (20-50 mm długości i 3-8 mm szerokości) i płaskie (nieodgięte) ząbki torebki.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna. Jest dość powszechnie uprawiana. Ze względu na biało-srebrzysty kolor całej rośliny dobrze komponuje się z innymi roślinami. Tworzy zwarte kobierce. Szczególnie nadaje się do ogródków skalnych, na murki, skarpy, obwódki. Może też być używana jako roślina okrywowa pod iglaki (jej srebrzysty kolor stanowi kontrastowe tło dla zieleni). W uprawie przeważnie występuje bardziej ozdobna odmiana C. tomentosum var. columnae Arc., charakteryzująca się bardziej srebrzystym kolorem i słabszym wzrostem od formy typowej.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymagania
Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, wystarcza jej średnio żyzna ziemia ogrodowa. Jest też dość wytrzymała na suszę. Potrzebuje natomiast dużo słońca.
Rozmnażanie
Najłatwiej rozmnaża się ją poprzez podział bryły korzeniowej lub sadzonkowanie z pędów nadziemnych. Może być też rozmnażana przez nasiona.
Pielęgnacja
Rośnie dość ekspansywnie i uprawiana w ogródku skalnym może zagłuszać inne, wolniej rosnące skalniaki, tym bardziej z tego powodu, że zwykle sama się rozsiewa. Wymaga zatem kontroli rozrostu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-12] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.