Romuald Olaczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Romuald Olaczek
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1934
Łowicz
profesor nauk przyrodniczych
Specjalność: geobotanika
Alma Mater Uniwersytet Łódzki
Doktorat 1963
Habilitacja 1972
Profesura 1983
Polska Akademia Nauk
Status członek krajowy czynny
Uczelnia Uniwersytet Łódzki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Romuald Olaczek (ur.8 stycznia 1934 w Łowiczu[1]) – polski przyrodnik i działacz na rzecz ochrony przyrody, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1956 ukończył studia na Uniwersytecie Łódzkim, następnie podjął pracę na macierzystej uczelni. W 1963 obronił pracę doktorską, habilitował się w 1972, w 1983 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego[1]. W latach 1976-1981 był dyrektorem Instytutu Biologii Środowiskowej UŁ, w latach 1981-1993 kierownikiem Katedry Botaniki, w 1993 został dyrektorem Instytutu Ekologii i Ochrony Środowiska[1].

Jest specjalistą w zakresie geobotaniki i konserwatorskiej ochrony przyrody. Łączy działalność naukową z czynnym zaangażowaniem w zachowanie terenów cennych przyrodniczo, m.in poprzez projektowanie i planowanie obszarów chronionych. Od lat bardzo aktywny w dziedzinie popularyzacji wiedzy przyrodniczej i krajoznawczej, jest autorem m.in. książek poświęconych polskim obszarom chronionym oraz popularnego słownika szkolnego Ochrona przyrody i środowiska. Łącznie jest autorem lub współautorem kilkuset publikacji naukowych, popularnonaukowych i innych[2].

Od 1988 był członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody[1] (w latach 1991-1995 jej przewodniczącym[3], pełnił także funkcję przewodniczącego Komisji ds. parków narodowych i rezerwatów przyrody).

Był głównym inicjatorem wprowadzenia do polskiego prawa i praktyki konserwatorskiej pojęcia użytku ekologicznego. W 1991 stworzył pierwszy w Polsce uniwersytecki kierunek studiów ochrona środowiska[4].

W 1982 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 2010 otrzymał Medal im. Władysława Szafera[5].

Od 1975 był członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego, od 1983 Łódzkiego Towarzystwa Naukowego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Kto jest kim w botanice polskiej, (red: Zbigniew Mirek, Lucyna Musiał, Jan J. Wójcicki), wyd. Instytut Botaniki im. W. Szafera, Kraków 1995, s. 256-257
  2. Krótkie informacje biograficzne
  3. Biogram na stronie Narodowego Programu Leśnego
  4. Romuald Olaczek w Cyfrowym Archiwum Łodzian
  5. Medal im. Prof. Władysława Szafera