Roman Haubenstock-Ramati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Haubenstock-Ramati
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1919, Kraków
Data i miejsce śmierci 3 marca 1994, Wiedeń
Narodowość Żyd
Dziedzina sztuki kompozytor

Roman Haubenstock-Ramati (ur. 27 lutego 1919 w Krakowie, zm. 3 marca 1994 w Wiedniu[1][2]) – polski i austriacki kompozytor żydowskiego pochodzenia, redaktor muzyczny, który pracował w Krakowie, Tel-Awiwie i w Wiedniu.

Haubenstock-Ramati studiował kompozycję, teorię muzyki, grę na skrzypcach i filozofię w Krakowie i we Lwowie w latach 1937-1940.

W 1939 po przybyciu do Lwowa wstąpił do Państwowego Konserwatorium im. M. Łysenki, gdzie studiował u Józefa Kofflera.

W 1941, w kilka miesięcy po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej został przewieziony do Odessy i Tomska, gdzie więziono go za rzekome szpiegostwo.

W lipcu 1948 rozpoczął pracę sekretarza redakcji Ruchu Muzycznego oraz w Rozgłośni Polskiego Radia w Krakowie, gdzie pełnił funkcję kierownika redakcji muzycznej.

Pod koniec lat 40. sprzeciwiał się obowiązującej wówczas doktrynie muzycznego socrealizmu i postanowił przenieść się wraz z rodziną do Izraela, gdzie kierował Państwową Biblioteką Muzyczną, a od 1954 nauczał kompozycji w Akademii Muzycznej w Tel-Awiwie.

Uzyskane w 1957 sześciomiesięczne stypendium umożliwiło mu pobyt w Paryżu, gdzie spotkał Pierre'a Bouleza i głównie za sprawą Groupe des Recherches de Musique Concrète poznał muzykę konkretną.

We wrześniu 1957 przyjechał do Wiednia na zaproszenie festiwalu Internationale Gesellschaft für Neue Musik w Zurichu. W tym samym roku postanowił przenieść się do Wiednia na stałe i rozpoczął współpracę z wydawnictwem Universal Edition. W Wiedniu podjął również działalność pedagogiczną. Wykładał i prowadził kursy muzyczne w Tel-Awiwie (1967-1972), Sztokholmie (1969), Darmstadt (1964, 1965), Bilthoven (1967) i Buenos Aires (1968), San Francisco (1972).

Od 1973 przez 16 lat był profesorem kompozycji w Hochschule für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu. W latach 1976-86 kierował Instytutem Elektroakustyki. Kształcił takich artystów, jak Beat Furrer, Thomas Pernes, Bruno Liberda, Mayako Kubo, Edward Bogusławski, Kazimierz Bronisław Przybylski.

Za wybitne zasługi dla muzyki austriackiej został uhonorowany w 1977 prestiżową nagrodą Preis der Stadt Wien oraz w 1981 nagrodą Großer Österreichischer Staatspreis für Musik.

Haubenstock-Ramati był również projektantem i malarzem.

Wybrane kompozycje[edytuj]

  • Bénédictions/Blessings (1954) na sopran i dziewięć instrumentów
  • Mobile for Shakespeare (1960) na głos i sześciu muzyków
  • Credentials or «Think, Think Lucky» (1961) na głos (Sprechgesang) i osiem instrumentów
  • Vermutungen über ein dunkles Haus (1964) na trzy orkiestry
  • Amerika (1961-1964) - utwór sceniczny
  • Symphonie K (1967)
  • Catch I (1968) na klawesyn
  • Comédie, Poetics for J. Joyce I und II (1972) na taśmę i muzykę elektroniczną
  • Zweites Streichquartett (1978)
  • Ulysses (1979) - balet
  • Sonate für Klavier, Zweites Streichtrio, Invocations (1990) na orkiestrę kameralną
  • Polyphonien (1993) na zespół muzyczny

Przypisy

  1. Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich: Roman Ramati-Haubenstock (pol.). culture.pl. [dostęp 2010-11-30].
  2. Roman Haubenstock-Ramati (ang.). universaledition.com. [dostęp 2010-11-30].