Rokitno (powiat międzyrzecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rokitno
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Przytoczna
Liczba ludności (2005) 470
Strefa numeracyjna (+48) 95
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0185979
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Rokitno
Rokitno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rokitno
Rokitno
Ziemia52°32′54″N 15°38′30″E/52,548333 15,641667

Rokitno (niem. Rokitten) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Przytoczna.

Wieś znajduje się w okolicach Pszczewskiego Parku Krajobrazowego, otoczona jest wieloma czystymi jeziorami. W pobliżu znajduje się m.in. jezioro Rokitno z ośrodkiem wypoczynkowym oraz jezioro Rokicienko.

Historia[edytuj]

Wieś duchowna, własność opata bledzewskiego, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[1].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[2]. Rokitno należało do okręgu rokitnickiego tego powiatu i stanowiło część majątku Rokosowo, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 432 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 46 dymów (domostw)[2]. Wzmiankowana była wówczas także Rokitno kolonia (2 domy, 30 osób)[2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 30.
  2. a b c d Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) Jana Nepomucena Bobrowicza, 1846, s. 258-259.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28.1.13]. s. 31.

Linki zewnętrzne[edytuj]