Rokitno (osiedle typu miejskiego)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rokitno (miasto))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rokitno
Рокитне
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Rivne Oblast.png rówieński
Powierzchnia 5.52 km²
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

7842
1236.4 os./km²
Nr kierunkowy +380 3635
Kod pocztowy 34200
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Rokitno
Rokitno
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Rokitno
Rokitno
Ziemia51°17′14″N 27°12′37″E/51,287222 27,210278
Portal Portal Ukraina

Rokitno (ukr. Рокитне), do 1922 Ochotnikowe - osiedle typu miejskiego na Ukrainie, siedziba administracyjna rejonu w obwodzie rówieńskim. Stacja kolejowa na linii Lublin-Kowel-Sarny-Korosteń-Kijów.

Historia[edytuj]

Pod koniec XIX w. rosyjski generał Ochotnikow, właściciel miejscowego majątku, doprowadził do wybudowania przy wsi Rokitno huty szkła i osiedla robotniczego; kilka lat później przy hucie powstała stacja kolejowa. Zapoczątkowało to rozwój miejscowości, którą od nazwiska założyciela nazwano Ochotnikowem (wieś Rokitno zachowała odrębność administracyjną)[1].

15 kwietnia 1927 r. miejscowość otrzymała prawa miejskie[2]. Do 17 września 1939 roku miasto znajdowało się w ówczesnym pow. sarneńskim w dawnym województwie wołyńskim i stanowiło garnizon macierzysty batalionu KOP Rokitno i placówki wywiadowcza KOP nr 7.

Podczas II wojny światowej Niemcy założyli w Rokitnie getto dla ludności żydowskiej, do którego przesiedlili także Żydów z okolicznych wsi. 26 sierpnia 1942 roku getto zostało zlikwidowane - na miejscu zginęło około 400 osób, 600 osób przewieziono do getta w Sarnach, zdołało zbiec około 300. W 1943 roku Rokitno było miejscem, do którego kierowali się polscy uchodźcy z rzezi wołyńskiej. Ze stacji kolejowej w Rokitnie Niemcy wywozili uchodźców na roboty przymusowe w III Rzeszy. Spośród polskich mężczyzn Niemcy sformowali oddział policji pomocniczej. Stali polscy mieszkańcy i część uchodźców pozostała w miejscowości do czasu ponownego zajęcia jej przez Armię Czerwoną (2-3 stycznia 1944). Polacy zostali ekspatriowani z Rokitna w 1945 roku[3].

Zabytki[edytuj]

  • dawny kościół katolicki pw. św. Teresy powstały w l. 1931-1936, obecnie (2005 r.) dom kultury[1]
  • kwatera żołnierzy polskich poległych w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku na zniszczonym cmentarzu rzymskokatolickim.

Przemysł[edytuj]

  • huta szkła, rozbudowana po II wojnie światowej[1]

Przypisy

  1. a b c Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Rewasz, Pruszków 2005, ISBN 83-89188-32-5, s. 166-167
  2. Dz. U. z 1927 r. Nr 36, poz. 320
  3. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, ss.768-769