Roma Gąsiorowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roma Gąsiorowska
Ilustracja
Roma Gąsiorowska (2019)
Imię i nazwisko Roma Gąsiorowska-Żurawska
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1981
Bydgoszcz
Zawód aktorka
Współmałżonek Michał Żurawski (od 2010)
Lata aktywności od 2003
Zespół artystyczny
Teatr Rozmaitości w Warszawie

Roma Gąsiorowska-Żurawska (ur. 29 stycznia 1981 w Bydgoszczy) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, reżyser, producent, projektantka mody, manager kultury i coach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy, gdzie zainteresowała się aktorstwem i wraz ze znajomymi założyła amatorskie kółko teatralne. Jest absolwentką PWST w Krakowie (2005), do której dostała się za drugim podejściem. Jej dyplomowym przedstawieniem było Zimne dziecko (tekst Marius von Mayenburg, reż. Jan Peszek, 2005). Za rolę w tym spektaklu zdobyła nagrodę dla młodego aktora na XLV Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

Roma Gąsiorowska (2019)

W czasie studiów rozpoczęła współpracę z teatrem TR Warszawa w ramach projektu „Teren Warszawa” (2003/2004). Z grupy aktorskiej Roma Gąsiorowska była jedną w dwóch aktorek, którym teatr zaproponował stały etat. Z powodu zaangażowania w projekt „Teren Warszawa”, w krakowskiej PWST najpierw miała urlop dziekański, a potem indywidualny tok studiów. Już w trakcie studiów angaż zaproponował jej również Teatr Stary w Krakowie.

W kinie debiutowała jeszcze podczas studiów drugoplanową rolą w filmie „Pogoda na jutro” w reżyserii Jerzego Stuhra. Szybko jednak otrzymała kolejne propozycje filmowe, także ról głównych. Wystąpiła m.in. w filmach Jana Komasy („Oda do radości”, „Sala samobójców”), Andrzeja Wajdy („Tatarak”), Xawerego Żuławskiego („Wojna polsko-ruska”), Barbary Sass („W imieniu diabła”), Agnieszki Smoczyńskiej („Córki dancingu”) czy Kingi Dębskiej („Plan B”).

Za główną rolę w filmie „Ki” w reżyserii Leszka Dawida została w 2011 roku nagrodzona „Złotymi Lwami” na 36. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni[1] oraz Złotą Kaczką przyznaną przez miesięcznik „Film[2]. W 2012 roku na Festiwalu Aktorstwa Filmowego im. Tadeusza Szymkowa we Wrocławiu została natomiast nagrodzona Złotym Szczeniakiem za drugoplanową rolę w „Sali samobójców”[3]. Za obie powyższe role była również nominowana do Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł”[4]. W 2019 roku została zaproszona na 72. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes[5].

Na teatralnych deskach współpracowała natomiast z takimi reżyserami jak m.in. Grzegorz Jarzyna, Przemysław Wojcieszek, René Pollesch, Kornél Mundruczó, Mikołaj Grabowski czy Michał Borczuch. W zespole teatralnym TR Warszawa przez 12 lat stworzyła ponad 20 ról. Za swoje role była wyróżniania na festiwalach teatralnych[6]. Obecnie współpracuje z Teatrem Rozmaitości w Warszawie oraz z Teatrem Soho. Produkuje również niezależne spektakle teatralne.

Kariera reżyserska[edytuj | edytuj kod]

Współreżyserowała i współprodukowała (razem z Pią Partum i Wojtkiem Urbańskim) spektakl teatralno-muzyczny „Płyń” do tekstu i muzyki Piotra Roguckiego i z udziałem Agaty Kuleszy, Matyldy Damięckiej, Ireny Melcer oraz Tomasza Schuchardta. Współtworzyła również scenografię i kostiumy do tego spektaklu. Widowisko wyprodukowało założone przez Romę Gąsiorowską studio W-arte Open Art Space. Premiera spektaklu odbyła się w lutym 2017 roku[7].

Działalność edukacyjna i promocja kultury[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku założyła prywatną szkołę aktorską AktoRstudio[8]. Prowadzi w niej wspólnie z innymi aktorami kursy dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Roma Gąsiorowska wraz z AktoRstudio przygotowała aktorsko odtwórczynie głównych ról w filmie „Córki dancingu”, w którym sama wystąpiła w drugoplanowej roli.

W ramach studia W-arte organizuje natomiast różne wydarzenia kulturalne (wystawy, pokazy filmowe, koncerty, targi czy projekty ART-Brandingowe). Przy ul. Łowickiej w Warszawie stworzyła showroom, w którym prezentuje prace i działania różnych artystów[9][10].

Projektantka mody[edytuj | edytuj kod]

Aktorka jest projektantką mody. Jest autorką kolekcji: „Amor Amor”, „7 Grzechów”, „Stygmaty”[11][12]. W 2011 roku była nominowana „za debiut w świecie mody i stworzenie sklepu internetowego dla własnej marki ubrań Natinaf” do nagrody „Róża Gali[13].

Autorka książki[edytuj | edytuj kod]

Jest współautorką (wspólnie z Sylwią Stano) książki „Całe szczęście jestem kobietą” (wyd. Agora, Warszawa 2019)[14]. W książce znalazły się rozmowy z 10 kobietami (m.in. z Anną Dymną, Grażyną Torbicką, Sylwią Chutnik, Martą Frej i Beatą Sadowską), które odniosły sukces w różnych dziedzinach życia (sztuce, mediach czy biznesie)[15].

Coaching[edytuj | edytuj kod]

Roma Gąsiorowska zajmuje się coachingiem. Promuje przy tym stworzoną przez siebie pod hasłem „Slowfastlife” filozofię życia, która opiera się na „balansie między wielkomiejskim pędem, a satysfakcją płynącą z korzystania z życia”. Wspólnie z Sylwią Stano opracowała wspierające rozwój zawodowy kobiet warsztaty pod tytułem „Jestem kobietą”[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

10 kwietnia 2010 roku wzięła ślub z aktorem Michałem Żurawskim[17]. W 2016 roku zajęli wspólnie pierwsze miejsce w 23. edycji plebiscytu Srebrne Jabłko miesięcznika „Pani”, w którym czytelnicy wybierają swoje ulubione pary z show-biznesu[18]. Mają syna Klemensa (ur. 2012) oraz córkę Jadwigę (ur. 2014). Jest wegetarianką.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Etiudy[edytuj | edytuj kod]

  • 2004: 3 Love – Magda
  • 2004: Powiedz coś – córka
  • 2007: Zwierciadło

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Role teatralne[edytuj | edytuj kod]

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

  • 2004: Klucz jako Lala
  • 2004: Sceny z powstania… jako łączniczka
  • 2006: I. znaczy inna jako Nina
  • 2006: Zorka jako Iza
  • 2007: Doktor Halina jako Zosia

Nagrody filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2011: Nagroda Złotego Lwa 2011 w kategorii „Najlepsza pierwszoplanowa rola kobieca” za kreację w filmie Ki
  • 2011: Laureatka Złotych Kaczek w kategorii „Najlepszej aktorki” w filmie Ki
  • 2012: Nominacja do Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” w kategorii „Najlepsza główna rola kobieca” w filmie Ki
  • 2012: Nominacja do Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” w kategorii „Najlepsza drugoplanowa rola kobieca” w filmie Sala samobójców

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Znamy zwycięzców 36. Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni MKiDN – 2011, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2019-07-27] (pol.).
  2. ZŁOTE KACZKI 2011 – KTO WYGRAŁ: Sala samobójców – ZDJĘCIA!, se.pl [dostęp 2019-07-27].
  3. LAUREACI, 8.FAF [dostęp 2019-07-27] (pol.).
  4. Orły 2012: ogłoszono nominacje, Onet Kultura, 7 lutego 2012 [dostęp 2019-07-27] (pol.).
  5. Ulubiony hotel gwiazd, czerwony dywan i kilka bezcennych niespodzianek, Viva.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  6. Roma Gąsiorowska, TRWarszawa [dostęp 2019-07-27] (pol.).
  7. W-ARTE, W-arte!, W-arte! [dostęp 2019-07-27] (pol.).
  8. Roma Gąsiorowska z każdego zrobi aktora!, tvnstyle.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  9. W-Arte! Open Art Space, czyli autorski projekt Romy Gąsiorowskiej, label-magazine.com [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  10. Roma Gąsiorowska: „Chcę pracować z artystami na całym świecie”, Viva.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  11. Roma Gąsiorowska projektuje ubrania!, moda.wieszjak.pl.
  12. Roma Gąsiorowska. Jak ona gra, jak projektuje..., polskatimes.pl.
  13. Małysz, Janda, Gessler, “Voice of Poland” nominowani do “Róż Gali”, wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  14. „Całe szczęście jestem kobietą” już w sprzedaży!, Wydawnictwo Agora, 6 marca 2019 [dostęp 2019-05-29] (pol.).
  15. Kulisy Kultury. Roma Gąsiorowska i Sylwia Stano o kobiecych sposobach na życie. Polskie Radio 2019-03-08.
  16. Jestem kobietą, Jestem kobietą [dostęp 2019-07-27] (pol.).
  17. Aktorzy wzięli ślub w dniu katastrofy (pol.). fakt.pl. [dostęp 2011-12-11].
  18. „Bodo”: Roma Gąsiorowska i Michał Żurawski dostali nagrodę za... miłość!, swiatseriali.interia.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]