Role w zespole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Role w zespole – to typy zachowań w pracy zespołowej wynikające z cech osobowości członków zespołu, istotne z punktu widzenia funkcjonowania zespołu jako całości.

Typy zachowań, które można wnieść do zespołu (według jednej z teorii ról, autorstwa Meredith Belbin):

  1. kierownik
  2. twórca
  3. radykał
  4. osoba harmonizująca
  5. ekspert techniczny
  6. przewodnik
  7. krytyk/oceniający
  8. koordynator
  9. polityk
  10. promotor

W dobrym zespole powinny znaleźć się wszystkie te cechy, jeden człowiek ma 2-3, w tym jedną dominującą. W nowoczesnym zarządzaniu nie wystarczy zatrudnić fachowca z odpowiednim wykształceniem i umiejętnościami. Wybór pracownika powinien brać pod uwagę zespół cech kandydata pod kątem jego przydatności do funkcjonującego zespołu. Twórcą tzw. teorii ról (ang. team role theory) jest Meredith Belbin. Badania przeprowadzone w brytyjskich firmach przez M. Belbin wykazały, że poziom wykonania zadania jest wprost proporcjonalny do poziomu wiedzy merytorycznej tylko do pewnego momentu, stały wzrost zapewnia właściwy dobór również osobowości.

Kierownik[edytuj]

Jest to jeden z dwóch typów kierowniczych, drugim jest przewodnik.

  • Zalety: posiada duże umiejętności organizacyjne, jest drobiazgowy, dokładny, potrafi w szczegółach wszystko zaplanować.
  • Wady: nie ma zdolności motywacyjnych, nie potrafi porwać grupy za sobą, przez pozostałych członków grupy jest postrzegany jako lekko irytujący.

Twórca[edytuj]

  • Zalety: kreatywny, otwarty.
  • Wady: cechuje go "słomiany zapał", jak widzi, jak ma wyglądać końcowy efekt, przestaje się interesować i przechodzi do następnych pomysłów. Jego projekty są często nierealne.

Radykał[edytuj]

Ma inne zdanie niż reszta, czasem świadomie prowokuje.

  • Zalety: potrafi pokazać zespołowi coś, co "otwiera głowę". Ułatwia wychodzenie z impasu - bardzo pomocny.
  • Wady: drażni ludzi, ma opinię że "miesza", sam też nieraz źle się czuje w zespole

Osoba harmonizująca[edytuj]

  • Zalety: posiada duże umiejętności interpersonalne tzw. miękkie – potrafi łagodzić konflikty (umiejętności te posiadają również: polityk i promotor).
  • Wady: ta osoba tak bardzo jest nastawiona na dobre kontakty, że przesłania jej to, co jest do zrobienia.

Ekspert techniczny[edytuj]

  • Zalety: interesują go szczegóły, widzi je, ma dobry warsztat techniczny.
  • Wady: za dokładny, przedłuża pracę.

Przewodnik[edytuj]

Drugi z typów kierowniczych, ma przeciwne niektóre cechy niż kierownik:

  • Zalety: potrafi porwać za sobą
  • Wady: ale nie potrafi przygotować szczegółów.

Krytyk/oceniający[edytuj]

  • Zalety: podsumowuje, ma skłonności do oceniania, korygowania pracy.
  • Wady: ma skłonności do wytykania błędów, co jest źródłem konfliktów.

Koordynator[edytuj]

Zwykle koordynator czuwa nad procesem pracy, wyznacza cele i priorytety, Koordynator to osoba potrafiąca podejmować decyzje i słuchać innych.

  • Zalety: jest i czuje się odpowiedzialny za innych.
  • Wady: stres, w którym ciągle żyje, jest przyczyną jego dolegliwości i chorób psychosomatycznych.

Polityk i promotor[edytuj]

Polityk, podobnie jak promotor, ma wysoki poziom umiejętności interpersonalnych tzw. miękkich. Potrafią wykorzystywać te zdolności do manipulowania innymi, dopóki uda im się manipulować bez ujawnienia tego innym, osiągają świetne rezultaty.

Polityk manipuluje wewnątrz zespołu, promotor na zewnątrz (mówimy cały czas o tzw. manipulacji pozytywnej, manipulacja jest również pozytywnym zjawiskiem).

Promotor potrafi manipulować ludźmi na zewnątrz – potrafi pokazać pozytywny obraz instytucji innym.

Bibliografia[edytuj]

  • R. Meredith Belbin: Twoja rola w zespole. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2003.