Rokpol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ser rokpol (lazur błękitny)
Lazur złocisty
Czeska niva
Nowe Skalmierzyce – fabryka serów SM Lazur

Rokpol – polski ser pleśniowy wzorowany na francuskim serze roquefort, w którym charakterystyczny smak i wygląd uzyskiwany jest dzięki grzybom typu pędzlak. W przeciwieństwie do oryginału (ser roquefort jest serem owczym) rokpol może być robiony na bazie mleka krowiego.

Nazwa i charakter[edytuj]

Ser zawdzięcza swą nazwę handlową barwie szlachetnej pleśni Penicillium roqueforti, która głęboko przerasta miąższ w postaci żyłek i kieszonek. Ser w procesie dojrzewania (po zaszczepieniu pleśnią) jest głęboko nakłuwany, celem zapewnienia pleśni właściwego dopływu powietrza. Dojrzewanie trwa kilka tygodni.

Wartości odżywcze[edytuj]

Ser ten zawiera bardzo duże ilości sodu, cynku i jodu, sporo fosforu oraz wapnia. Znajduje się w nim znaczna ilość witaminy A, β-karotenu (0,391 mg w 100 g), retinolu (0,456 mg w 100 g) i witamin z grupy B. Z nasyconych kwasów tłuszczowych najwięcej posiada kwasu palmitynowego (7,52 g w 100 g) oraz po 3,24 g kwasu mirystynowego i stearynowego. Jednonienasycone kwasy tłuszczowe są w zdecydowanej części reprezentowane przez kwas oleinowy, którego w 100 g jest 8,04 g. Zestaw aminokwasów jest bogaty i składają się na niego (dane na 100 g):[1]

Wartość odżywcza
Ser rokpol pełnotłusty
(100 g)
Wartość energetyczna 1518 kJ (363 kcal)
Białka 22,6 g
Węglowodany 0,1 g
Tłuszcze 30,6 g
Woda 41,3 g
Dane liczbowe na podstawie: [1]
Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health[2]

Producenci sera Rokpol[edytuj]

Sugestie[edytuj]

Ser może być spożywany bezpośrednio, bądź jako charakterystyczny składnik sosów do potraw.

Ciekawostka[edytuj]

Czeską, bardziej suchą, odmianą sera typu roquefort jest niva.

Przypisy

  1. a b Hanna Kunachowicz; Beata Przygoda; Irena Nadolna; Krystyna Iwanow: Tabele składu i wartości odżywczej żywności. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2017, s. 97. ISBN 978-83-200-5311-1.
  2. Dietary Reference Intakes Tables and Application. Institute of Health. The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (ang.)
  3. Daty - według strony internetowej spółdzielni KaMos.
  4. Daty - według strony internetowej firmy Lazur.

Bibliografia[edytuj]