Rokitno (powiat międzyrzecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°32'54"N 15°38'30"E
- błąd 38 m
WD 52°33'N, 15°39'E
- błąd 2292 m
Odległość 627 m
Rokitno
wieś
Ilustracja
Fragment miejscowości
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Przytoczna
Liczba ludności (2005) 470
Strefa numeracyjna 95
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0185979
Położenie na mapie gminy Przytoczna
Mapa konturowa gminy Przytoczna, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Rokitno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Rokitno”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Rokitno”
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa konturowa powiatu międzyrzeckiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Rokitno”
Ziemia52°32′54″N 15°38′30″E/52,548333 15,641667

Rokitno (niem. Rokitten) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Przytoczna.

Wieś znajduje się w okolicach Pszczewskiego Parku Krajobrazowego, otoczona jest wieloma czystymi jeziorami. W pobliżu znajduje się m.in. jezioro Rokitno z ośrodkiem wypoczynkowym oraz jezioro Rokicienko.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś duchowna, własność opata bledzewskiego, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[1].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[2]. Rokitno należało do okręgu rokitnickiego tego powiatu i stanowiło część majątku Rokosowo, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 432 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 46 dymów (domostw)[2]. Wzmiankowana była wówczas także Rokitno kolonia (2 domy, 30 osób)[2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 30.
  2. a b c d Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) Jana Nepomucena Bobrowicza, 1846, s. 258-259.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 31. [dostęp 28.1.13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]