Romaszkanowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Romaszkan - baronowski

Romaszkan (vel Romaszkany) – rodzina ormiańska herbu własnego, mająca stare szlachectwo mołdawskie, indygenowana na Bukowinie. Wyznanie ormiańsko-katolickie. Wpisana do galicyjskich metryk szlacheckich we Lwowie w 1789 i 1792 jako potomkowie Jakuba (1747-1802), Michała i Grzegorza. Licznie rozrodzona, z której jedna z wygasłych już gałęzi otrzymała austriacki tytuł baronowski („Freiherrenstand”) wraz ze stosownym udostojnieniem herbu.

Herb[edytuj | edytuj kod]

Własny. W polu srebrnym pagórek zielony, na nim krzak róży o pięciu gałązkach z kwiatami i liśćmi każda. Nad koroną szlachecka względnie starobaronowską ukoronowany hełm z labrami czerwono-srebrnymi, na nim gałązka o trzech różach z liśćmi. Tarczę podtrzymują dwa lwy złote z językami czerwonymi. Dewiza: „Deo Auxillante” na czerwonej taśmie[1]

Baronowie Romaszkan[edytuj | edytuj kod]

Część potomków Jakuba (1747-1802) i Marii z Kreciuniaków (1759-1802) w latach 1856-1858 uzyskało tytuł barona. Tytuły te uzyskali kolejno jego wnuk (syn najstarszego syna Jakuba Grzegorza i Anny Kapri) Mikołaj Romaszkan który otrzymał w Bad Ischl 26 października 1856 austriacki dziedziczny tytuł baronowski (dyplom datowany Wiedeń 18 marca 1857). Tenże tytuł otrzymał jego stryj Piotr Romaszkan (syn Jakuba) wraz z synami Augustem i Zygmuntem 22 sierpnia 1857 (dyplom datowany Wiedeń 3 stycznia 1858).

Tytuł baronowski nosili więc:

Tytuł ten wygasł ostatecznie na córkach Jakuba Romaszkana (1843-1922): Marii Teresie (1869-1961), żonie Józefa Lasockiego (1861-1931), Joannie Antoninie Stefani (1870-1940), żonie Juliana Brunickiego (1864-1924), i Annie Franciszce (ur. 1874), żonie Eduarda Strohschneidera

Inni przedstawiciele rodu[edytuj | edytuj kod]

Dobra rodowe[edytuj | edytuj kod]

W okresie XVIII-XX w. (do 1944) przedstawiciele rodu posiadali m.in. dobra: Laszki i Nagorzany w pow. lwowskim, Ostapie w pow. skałackim, Uhersko, w pow. stryjskim, Koszyłowce w pow. czortkowskim, Krechowce w pow. stanisławowskim, Horodenka, Popielniki, Siemiakowce i Tyszkowce w powiecie kołomyjskim oraz Ispas, Dołhopole, Putila, Kimpolung Ruski na Bukowinie.

Varia[edytuj | edytuj kod]

O baronach Romaszkanach, a zwłaszcza Mikołaju i jego powinowactwie z Habsburgami oraz jego bratankach kawalerach-dziwakach Zygmuncie i Auguście najlepsi gawędziarze galicyjscy pozostawili mnóstwo anegdot, które zachowały po dziś żywotność na kartach ich słynnych pamiętników.[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Udostojniony herb (dewiza, labry i trzymacze) przysługuje jedynie baronom Romaszkanom.
  2. Bogdanowicz-Rosco Marian, Wspomnienia, Kraków 1959, t. I, s. 37 i t. 2, s. 22 oraz Chłędowski Kazimierz, Pamiętniki, Kraków 1957, t. I, s. 394-395 i t. II, s. 34, 73, 74

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]