Roman Nowotarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Nowotarski – (ur.1931 roku w Worochcie, Huculszczyzna, zm. 20 grudnia 2019) – polski artysta malarz, scenograf teatralny i filmowy, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po przesiedleniu z Kresów Wschodnich w 1945 zamieszkał na Śląsku, w Zabrzu. W latach 1953-1959 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydziale Grafiki w Katowicach, uzyskując w 1960 dyplom u B. Góreckiego i A. Raka.

Przez wiele lat współpracował z Teatrem Eksperymentalnym STG w Gliwicach, gdzie otrzymał szereg nagród za scenografię i inscenizację wraz z reżyserem Edwardem Mołkiem, szczególnie za scenografie „Wiosna” wg Bruno Schulza, „Fabryka Absolutu” K. Czapki, „Podróżni” wg własnego scenariusza, za scenografię „Zmierzch Babla” i wielu innych widowisk. Współpracował również z reżyserem Ryszardem Waśko przy jego filmach krótkometrażowych nagrodzonych na festiwalu w Brukseli. Był scenografem filmu Andrzeja Kondratiuka „Panna, Łucznik i Skorpion”. Pisze teksty, do których komponuje muzykę i jest ich wykonawca w wolnych chwilach jako gość „Piwnicy pod Baranami” w Krakowie. Uczestniczył aktywnie w wielu wystawach i konkursach organizowanych w kraju i za granicą. W latach 1964–1968 r. był członkiem grupy ARKAT (Artyści katowiccy).

Artysta począwszy od lat 50-tych związany był z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie. Najpierw w charakterze asystenta w pracowni rysunku, potem jako założyciel i pedagog Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Profesor ASP w Katowicach, gdzie prowadził pracownię rysunku i malarstwa.

Jego prace znajdują się w zbiorach m.in.: Galerii Sztuki Współczesnej BWA, Muzeum Miejskiego w Zabrzu.

Ojciec Tadeusza Nowotarskiego, artysty, malarza i grafika. Urodzonego w Zabrzu w 1968 r.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1970 r. II nagrodę na obraz pod tytułem „Dom” i wyróżnienie za „Śląski blues”, I Ogólnopolski Konkurs na Obraz Sztalugowy
  • 1974 r. Złoty medal za plakat o tematyce ekologicznej, Biennale Plakatu w Warszawie w 1974 r.
  • 1992 r. Nagroda Ministra Kultury i Sztuki
  • 1995 r. I nagroda za malarstwo ze względu na jego odmienność i wyjątkowość, Ogólnopolski Konkurs Fundacji Polsko-Japońskiej im. Myaucki „Impresje Polskie”

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]