Rokitno (osiedle typu miejskiego)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rokitno (miasto))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rokitno
Рокитне
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Rivne Oblast.png rówieński
Powierzchnia 5.52 km²
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

7842
1236.4 os./km²
Nr kierunkowy +380 3635
Kod pocztowy 34200
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Rokitno
Rokitno
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Rokitno
Rokitno
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Rokitno
Rokitno
Ziemia 51°17′14″N 27°12′37″E/51,287222 27,210278
Portal Portal Ukraina

Rokitno (ukr. Рокитне), do 1922 Ochotnikowe - osiedle typu miejskiego na Ukrainie, siedziba administracyjna rejonu w obwodzie rówieńskim. Stacja kolejowa na linii Lublin-Kowel-Sarny-Korosteń-Kijów.

Historia[edytuj]

Pod koniec XIX w. rosyjski generał Ochotnikow, właściciel miejscowego majątku, doprowadził do wybudowania przy wsi Rokitno huty szkła i osiedla robotniczego; kilka lat później przy hucie powstała stacja kolejowa. Zapoczątkowało to rozwój miejscowości, którą od nazwiska założyciela nazwano Ochotnikowem (wieś Rokitno zachowała odrębność administracyjną)[1].

15 kwietnia 1927 r. miejscowość otrzymała prawa miejskie[2]. Do 17 września 1939 roku miasto znajdowało się w ówczesnym pow. sarneńskim w dawnym województwie wołyńskim i stanowiło garnizon macierzysty batalionu KOP Rokitno i placówki wywiadowcza KOP nr 7.

Podczas II wojny światowej Niemcy założyli w Rokitnie getto dla ludności żydowskiej, do którego przesiedlili także Żydów z okolicznych wsi. 26 sierpnia 1942 roku getto zostało zlikwidowane - na miejscu zginęło około 400 osób, 600 osób przewieziono do getta w Sarnach, zdołało zbiec około 300. W 1943 roku Rokitno było miejscem, do którego kierowali się polscy uchodźcy z rzezi wołyńskiej. Ze stacji kolejowej w Rokitnie Niemcy wywozili uchodźców na roboty przymusowe w III Rzeszy. Spośród polskich mężczyzn Niemcy sformowali oddział policji pomocniczej. Stali polscy mieszkańcy i część uchodźców pozostała w miejscowości do czasu ponownego zajęcia jej przez Armię Czerwoną (2-3 stycznia 1944). Polacy zostali ekspatriowani z Rokitna w 1945 roku[3].

Zabytki[edytuj]

  • dawny kościół katolicki pw. św. Teresy powstały w l. 1931-1936, obecnie (2005 r.) dom kultury[1]
  • kwatera żołnierzy polskich poległych w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku na zniszczonym cmentarzu rzymskokatolickim.

Przemysł[edytuj]

  • huta szkła, rozbudowana po II wojnie światowej[1]

Przypisy

  1. a b c Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Rewasz, Pruszków 2005, ISBN 83-89188-32-5, s. 166-167
  2. Dz. U. z 1927 r. Nr 36, poz. 320
  3. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, ss.768-769