Roman Krzyżelewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Krzyżelewski
Ilustracja
admirał floty admirał floty
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1949
Rzeczenica
Przebieg służby
Lata służby 1971 - 2007
Siły zbrojne Naval Ensign of Poland2.svg Marynarka Wojenna
Stanowiska Dowódca Marynarki Wojennej dowódca Marynarki Wojennej
Główne wojny i bitwy nie brał udziału
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal „Milito Pro Christo” Legia Zasługi - Commander (USA)

Roman Piotr Krzyżelewski (ur. 25 stycznia 1949 roku w Rzeczenicy) – oficer dyplomowany polskiej Marynarki Wojennej w stopniu admirała floty, inżynier nawigator, oficer okrętów rakietowych, w trakcie służby dowódca 1 dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych oraz 3 Flotylli Okrętów, w latach 1999–2003 szef Generalnego Zarządu Logistyki P4 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, następnie do 2007 roku dowódca Marynarki Wojennej, odznaczony Orderem Odrodzenia Polski.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Roman Piotr Krzyżelewski urodził się 25 stycznia 1949 roku w Rzeczenicy[1]. W 1967 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. htm. Stefana Czarnieckiego w Człuchowie i został przyjęty na Wydział Pokładowy Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni. Po czterech latach studiów w 1971 roku uzyskał tytuł zawodowy inżyniera nawigatora oraz otrzymał promocję na pierwszy stopień oficerski. W okresie od 1977 do 1979 roku odbył podyplomowe studia operacyjno-taktyczne na Wydziale Dowódczym Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej. Jest również absolwentem Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Warszawie (1988).

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy etap jego kariery stanowiła służba na niszczycielu rakietowym ORP „Warszawa” projektu 56AE, który był samodzielnym okrętem 3 Flotylli Okrętów w Gdyni. Początkowo objął stanowisko dowódcy centrali kierowania ogniem artylerii głównego kalibru, a od 1973 do 1975 roku pełnił obowiązki dowódcy grupy artylerii w dziale okrętowym II rakietowo-artyleryjskim[1]. Następnie do 1977 roku był dowódcą działu okrętowego III broni podwodnej[1]. Po ukończeniu w 1979 roku studiów podyplomowych powrócił na „Warszawę”, gdzie wyznaczono go dowódcą stanowiska dowodzenia i naprowadzania lotnictwa[1]. Od 1980 roku był szefem sztabu – zastępcą dowódcy 1 Dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych 3 Flotylli Okrętów[1]. W 1982 roku przejął dowództwo nad tym dywizjonem od kmdr. ppor. Ryszarda Łukasika. W okresie od 1985 do 1987 odbył praktykę sztabową w Dowództwie Marynarki Wojennej na stanowisku starszego oficera specjalisty w Oddziale Operacyjnym Sztabu Głównego Marynarki Wojennej. W 1988 roku został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 3 Flotylli Okrętów im. kmdr. Bolesława Romanowskiego. Od marca 1989 do kwietnia 1996 roku był dowódcą 3 Flotylli Okrętów[1][2]. Później pełnił funkcję szefa Szkolenia Marynarki Wojennej – zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej[a]. W 1999 roku w stopniu wiceadmirała przeniesiono go do Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na szefa Generalnego Zarządu Logistyki P4[1].

25 września 2003 roku z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego odebrał awans na stopień wojskowy admirała floty[1]. 1 października 2003 roku zastąpił adm. floty Ryszarda Łukasika na stanowisku dowódcy Marynarki Wojennej[1]. 3 października 2006 roku prezydent Lech Kaczyński powierzył mu dalsze pełnienie obowiązków w kadencji 2006-2009. 10 lipca 2007 roku adm. floty Roman Krzyżelewski złożył prośbę o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Swoją decyzję uzasadnił brakiem wpływu na obsadę kierowniczych stanowisk w Dowództwie Marynarki Wojennej. Został odwołany z dniem 11 listopada 2007 roku.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[1]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Jako szef Szkolenia Marynarki Wojennej był jednocześnie dowódcą Garnizonu Gdynia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Nowy dowódca MW. „Morza, statki i okręty”. Nr 6/2003, s. 8, listopad–grudzień 2003. 
  2. Jako dowódca 3 Flotylli Okrętów był jednocześnie zastępcą dowódcy Garnizonu Gdynia.
  3. M.P. z 2008 r. nr 15, poz. 160
  4. Biskup Polowy odznaczył medalem „Milito pro Christo” Dowódcę Marynarki Wojennej... - ordynariat.wp.mil.pl - 2006-11-28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kmdr por. rez. mgr Walter Pater, Dowódcy 3 Flotylli Okrętów, opublikowano w Przeglądzie Morskim Nr 3/2006 – Redakcja Czasopism Marynarki Wojennej, Gdynia 2006, ISSN 0137-7205
  • Nowy dowódca MW. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 6/2003, s. 8, listopad–grudzień 2003.