Roman Leś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Józef Leś
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1924
Cyranka
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1988
Warszawa
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 5 stycznia 1988
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Bitwy pod Lenino Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal „Za udział w walkach o Berlin” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939
Spotkanie kierownictwa MON ze wszystkimi generałami, oficerami i żołnierzami WP wpisanymi do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich od czasu jej ustanowienia z okazji 40-lecia Zwycięstwa, Sala Zwycięstwa Muzeum Wojska Polskiego, 9 maja 1985. Od lewej: kontradmirał Aleksy Parol, gen. broni Józef Użycki, gen. bryg. Marian Pasternak, gen. broni Józef Baryła, gen. bryg. Henryk Kondas, gen. bryg. Władysław Jura, gen. dyw. Wiesław Wojciechowski, NN, gen. dyw. pil. Roman Paszkowski, gen. armii Florian Siwicki, płk Henryk Gradzik, płk Roman Leś, płk Tadeusz Bieniasz, NN, gen. broni Mieczysław Obiedziński, płk Stefan Rutkowski, płk prof. Stanisław Barański i inni

Roman Józef Leś (ur. 10 kwietnia 1924 w Cyrance, zm. 5 stycznia 1988 w Warszawie) – pułkownik WP, członek Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, doktor nauk ekonomicznych. Poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Anieli. Pod koniec kwietnia 1943 wstąpił do formowanej 1 DP. im. Tadeusza Kościuszki[1]. Uczestniczył w bitwie pod Lenino. Przeszedł cały szlak bojowy aż do Berlina. We wrześniu 1946 wstąpił do PPR. Był wieloletnim oficerem aparatu partyjno-politycznego i kwatermistrzowskiego WP. W grudniu 1956 uzyskał stopień pułkownika. W 1962 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych. Był pracownikiem naukowym w Katedrze Ekonomiki Wojskowej w Wojskowej Akademii Politycznej.

Twórca i wieloletni prezes Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych. Był członkiem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz Zarządu Głównego Ligi Obrony Kraju. W latach 1981–1983 wchodził w skład Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego.

W 1985 został posłem na Sejm PRL IX kadencji z okręgu Warszawa-Praga Południe. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Skarg i Wniosków. Zmarł w trakcie kadencji.

Został pochowany na wojskowych Wojskowych Powązkach w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1985 wpisany do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-03-14].
  2. M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 57.
  3. 40-lecie ludowego Wojska Polskiego. „Nowiny”, s. 2, Nr 240 z 11 października 1983. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]