Roman Graczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Graczyk (ur. 27 maja 1958 w Krakowie) – polski dziennikarz i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował dziennikarstwo i nauki polityczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przed 1989 współpracował z prasą podziemną, m.in. studenckim pismem „Aplauz” w 1981, a po stanie wojennym z „Bez Dekretu”, a także z emigracyjnym paryskim „Kontaktem”. W latach 1984–1991 był dziennikarzem „Tygodnika Powszechnego”.

W latach 1991–1993 pracował w Polskim Radiu Kraków jako zastępca dyrektora (którym był wówczas Bronisław Wildstein – wcześniej redaktor paryskiego „Kontaktu”)[1]. Od 1993 był publicystą „Gazety Wyborczej”. W latach 1997–1998 pełnił funkcję sekretarza redakcji krakowskiej.

Zajmował się komentowaniem bieżących wydarzeń politycznych, jak również tematyką kościelną oraz historią PRL, w tym także problematyką lustracji. W 2005 opuścił zespół „Gazety Wyborczej”. Twierdzi, że został zmuszony do odejścia, ponieważ skrytykował sposób, w jaki w „Gazecie Wyborczej” omawiano temat lustracji[2]. 31 maja 2006 w „Rzeczpospolitej” opublikował artykuł pt. Co jest lepsze niż prawda?, w którym poparł lustrację i opowiedział się za otwarciem dawnych archiwów SB, krytykując antylustracyjną linię „Gazety Wyborczej” (także swoje własne wcześniejsze poglądy w tej sprawie)[3]. W 2007 opublikował poświęconą lustracji książkę pt. „Tropem SB. Jak czytać teczki”. Podpisał się również pod listem otwartym dziennikarzy, którzy zgłosili gotowość złożenia oświadczeń lustracyjnych[4].

Obecnie jest pracownikiem krakowskiego oddziału IPN oraz niezależnym publicystą. Teksty jego autorstwa ukazują się m.in. w „Tygodniku Powszechnym”. Jest również stałym felietonistą portalu interia.pl.

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rafał Kalukin, Bronisław Niezłomny, „Gazeta Wyborcza”, 27 maja 2006
  2. Na przekór agitce, interia.pl, 8 czerwca 2006
  3. Co jest lepsze niż prawda?, „Rzeczpospolita”, rp.pl, 31 maja 2006
  4. My złożymy oświadczenia, „Dziennik”, 12 października 2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]