Roman Reigns

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Reigns
Reigns w 2015
Reigns w 2015
Imię i nazwisko Leati Joseph Anoaʻi[1]
Data i miejsce
urodzenia
25 maja 1985[1]
Pensacola, Floryda, Stany Zjednoczone[1]
Miejsce
zamieszkania
Tampa, Floryda, Stany Zjednoczone
Współmałżonek Galina Becker (od 2014)
Dzieci 1
Rodzina Anoaʻi
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Joe Anoaʻi[2]
Leakee[2]
Roman Leakee[2]
Roman Reigns[2]
Wzrost 1,91 m[3]
Masa ciała 120 kg[3]
Zapowiadany z Pensacola, Floryda, Stany Zjednoczone[3]
Trenowany przez Afa Anoaʻi Sr.
Sika Anoaʻi
Florida Championship Wrestling[2]
Debiut 9 września 2010[2]

Leati Joseph Anoaʻi – amerykański wrestler, były zawodnik futbolu kanadyjskiego i członek rodziny Anoaʻi. Występuje w federacji WWE w brandzie Raw pod pseudonimem ringowym Roman Reigns. Jest obecnym posiadaczem WWE United States Championship, a także byłym trzykrotnym posiadaczem WWE World Heavyweight Championship[3], byłym posiadaczem WWE Tag Team Championship (z Sethem Rollinsem)[3] oraz zwycięzcą Royal Rumble matchu z 2015[3].

Kariera zawodnika futbolu amerykańskiego i kanadyjskiego[edytuj]

Anoaʻi grał w futbol amerykański, uczęszczając do Pensacola Catholic High School i Escambia High School. W ostatnim roku jego nauki w liceum został ogłoszony najlepszym defensywnym zawodnikiem roku przez Pensacola News Journal[1]. Uczęszczał do Georgia Institute of Technology, gdzie grał w szkolnej drużynie futbolowej – Geogia Tech Yellow Jackets[1]. W ostatnim roku studiów na uczelni stał się kapitanem drużyny[1].

Anoaʻi podpisał kontrakt z Minnesota Vikings w maju 2007 roku, jednak został zwolniony tego samego miesiąca[4][5]. Podpisał kontrakt również z Jacksonville Jaguars, w sierpniu 2007, lecz został zwolniony niecały tydzień później, tuż przed rozpoczęciem sezonu NFL[4].

W 2008 podjął pracę dla Edmonton Eskimos, drużyny z Canadian Football League (CFL). Anoaʻi rozegrał sezon z numerem 99, zagrał w pięciu meczach[6]. Został zwolniony z Edmonton Eskimos 10 listopada 2008 i zakończył karierę futbolisty[6].

Kariera profesjonalnego wrestlera[edytuj]

WWE[edytuj]

Florida Championship Wrestling (2010–2012)[edytuj]

Anoa'i podpisał kontrakt rozwojowy z WWE w lipcu 2010 i został przydzielony do ówczesnej rozwojówki federacji – Florida Championship Wrestling. Zadebiutował 9 września 2010 jako Roman Leakee; tego wieczoru przegrał walkę z Richiem Steamboatem. Swoją pierwszą wygraną odnotował 21 września, pokonał Fahda Rakmana. Od tej pory walczył głównie w dywizji tag-teamowej. W styczniu 2011 wziął udział w 30-osobowym Grand Royal, jednak nie zdołał go wygrać. Leakee połączył siły z Donnym Marlowem. 8 lipca przegrali walkę o FCW Florida Tag Team Championship z Calvinem Rainsem i Big E Langstonem.

5 lutego 2012 zdobył miano pretendenckie do FCW Heavyweight Championship, pokonując Deana Ambrose'a i Setha Rollinsa w Triple Threat matchu[7]. Tydzień później przegrał walkę o mistrzostwo z Leo Krugerem[7]. 15 czerwca zdobył FCW Florida Tag Team Championship w drużynie z Mike'iem Daltonem[8]. Leakee i Dalton stracili tytuły niecały miesiąc później, na rzecz CJ'a Parkera i Jasona Jordana[8].

Po przemianowaniu FCW na NXT, Anoaʻi zadebiutował w NXT 31 października 2012, jako Roman Reigns pokonał CJ'a Parkera[9]. Przyjął gimmick biznesmena[10].

The Shield (2012–2014)[edytuj]

Członkowie The Shield kierujący się do ringu

Roman Reigns zadebiutował w głównym rosterze 18 listopada 2012 roku, na gali Survivor Series. Wraz z Deanem Ambrosem i Sethem Rollinsem zaatakowali Rybacka podczas walki wieczoru, co pozwoliło CM Punkowi obronić pas WWE Championship[11]. Trio nazwało swoją grupę "The Shield" i obiecało walczyć z niesprawiedliwością w WWE. Zaprzeczyli, że pracują dla CM Punka, mimo ciągłych ataków na przeciwników mistrza WWE. Ich interwencje doprowadziły do Six-Man TLC Matchu na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs, w którym The Shield pokonało Team Hell No (Kane i Daniel Bryan) oraz Rybacka[12]. 28 stycznia 2013, po kolejnej interwencji grupy w walkę Punka, wyjawiono, że CM Punk i jego manager, Paul Heyman, płacili The Shield i sędziemu Bradowi Maddoxowi za pomoc w pokonaniu przeciwników[13].

The Shield zakończyło współpracę z Punkiem, skupiło się natomiast na rywalizacji z Johnem Ceną, Rybackiem i Sheamusem. Wygrali z nimi walkę na gali Elimination Chamber[14], a następnego dnia zwyciężyli w walce z Sheamusem, Rybackiem i Chrisem Jericho[15]. Na WrestleManii 29 wygrali starcie z Sheamusem, Randym Ortonem i Big Showem[16]. Następnej nocy na Raw próbowali zaatakować The Undertakera, lecz przeszkodziło im Team Hell No[17]. 22 kwietnia pokonali Undertakera i Team Hell No w Six-Man Tag Team Matchu[18]. Pierwszą przegraną odnotowali w Elimination Tag Team matchu z Ceną i Team Hell No[19].

19 maja, na gali Extreme Rules, Reigns i Rollins pokonali Team Hell No i stali się nowymi posiadaczami WWE Tag Team Championship[20]. Na Payback, obronili pasy mistrzowskie w walce z Bryanem i Ortonem[21], a na następnych galach w starciach z The Usos[22] i The Prime Time Players (Titus O'Neil i Darren Young)[23].

Reigns w listopadzie 2013

W sierpniu 2013 The Shield nawiązało współpracę z The Authority. 14 października na Raw, Reigns i Rollins utracili tytuły mistrzowskie na rzecz Cody'ego Rhodesa i Goldusta[20]. Po przegranym starciu rewanżowym na Hell in a Cell[24], relacje pomiędzy członkami The Shield zaczęły się pogarszać. Na Survivor Series, Reigns został ostatnim przetrwałym w Traditional Survivor Series Matchu[25]. Na gali Royal Rumble, Reigns dołączył do Royal Rumble Matchu z numerem 15. i pobił rekord eliminacji (12). Wyeliminował obydwu kolegów z drużyny, sam został wyeliminowany przez Batistę[26]. Następnej nocy na Raw przegrali walkę z Danielem Bryanem, Johnem Ceną i Sheamusem poprzez dyskwalifikację w wyniku interwencji ze strony The Wyatt Family. Przez tą przegraną żaden z członków The Shield nie mógł wziąć udziału w Elimination Chamber matchu na następnej gali PPV. The Shield przegrało walkę drużynową z The Wyatt Family na gali Elimination Chamber[27].

W marcu wszyscy trzej członkowie grupy przeszli face turn i rozpoczęli rywalizację z Kanem. Punktem kulminacyjnym feudu była wygrana przez The Shield walka drużynowa z Kanem i New Age Outlaws na WrestleManii XXX[28]. Następnymi rywalami dla The Shield została przywrócona do WWE grupa Evolution, na czele z Triple H'em. Grupa pokonała Evolution na Extreme Rules[29] i Payback[30]. Po odejściu Batisty z WWE, Triple H przekonał Setha Rollinsa do odejścia z The Shield i wstąpienia do The Authority[31].

WWE World Heavyweight Champion (2014–2016)[edytuj]

Reigns w kwietniu 2014

Po rozpadzie The Shield w czerwcu 2014, Reigns wziął udział w Ladder matchu o WWE World Heavyweight Championship, lecz nie udało mu się zdobyć tytułu[32]. Po kolejnej przegranej w walce o mistrzostwo na Battleground[33], rozpoczął rywalizację z Randym Ortonem. Reigns pokonał Ortona w ich starciu na SummerSlam[34]. Na gali Night of Champions Reigns miał się zmierzyć z Sethem Rollinsem, lecz walka nie odbyła się z powodu kontuzji Reignsa.

8 grudnia zdobył statuetkę Slammy "Superstar of the Year"[35]. Na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs, powstrzymał Big Showa interweniującego w walkę pomiędzy Johnem Ceną a Rollinsem[36]. Rozpoczęło to krótką rywalizację z Big Showem. W styczniu 2015 Reigns dołączył do Royal Rumble Matchu jako numer 19., jako ostatniego wyelimiinował Ruseva i wygrał Royal Rumble Match[37]. Został zmuszony do obrony swojego prawa do walki o mistrzostwo w starciu z Danielem Bryanem na gali Fastlane. Pokonał Bryana[38], a na WrestleManii 31 miał się zmierzyć z Brockiem Lesnarem. Podczas walki Seth Rollins wykorzystał zdobyty wcześniej kontrakt Money in the Bank, przez co singles match stał się Triple Threat matchem. Rollins przypiął Reignsa i zdobył tytuł[39]. Na gali Extreme Rules Reigns pokonał Big Showa w Last Man Standing matchu[40]. Na Payback nie udało mu się zdobyć WWE World Heavyweight Championship w walce z Sethem Rollinsem[41].

W lipcu wziął udział w Money in the Bank Matchu, jednak interwencja Braya Wyatta powstrzymała go przed zdobyciem walizki[42]. Na Battleground został pokonany przez Wyatta, po tym, jak w walkę zainterweniował członek Wyatt Family – Luke Harper[43]. Na SummerSlam Reigns i Dean Ambrose pokonali Wyatta i Harpera[44]. Dzień później, w trakcie walki rewanżowej, zostali zaatakowani przez debiutującego Brauna Strowmana[45]. Na gali Night of Champions, w drużynie z Chrisem Jericho i Ambrosem zostali pokonani przez The Wyatt Family[46]. Rywalizacja pomiędzy Reignsem a Wyattem zakończyła się wygranym przez Reignsa Hell in a Cell Matchem na gali Hell in a Cell[47].

Po tym jak Seth Rollins musiał zwakatować WWE World Heavyweight Championship w wyniku kontuzji[48], Triple H zaoferował Romanowi Reignsowi miano pretendenckie do tytułu, pod warunkiem, że ten dołączy do The Authority. W ten sposób Reigns ominąłby turniej mający na celu wyłonienie nowego mistrza. Reigns odmówił i ostatecznie wygrał turniej oraz zwakatowany tytuł na Survivor Series, w walce przeciwko Deanowi Ambrose'owi. Interwencja Triple H'a po walce pozwoliła Sheamusowi na wykorzystanie walizki Money in the Bank i zdobycie przez niego tytułu[49]. Reigns przegrał walkę rewanżową na TLC: Tables, Ladders and Chairs. Po walce Reigns zaatakował Sheamusa, jak i pomagającym mu Alberta Del Rio i Ruseva, a następnie zaatakował Triple H'a, który to przyszedł na ring, by uspokoić byłego mistrza[50]. Reigns pokonał Sheamusa w Title vs. Career matchu następnej nocy na Raw i odzyskał tytuł[51]. Po kolejnej wygranej walce Reignsa z Sheamusem, sędzia specjalny tegoż pojedynku – Mr. McMahon – nakazał mistrzowi bronić tytułu w 30-osobowym Royal Rumble matchu na gali Royal Rumble[52]. Na owej gali, Triple H powrócił jako 30. zawodnik, wyeliminował Reignsa i wygrał pojedynek, stając się nowym mistrzem[53].

Na Fastlane zdobył miano pretendenckie do WWE World Heavyweight Championship, wygrywając Triple Threat match z Deanem Ambrosem i Brockiem Lesnarem[54]. 22 lutego został brutalnie zaatakowany przez Triple H'a; w wyniku ataku doznał kontuzji nosa. Powrócił 14 marca na Raw, atakując Triple H'a po jego walce z Dolphem Zigglerem[55]. Na WrestleManii 32 odzyskał WWE World Heavyweight Championship w walce z Triple H'em[56]. Obronił swój tytuł w starciu przeciwko AJ'owi Stylesowi na galach Payback[57] i Extreme Rules. Po drugiej z walk został zaatakowany przez powracającego po kontuzji Setha Rollinsa[58]. Z Rollinsem zmierzył się na Money in the Bank; przegrał walkę oraz tytuł mistrzowski. Panowanie Rollinsa nie trwało długo – chwilę później, zdobywca walizki Money in the Bank, Dean Ambrose, wykorzystał kontrakt na walkę z mistrzem i wygrał pojedynek z Rollinsem[59]. 21 czerwca 2016, Anoaʻi został zawieszony na okres 30 dni za naruszenie antydopingowego programu WWE Wellness Policy[60].

WWE United States Champion (od 2016)[edytuj]

W lipcu, w wyniku WWE Draftu, Roman Reigns stał się członkiem brandu Raw[61]. 24 lipca, Reings powrócił na gali Battleground, staczając walkę z Rollinsem o Ambrosem o WWE Championship; z pojedynku wyszedł zwycięsko Ambrose, którzy przypiął Reignsa[62]. 25 lipca na tygodniówce Raw, Reigns wziął udział w Fatal 4-way matchu wyłaniającego jednego z pretendentów do możliwości walki z Rollinsem o WWE Universal Championship na gali SummerSlam. Zdołał on pokonać Chrisa Jericho, Sami'ego Zayna oraz Sheamusa. W walce wieczoru tejże tygodniówki przegrał z Finnem Bálorem, który stał się pretendentem do tytułu[63]. Reigns rozpoczął rywalizację z posiadaczem WWE United States ChampionshipRusevem. Wyzwał go na pojedynek i pomimo, że Rusev odrzucił wyzwanie, Generalny Menedżer Raw Mick Foley przyznał Reignsowi szansę na zdobycie mistrzostwa Stanów Zjednoczonych na SummerSlam[64]. Ostatecznie pojedynek nie odbył się, ponieważ Rusev nie był w stanie bronić mistrzostwa po bójce z Reignsem przed rozpoczęciem walki[65]. Po tym, jak Rusev spowodował przegraną Reignsa w jego walce o miano pretendenckie do WWE Universal Championship, ustalono, że rewanż pomiędzy rywalami odbędzie się na gali WWE Clash of Champions[66]. 25 września 2016 na gali Clash of Champions, Reigns pokonał Ruseva w pojedynku o mistrzostwo stając się posiadaczem United States Championship po raz pierwszy w karierze[67]. Miesiąc później na gali Hell in a Cell pokonał Ruseva w rewanżu w tytułowym pojedynku[68]. Reigns został ogłoszony jednym z członków męskiej drużyny Raw do pojedynku 5-on-5 Survivor Series Tag Team Elimination matchu na gali Survivor Series. Jego drużyna przegrała z zespołem SmackDown, zaś on został ostatnią wyeliminowaną osobą ze swojej drużyny.

Życie osobiste[edytuj]

Anoaʻi z pochodzenia jest w połowie Samoańczykiem i w połowie Włochem[69]. Jego ojciec, Sika Anoaʻi oraz brat Rosey również byli wrestlerami. Jest spokrewniony m.in. z Yokozuną, Rikishim, Umagą, The Usos czy The Rockiem. Jego największym idolem jest Bret Hart[70].

Anoaʻi ożenił się z Galiną Joelle Becker w grudniu 2014 roku[71]. Para ma córkę, Joelle[72].

Jest katolikiem, przed walkami wykonuje znak krzyża.

Ruchy używane we wrestlingu[edytuj]

The Shield przygotowujący się do wykonania Triple Powerbombu
Reigns wykonujący Superman punch na Brocku Lesnarze
  • Finishery
    • Jako Roman Reigns
      • Moment of Silence (FCW) (Belly to back side slam) (NXT)
      • Spear
      • Superman Punch
    • Jako Roman Leakee
      • Checkmate (Spinning bulldog)
  • Inne ruchy
    • Drive By (Running front dropkick w głowę przeciwnika umieszczonego na dolnej linie)
    • Leaping clothesline
    • Corner clothesline (wielokrotnie)
    • Kombinacja Roll-up/Powerbomb
    • Samoan drop
    • Tilt-a-whirl slam
  • Pseudonimy
    • "The Big Dog"
    • "First Class"
    • "The Juggernaut"
    • "The Muscle/Enforcer (of The Shield)
    • "The Powerhouse"
    • "The Thoroughbred"
    • "The Samoan Badass"
  • Motywy muzyczne
    • "Special Op" od Jima Johnstona (listopad 2012 – czerwiec 2014; jako członek The Shield)
    • "The Truth Reigns" od Jima Johnstona (od czerwca 2014)

Mistrzostwa i osiągnięcia[edytuj]

Futbol[edytuj]

  • National Collegiate Athletic Association
    • First-team All-ACC (2006)

Wrestling[edytuj]

  • Florida Championship Wrestling
    • FCW Florida Tag Team Championship (1 raz) – z Mike'iem Daltonem
  • Pro Wrestling Illustrated
    • Most Improved Wrestler of the Year (2015)
    • Tag Team of the Year (2013) z Sethem Rollinsem
    • PWI umieściło go na 4 miejscu w top 500 wrestlerów PWI 500 w 2015
    • PWI umieściło go na 1 miejscu w top 500 wrestlerów PWI 500 w 2016[73]
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Most Improved (2013)
    • Tag Team of the Year (2013) z Sethem Rollinsem
  • WWE

Bilans Luchas de Apuestas[edytuj]

Zwycięzca Przegrany Lokacja Gala Data Notka
Roman Reigns (kariera) Sheamus (tytuł – WWE World Heavyweight Championship) Filadelfia, Pensylwania Raw 2015-12-1414 grudnia 2015 [51]

Przypisy

  1. a b c d e f Joe Anoai Bio - Georgia Tech Official Athletic Site - RamblinWreck.com, 9 października 2014 [dostęp 2016-03-16] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-09].
  2. a b c d e f Roman Reigns - OWW. 2016-03-13. [dostęp 2016-03-16].
  3. a b c d e f Roman Reigns, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  4. a b Football was Roman Reigns' first love, canoe.com [dostęp 2016-03-16].
  5. Vikings Release Two Linemen, Scout.com [dostęp 2016-03-16].
  6. a b Former Eskimo finds new career in professional wrestling, 16 czerwca 2013 [dostęp 2016-03-16] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-16].
  7. a b Roman Reigns - OWW, Online World of Wrestling [dostęp 2016-03-16] (ang.).
  8. a b PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., FCW Florida Tag Team Championship, „CageMatch”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-16].
  9. WWE NXT REPORT: CESARO/KIDD FOR THE US TITLE; FATAL FOUR WAY NEXT WEEK TO DETERMINE #1 CONTENDER; BIG E LANGSTON TALKS; ROMAN REIGNS DEBUTS ON NXT | PWInsider.com, www.pwinsider.com [dostęp 2016-03-16].
  10. NXT Wrestling, 25 listopada 2012 [dostęp 2016-03-16] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-25].
  11. WWE Champion CM Punk def. John Cena and Ryback (Triple Threat Match), www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  12. WWE TLC 2012 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  13. PWTorch.com - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/28: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Lesnar returns, Rock's first night as champ, Heyman-McMahon (updated w/Box Score), pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  14. The Shield def. John Cena, Ryback & Sheamus, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  15. PWTorch.com - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/18: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Chamber PPV fall-out, big Mania news, Rock's Celebration, Shield six-man tag match, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  16. WrestleMania 29 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  17. The Undertaker, Kane and Daniel Bryan fend off The Shield: Raw, April 8, 2013, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  18. PWTorch.com - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/22 (Second Hour): Shield vs. The Undertaker six-man tag match, Ryder squashed, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  19. PWTorch.com - RAW NEWS: Shield loses first match, Lesnar's "mystique" now in-play, Dolph off TV, Miz returns, Dance-Off, App overload, more, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  20. a b WWE Tag Team Championships, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  21. WWE Payback 2013 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  22. Money in the Bank 2013 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  23. Night of Champions 2013 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  24. WWE Hell in a Cell 2013 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  25. The Shield & The Real Americans def. WWE Tag Team Champions Cody Rhodes & Goldust, The Usos & Rey Mysterio (Traditional Survivor Series Elimination Tag Team Match), www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  26. Batista won the 30-Man Royal Rumble Match, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  27. The Wyatt Family def. The Shield, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  28. The Shield def. Kane & The New Age Outlaws, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  29. Extreme Rules 2014 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  30. The Shield def. Evolution (No Holds Barred Elimination Match), www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  31. RyanR. Clark RyanR., The Shield Splits On RAW - Seth Rollins Turns Heel - ProWrestling.com, ProWrestling.com [dostęp 2016-03-16] (ang.).
  32. John Cena def. Randy Orton, Bray Wyatt, Roman Reigns, Cesaro, U.S. Champion Sheamus, Kane and Alberto Del Rio to become the new WWE World Heavyweight Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  33. WWE Battleground 2014 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  34. SummerSlam in 60 Seconds: SummerSlam 2014, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  35. Raw: Dec. 8, 2014, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  36. John Cena def. Seth Rollins (Tables Match), www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  37. Roman Reigns won the 2015 Royal Rumble Match, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  38. Roman Reigns def. Daniel Bryan, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  39. Seth Rollins cashed in his Money in the Bank contract and def. Brock Lesnar and Roman Reigns to become WWE World Heavyweight Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  40. Roman Reigns def. Big Show (Last Man Standing Match), www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  41. WWE Payback 2015 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  42. Sheamus wins the Money in the Bank Contract Ladder Match, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  43. WWE Battleground 2015 results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  44. Roman Reigns & Dean Ambrose def. Bray Wyatt & Luke Harper, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  45. JasonJ. Namako JasonJ., WWE RAW Results - 8/24/15 (The Dudleys, Sting return) - Wrestleview.com, www.wrestleview.com [dostęp 2016-03-17].
  46. The Wyatt Family def. Roman Reigns, Dean Ambrose & Chris Jericho, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  47. Reigns survives Wyatt's test inside Hell in a Cell, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  48. Seth Rollins suffers knee injury, new WWE World Heavyweight Champion to be crowned at Survivor Series, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  49. Roman Reigns def. Dean Ambrose in the WWE World Heavyweight Championship Tournament Final Match; Sheamus cashed in his Money in the Bank contract to become WWE World Heavyweight Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  50. WWE World Heavyweight Champion Sheamus def. Roman Reigns (Tables, Ladders & Chairs Match), www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  51. a b WWE Raw live results 12-14: Will the Authority punish Roman Reigns?. 2015-12-14.
  52. MikeM. Tedesco MikeM., WWE RAW Results - 1/4/16 (Roman Reigns vs. Sheamus) - Wrestleview.com, www.wrestleview.com [dostęp 2016-03-17].
  53. The King of Kings is crowned the WWE World Heavyweight Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  54. Triple H’s WrestleMania opponent decided in wild Triple Threat Match, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  55. Watch: Reigns returns to bludgeon Triple H in arena-spanning brawl, www.wwe.com [dostęp 2016-03-17].
  56. Roman Reigns def. WWE World Heavyweight Champion Triple H.
  57. Styles defeats Reigns twice, but did he win WWE Title?, www.wwe.com [dostęp 2016-05-15].
  58. Rollins returns to stake claim to Reigns’ title, www.wwe.com [dostęp 2016-05-31].
  59. Seth Rollins def. WWE World Heavyweight Champion Roman Reigns; Dean Ambrose cashed in his Money in the Bank contract to become WWE World Heavyweight Champion. wwe.com, 2016-06-19.
  60. Roman Reigns suspended, www.wwe.com [dostęp 2016-06-21].
  61. Get complete 2016 WWE Draft results here [dostęp 2016-07-20].
  62. 7/24 WWE Battleground Results – CALDWELL’S Complete Report.
  63. WWE RAW Results – 7/25/16 (Live from Pittsburgh, fallout from Battleground, new era of RAW begins).
  64. WWE Raw results, Aug. 8, 2016: Roman Reigns takes down Rusev before SummerSlam [dostęp 2016-08-20].
  65. Michael Burdick: The United States Championship Match did not take place after Roman Reigns rendered Rusev unable to compete. wwe.com, 2016-08-21.
  66. Raw results, Sept. 12, 2016: Roman Reigns denied Clash of Champions opportunity. wwe.com.
  67. James Wortman: Roman Reigns def. United States Champion Rusev. wwe.com, 2016-09-25.
  68. Jason Powell: Powell’s WWE Hell in a Cell 2016 live review: Sasha Banks vs. Charlotte for the WWE Women's Championship, Kevin Owens vs. Seth Rollins for the WWE Universal Championship, Roman Reigns vs. Rusev for the U.S. Championship (ang.).
  69. WWE Superstar Roman Reigns w/ The Junkies Pt.1, youtube.com, 23 czerwca 2014 [dostęp 2016-03-17].
  70. WWE's Roman Reigns' real story is better than his fake one, Yahoo Sports [dostęp 2016-03-17].
  71. WWE Rumors: Brock Lesnar, Dean Ambrose, Roman Reigns, John Cena, The Epoch Times [dostęp 2016-03-17] (ang.).
  72. Roman Reigns Talks Not Being Happy Using Daughter In Bray Wyatt Storyline, If It Went Over The Line - WrestlingInc.com, WrestlingInc.com [dostęp 2016-03-17].
  73. Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2016 (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj]