Roman Siła-Nowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Siła-Nowicki
Ilustracja
Roman Siła-Nowicki
kapitan kapitan
Data urodzenia 21 kwietnia 1893
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 18 Dywizja Piechoty (II RP)

50 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych

Stanowiska dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka)
Odznaczenia
Medal Zwycięstwa

Roman Siła-Nowicki (ur. 21 kwietnia 1893 r. w guberni samarskiej) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, starosta ropczycki oraz włodzimierski.

Powitanie wojewody krakowskiego Władysława Raczkiewicza (na pierwszym planie, w środku) na rynku w Ropczycach. Widoczni m.in. wicewojewoda krakowski Piotr Małaszyński (na pierwszym planie, z lewej), starosta ropczycki Roman Siła-Nowicki (na pierwszym planie, z prawej).
Starosta ropczycki Roman Siła-Nowicki podczas otwarcia lotniska turystycznego w Dębicy

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W początkowym okresie formowania Wojska Polskiego przydzielony został do dowództwa 18 Dywizji Piechoty. Następnie na podstawie rozkazu L. 1868 przeniesiony został z 18 Dywizji Piechoty do 50 pułku piechoty Strzelców Kresowych im. Francesco Nullo, gdzie w okresie wojny polsko-bolszewickiej pełnił funkcję dowódcy I batalionu. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w dowództwie Odcinka Kordonowego Równo, a jego oddziałem macierzystym był 50 pułk piechoty[1]. W 1922 roku został przeniesiony do rezerwy.

Do 1934 r. pracownik Starostwa Powiatowego w Brasławiu[2], jak również członek oraz delegat zarządu Powiatowej Federacji Polskiego Związku Obrońców Ojczyzny w Brasławiu. W okresie od 1934 do 1937 roku pełnił funkcję starosty powiatu ropczyckiego, wówczas wraz z dr Kazimierzem Duchem podjął inicjatywę przeniesienia siedziby powiatu do Dębicy, co nastąpiło w 1937 r.[3] Podczas powodzi w 1934 r. stanął na czele Powiatowego Komitetu Przeciwpowodziowego, wykazał się również jako działacz społeczny między innym przewodniczył Towarzystwu Przyjaciół Akademika oraz Powiatowemu Związku Straży Pożarnych RP w Ropczycach[4][5]. Przyczynił się również do powstania tygodnika Głos Ziemi Ropczyckiej, którego redaktorem był Władysław Łukasik[6]. W okresie od 1938 do 1939 roku pełnił funkcję starosty powiatu włodzimierskiego[7] Prywatnie był filatelistą[8].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934.
  • Dziennik Personalny z 1925 r., Ministerstwo Spraw Wojskowych, Nr 63.
  • Dziennik Personalny z 1921 r., Ministerstwo Spraw Wojskowych, Nr 14.
  • Dodatek do Dziennika Personalnego z 1922 r., Ministerstwo Spraw Wojskowych, Nr 9.