Roman Padlewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Padlewski
Skorupka, Kasztan
Ilustracja
Portret Romana Padlewskiego na jego grobie na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie
podporucznik
Data i miejsce urodzenia 7 października 1915
Moskwa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1944
Warszawa, Generalna Gubernia
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941)
Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie – fragment ściany z nazwiskami poległych z plutonu pancernego
Grób bakteriologa Leona Juliana Padlewskiego i jego syna kompozytora Romana Padlewskiego na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie

Roman Padlewski ps. Skorupka, Kasztan (ur. 7 października 1915 w Moskwie, zm. 16 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski kompozytor, pianista, muzykolog, skrzypek, dyrygent, krytyk muzyczny, podporucznik Wojska Polskiego i powstaniec warszawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem pianistki Nadziei Beresteniew-Padlewskiej i profesora Leona Juliana Padlewskiego. Uczył się w Poznaniu, w klasie skrzypiec u Zdzisława Jahnke i kompozycji u Tadeusza Szeligowskiego i Wiechowicza. Następnie studiował muzykologię na Uniwersytecie. Absolwent Wołyńskiej Szkoły Artylerii 1937 r. w stopniu podchorążego. Walczył w wojnie obronnej 1939, także w obronie Warszawy. Podczas okupacji działał w Tajnym Związku Muzyków.

Uczestniczył w powstaniu warszawskim jako żołnierz Brygady Dywersyjnej „Broda 53" (Zgrupowanie „Radosław”) pod pseudonimami „Skorupka” i „Kasztan”. Zmarł w szpitalu powstańczym 16 sierpnia na Starym Mieście po tym, jak 14 sierpnia na Muranowie, próbując zneutralizować goliata, został ciężko ranny. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari.

Część jego kompozycji uległa zniszczeniu podczas działań wojennych. W 1995 powstał film biograficzny o Romanie Padlewskim.

Ważniejsze zachowane kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • 1933Trzy pieśni do sł. Artura Marii Swinarskiego; zachowały się 1. Ryngraf i 2. Śmierć św. Sebastiana)
  • 1938 – Pieśń do słów Jana Lechonia: Pytasz, co w mojem życiu...
  • 1939Stabat Mater na chór mieszany a cappella – ostatni utwór Padlewskiego napisany przed wojną, zgodnie uważany za najbardziej dojrzały utwór kompozytora.
  • Dwa motety na chór żeński lub chłopięcy do anonimowych tekstów z XVI wieku:
    1. O Anielska Pani
    2. Radości wam powiedam
  • 1941Sonata per violino solo
  • 1941Suita na skrzypce i fortepian, nieukończona
  • 1940-1942II Kwartet smyczkowy
  • 1942Suita kurpiowska na skrzypce i fortepian – opracowanie 4 pieśni op. 58 Karola Szymanowskiego

Spośród zaginionych kompozycji należy wymienić I i III kwartet smyczkowy oraz Koncert skrzypcowy z 1944 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]