Romulus Augustulus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Romulus Augustulus
Flavius Romulus
Romulus Augustus - Imperator Cesarstwa Zachodniorzymskiego
Cesarz rzymski
Okres panowania od 31 października 475
do 4 września 476
Koronacja 31 października
Poprzednik Juliusz Nepos
Następca brak
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 463
Data i miejsce śmierci po 507
Castellum Lucullanum
Miejsce spoczynku prawdopodobnie Castel dell'Ovo w Neapolu
Moneta
moneta

Flawiusz Romulus Augustus (Flavius Romulus Augustus), zwany później przez swych wrogów szyderczo Augustulusem ("Auguścik", "cesarzątko") (ur. ok. 463, zm. po 507) – ostatni cesarz zachodniorzymski, syn Orestesa, naczelnika wojsk, który w rzeczywistości sprawował władzę.

Życiorys[edytuj]

Fiolet: Cesarstwo zachodniorzymskie w przededniu upadku. Róż: Cesarstwo wschodniorzymskie

Panował od 31 października 475 do 4 września 476 roku. Właściwą władzę w jego imieniu sprawował jego ojciec Orestes, który jako magister militum praesentalis, czyli głównodowodzący wojsk rzymskich, zbuntował się przeciwko Juliuszowi Neposowi. Orestes przyjął tytuł patrycjusza i dowódcy obu rodzajów wojsk (magister utriusque militiae)[1].

W sierpniu 476 na czele buntu wojsk barbarzyńskich w Italii złożonych ze Skirów, Herulów i Alanów stanął Odoaker, który pokonał Orestesa pod Ticinum (obecnie Pawia). Przyczyną buntu była odmowa Orestesa nadania żołnierzom ziemi w Italii. Sam Orestes zginął 28 sierpnia 476, a 4 września pod Rawenną zabito jego brata Pawła. Romulus przebywający w Rawennie został pozbawiony władzy przez Odoakra, który jednak zachował ustępującego cesarza przy życiu, obdarzył go majątkiem ziemskim na północ od dzisiejszego Neapolu i nakazał wypłacanie corocznej renty w wysokości 6000 solidów (odpowiadało to mniej więcej rocznemu dochodowi rzymskiego senatora). Zamieszkał w willi Castellum Lucullanum. Być może Odoaker chciał w przyszłości wykorzystać Romulusa do swoich celów[2][3][4].

Koniec jego panowania uważa się za koniec cesarstwa zachodniorzymskiego. Często data ta jest też uznawana za symboliczny koniec starożytności.

Jego dalsze losy są nieznane. Prawdopodobnie żył jeszcze długo i pobierał rentę zarówno od Odoakra, jak i jego następców, w tym Teodoryka Wielkiego. Kasjodor w 507 (lub 511) roku napisał w imieniu tego władcy list do "Romulusa", potwierdzający wypłacanie mu renty. Większość historyków identyfikuje owego "Romulusa" z byłym cesarzem. Uważa się, że Romulus Augustulus zmarł przed przywróceniem władzy bizantyjskiej w Italii (536 r.).

Charakter rządów[edytuj]

Obejmując rządy, Romulus Augustulus miał 12 lat (był młodszy niż Heliogabal czy Aleksander Sewer, mający w roku objęcia rządów 14 lat). Jak dwaj wymienieni był marionetką w rękach swojej rodziny, z tą małą różnicą, że Romulusem kierował ojciec, a dwoma pozostałymi babka Julia Maesa oraz ich matki Julia Soaemias (Heliogabala) i Julia Mamea (Aleksandra Sewera)[5]. Jego władza nie została uznana przez cesarza wschodniorzymskiego Zenona.

Film[edytuj]

Romulus Augustulus jest jedną z głównych postaci filmu z 2007, pt. "Ostatni Legion" – który to film, pełen anachronizmów i przeinaczeń, podaje jedną z "możliwych" wersji życia ostatniego cesarza Rzymu, utożsamiając go z królem BrytaniiUtherem Pendragonem, pogromcą złego króla Vortigerna i ojcem króla Artura.

Ciekawostki[edytuj]

Zadziwiający zbieg okoliczności sprawił, że (co z ironią odnotowali już historycy wczesnego średniowiecza) ostatni cesarz zachodniorzymski nosił imiona założyciela RzymuRomulusa oraz pierwszego cesarza rzymskiego - Oktawiana Augusta. Podobna sytuacja miała miejsce niemal 1000 lat później w momencie upadku cesarstwa wschodniorzymskiego; ostatni cesarz bizantyjski Konstantyn XI Paleolog nosił imię tego, który uczynił Bizancjum jedną ze stolic cesarstwa – Konstantyna Wielkiego.

Przypisy

  1. Pawlak 2010 ↓, s. 71.
  2. Krawczuk 1991 ↓, s. 555–566.
  3. Pawlak 2010 ↓, s. 71–72.
  4. Strzelczyk 1984 ↓, s. 123.
  5. Aleksander Krawczuk 1986. "Poczet Cesarzy rzymskich". Iskry, Warszawa.

Bibliografia[edytuj]