Rolandas Makrickas
| Kardynał diakon | |||
 Rolandas Makrickas (2025) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 stycznia 1972 | ||
| Archiprezbiter bazyliki Matki Bożej Większej | |||
| Okres sprawowania |
od 2025 | ||
| Archiprezbiter koadiutor bazyliki Matki Bożej Większej | |||
| Okres sprawowania |
2024–2025 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat |
20 lipca 1996 | ||
| Nominacja biskupia |
11 lutego 2023 | ||
| Sakra biskupia |
15 kwietnia 2023 | ||
| Kreacja kardynalska |
7 grudnia 2024 | ||
| Kościół tytularny |
Sant’Eustachio | ||
.svg)
| Data konsekracji |
15 kwietnia 2023 |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Rolandas Makrickas (ur. 31 stycznia 1972 w Birżach) – litewski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk humanistycznych specjalizujący się w historii Kościoła, arcybiskup, komisarz nadzwyczajny bazyliki Matki Bożej Większej w latach 2021–2024, archiprezbiter koadiutor bazyliki Matki Bożej Większej w latach 2024–2025, kardynał diakon od 2024, archiprezbiter bazyliki Matki Bożej Większej od 2025.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Prezbiterat
[edytuj | edytuj kod]20 lipca 1996 otrzymał święcenia kapłańskie i został inkardynowany do diecezji poniewieskiej. W 2003 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej. W 2006 rozpoczął pracę w Nuncjaturze Apostolskiej w Gruzji. Następnie był sekretarzem nuncjatury w Szwecji (2009–2013) oraz radcą nuncjatur w Stanach Zjednoczonych (2013–2016) i w Kongu (2016–2019). W 2019 rozpoczął pracę w Sekcji Spraw Ogólnych Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej. 15 grudnia 2021 został mianowany komisarzem nadzwyczajnym bazyliki Matki Bożej Większej.
Episkopat
[edytuj | edytuj kod]11 lutego 2023 papież Franciszek mianował go arcybiskupem tytularnym Tolentino[1]. Sakry udzielił mu w bazylice Matki Bożej Większej 15 kwietnia 2023 kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, a towarzyszyli mu kardynał Stanisław Ryłko i arcybiskup Edgar Peña Parra[2].
20 marca 2024 papież Franciszek ustanowił go archiprezbiterem koadiutorem bazyliki Matki Bożej Większej[3][4].
6 października 2024 podczas modlitwy Anioł Pański papież Franciszek ogłosił jego nominację kardynalską[5]. Na konsystorzu 7 grudnia 2024 został kreowany kardynałem diakonem kościoła św. Eustachego[6][7]. Brał udział w konklawe 2025, które wybrało papieża Leona XIV.
4 lipca 2025 papież Leon XIV ustanowił go archiprezbiterem bazyliki Matki Bożej Większej[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nomina Episcopale del Commissario Straordinario per la Basilica Papale di Santa Maria Maggiore [online], press.vatican.va [dostęp 2023-02-11].
- ↑ April 15 2023 Holy Mass with episcopal ordination. [dostęp 2023-04-16].
- ↑ Nomina dell’Arciprete Coadiutore della Basilica di Santa Maria Maggiore [online], press.vatican.va [dostęp 2024-03-20].
- ↑ Archiprezbiter koadiutor dla Bazyliki Matki Bożej Większej – Vatican News [online], www.vaticannews.va, 20 marca 2024 [dostęp 2024-03-21] (pol.).
- ↑ Papież mianował dziś 21 nowych kardynałów. Vatican News. [dostęp 2024-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
- ↑ Concistoro Ordinario Pubblico: Assegnazione dei Titoli e delle Diaconie ai nuovi Cardinali, 07.12.2024. press.vatican.va. [dostęp 2024-12-08].
- ↑ Nowi kardynałowie otrzymali kościoły tytularne. ekai.pl. [dostęp 2024-12-08].
- ↑ Ringraziamento e successione dell’Arciprete della Basilica Papale di Santa Maria Maggiore [online], press.vatican.va [dostęp 2025-07-04].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna Rolandasa Makrickasa na stronie Stolicy Apostolskiej. [dostęp 2025-10-18]. (wł.).
- Rolandas Makrickas [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2023-01-11] (ang.).
