Rolf Liebermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rolf Liebermann
Ilustracja
Rolf Liebermann (1980)
Data i miejsce urodzenia 14 września 1910
Zurych
Pochodzenie szwajcarskie
Data i miejsce śmierci 2 stycznia 1999
Paryż
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna, rozrywkowa
Zawód kompozytor
Wytwórnia płytowa Decca, RCA Red Seal
Powiązania Hamburgische Staatsoper,
Opéra Garnier
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi RFN

Rolf Liebermann (ur. 14 września 1910 w Zurychu, zm. 2 stycznia 1999 w Paryżu)[1] – kompozytor szwajcarski oraz dyrektor instytucji muzycznych.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Rolf Liebermann pochodził ze znanej berlińskiej rodziny Liebermanów, z której wywodzili się też Max Liebermann i Walther Rathenau. Jego ojciec, Franz Joseph Moritz Liebermann-Roßwiese (1872–1931), po długim pobycie w szwajcarskim sanatorium ożenił się ze Szwajcarką Lucie Lang i pozostał na stałe w tym kraju.

W latach 1929-1933 Rolf studiował prawo na uniwersytecie w Zurychu. Równocześnie uczył się muzyki w prywatnym konserwatorium Joségo Berra oraz komponował utwory dla kabaretów. W 1936 ukończył kurs dyrygentury w Budapeszcie u Hermanna Scherchena, a rok później został jego asystentem w orkiestrze Musica Viva w Wiedniu.

Po odbyciu w latach 1938-1940 służby wojskowej studiował kompozycję. Od 1945 do 1950 pracował jako reżyser dźwięku w Radiu Zurich, a w latach 1950-1957 był szefem orkiestry Szwajcarskiego Radia (SRG). W 1954 na zlecenie Donaueschinger Musiktage napisał Concerto for Jazzband and Symphony Orchestra, uznany za początek Trzeciego nurtu w muzyce.

W latach 1959-1973 i 1985-1988 pełnił funkcję dyrektora artystycznego hamburskiej Staatsoper. W owym czasie odbyły się w niej 24 prawykonania oper, stworzonych na jej zamówienie, m.in. Diabłów z Loudun Krzysztofa Pendereckiego.

W latach 1973-1980 Liebermann kierował paryską Opéra Garnier. Został odznaczony m.in. Komandorią Legii Honorowej, Komandorią Orderu Sztuki i Literatury oraz Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną Rolfa Liebermanna była Helene Vidal, która m.in. napisała libretto do jego opery La Forêt.

Wybrane kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • 1943 Polyphone Studien na orkiestrę kameralną
  • 1944 Une des fins du monde (kantata) na baryton i orkiestrę
  • 1945 Chinese Love Songs
Furioso
  • 1947 Schweizerische Volksliedersuite
  • 1949 Music na orkiestrę i recytatora
Chinese Song
Symphony No 1
  • 1950 Streitlied zwischen Leben und Tod
  • 1951 Sonata for piano
  • 1952 Leonore 40/45 (opera)
  • 1954 Penelope (opera)
Concerto for Jazzband and Symphony Orchestra
  • 1955 The School for Wives (opera)
  • 1957 Die Schule der Frauen (opera)
  • 1958 Geigy Festival Concerto na bęben bazylejski i orkiestrę
  • 1959 Capriccio na sopran, skrzypce i orkiestrę
  • 1964 Concert des Echanges
  • 1981 Essai 81 na wiolonczelę i fortepian
  • 1984 Ferdinand na głos i instrumenty
  • 1987 La Forêt (opera)
  • 1988 Herring Quintet
Cosmopolitan Greetings
  • 1989 Medea Monologue na sopran, chór żeński i orkiestrę
  • 1990 3x1 = CH+X na mezzosopran, chór i orkiestrę
  • 1992 Freispruch für Medea (opera)
  • 1994 Enigma
Violin Concerto
  • 1995 Piano Concerto
  • 1996 Die schlesischen Weber (do tekstów Heinricha Heinego) na chór mieszany, kwartet smyczkowy i fortepian
  • 1997 Variations on a Theme from Appenzell na pięć instrumentów
  • 1998 Mouvance na dziewięciu perkusistów i fortepian

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]