Rogowo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°44′26.19″N 17°0′6.28″E

- błąd

0 m

WD

51°47'N, 16°58'E, 51°47'N, 16°58'E

- błąd

20052 m

Odległość

868 m

Rogowo
wieś
Ilustracja
Pałac w Rogowie
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

gostyński

Gmina

Krobia

Liczba ludności (2006)

240

Strefa numeracyjna

65

Kod pocztowy

63-840

Tablice rejestracyjne

PGS

SIMC

0372173

Położenie na mapie gminy Krobia
Mapa konturowa gminy Krobia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Rogowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Rogowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Rogowo”
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
Mapa konturowa powiatu gostyńskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Rogowo”
Ziemia51°44′26,19″N 17°00′06,28″E/51,740608 17,001744

Rogowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza historyczna informacja o Rogowie pochodzi z 1407 roku, kiedy to wieś należała do możnego rodu Awdańców. Na początku XVI wieku Rogowo stanowiło własność rodziny Pępowskich, a od końca XVI wieku Czackich. Wieś szlachecka położona była w 1581 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[1]. W 1622 roku właścicielką wsi była Elżbieta Bojanowska, a w końcu XVIII wieku – pułkownik Andrzej Twardowski, po nim Mateusz Błociszewski – konfederata barski. Następnie wieś przeszła w ręce rodziny Kwiatkowskich.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej[2]. Rogowo należało do okręgu krobskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Kwiatkowski[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 172 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 17 dymów (domostw)[2].

Od 1862 roku właścicielem dóbr był Piotr Albrecht Humblot, po którym w 1898 roku odziedziczyła je jego córka Bertha Magnus z domu Humblot, a wkrótce Paul Magnus z Berlina. W 1924 roku majątek przeszedł na własność Skarbu Państwa, od którego w tym samym roku odkupił go Adam Remigiusz Grocholski z Grudziądza. W latach 80. XIX wieku na terenie majątku znajdowały się cztery domy, w których mieszkało 125 osób. W 1881 roku powierzchnia dóbr wynosiła 321 ha, z czego 221,5 ha zajmowały pola, 26,22 ha łąki, 50,9 ha lasy, 9,11 ha pastwiska. W 1913 roku było tu 35 koni, 111 krów i 163 świnie.

W 1926 roku działała tu mleczarnia elektryczna i młyn, prowadzono także hodowlę ryb. Na początku XX wieku, w północnej części wsi, po zachodniej stronie drogi Niepart – Krobia, wzniesiono pałac, który obecnie mieści dom pomocy społecznej dla kobiet.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie leszczyńskim.

Wieś oddalona jest 4 km od Krobi. Powierzchnia wsi wynosi 379,90 ha. W wiosce dominuje budownictwo jednorodzinne (jedynym wyjątkiem jest tu blok 8-rodzinny). Miejscowość ma zwartą zabudowę, ulokowaną wzdłuż drogi Krobia – Niepart. Według danych ze spisu powszechnego w 2011 roku znajduje się tu 27 budynków mieszkalnych. Wszystkie mieszkania są własnością prywatną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 71.
  2. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 231.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majątki Wielkopolskie. Powiat gostyński. Tom I. Szreniawa 1994

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]