Roman Rożyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Roman Kirykowicz Narymuntowicz-Rożyński (spotykane wersje: Rużyński, Różyński, ur. 1575 - zm. 4 kwietnia 1610 r. w Osipowie) – książę, rotmistrz królewski.

Pochodził z rodu Narymuntowiczów, potomków Giedymina. Syn Kiryka Ostafijowicza, atamana zaporoskiego w 1588.

Quote-alpha.png
W roku 1596 Nalewajko wielką siłą Białącerkiew otoczył chcąc ją zdobyć. Waleczny książę Roman Różyński przyszedł z pomocą, przebił się przez tabor, wiele trupa położył; do zamku wszedł, siłą swą załogę umocnił, i Białącerkiew obronił. Książę Roman Różyński ostatni z rodu był sławnym rycerzem. Odznaczał się w wojnach z Żółkiewskim. Zaszczycon ufnością, rozliczne rozkazy jego pomyślnie spełniał. Należał do wyprawy Moskiewskiéj cara Dymitra, burzliwy i gwałowny, w bojach był odważny i szczęśliwy. Roku 161 na wyprawie wojennéj zginął; uczczony był mową Szczęsnego Krzyckiego. Ciało jego z okazałością wojskową odprowadzono do Kijowa, w obecności hetmanów książę Krzysztof Zbaraski, wojsku za cześć mu oddaną publicznie, piękną mową podziękował.[1]

Za młodu prawosławny, po 1605 został katolikiem. Od 1600 roku służył pod Stanisławem Żółkiewskiem. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego stanął po stronie królewskiej. By wziąć udział w II Dymitriadzie zapożyczył się. Wystawienie silnej armii prywatnej opłaciło się, wyznaczony został hetmanem całego wojska Dymitra Samozwańca w miejsce Miechowieckiego. 11 maja 1608 roku pobił Wasyla Szujskiego pod Bołchowem. 6 marca 1609 roku został ranny w potyczce pod Moskwą. W 1610 roku przystał do obozu królewskiego. Wkrótce potem zmarł z przyczyn naturalnych koło Wołokołamska. Pochowany został w Kijowie w kościele dominikanów.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]