Ron Paul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ron Paul
Ron Paul by Gage Skidmore 3 crop.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1935
Pittsburgh, Pensylwania
Kongresmen Stanów Zjednoczonych z 22. okręgu wyborczego w Teksasie
Okres od 3 kwietnia 1976
do 3 stycznia 1977
Przynależność polityczna Partia Republikańska
Poprzednik Robert Randolph Casey
Następca Robert Alton Gammage
Okres od 3 stycznia 1979
do 3 stycznia 1985
Poprzednik Robert Alton Gammage
Następca Thomas Dale DeLay
Kongresmen Stanów Zjednoczonych z 14. okręgu wyborczego w Teksasie
Okres od 3 stycznia 1997
Poprzednik Greg Laughlin
Ron Paul signature.svg

Ron Paul, właśc. Ronald Ernest Paul (ur. 20 sierpnia 1935 w Pittsburghu w Pensylwanii) – amerykański lekarz i polityk, członek Izby Reprezentantów z ramienia Partii Republikańskiej z Teksasu, kandydat na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Znany jest ze swoich libertariańskich poglądów. Jest praktykującym baptystą. Ojciec Randa Paula.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ron Paul urodził się w mieście Pittsburgh w stanie Pensylwania. W 1957 roku ukończył biologię w Gettysburgu, a w 1961 medycynę na Duke University w Karolinie Północnej. W latach 60. zajmował się medycyną lotniczą w siłach powietrznych, później prowadził prywatną praktykę lekarską. W 1988 roku jako kandydat Partii Libertariańskiej, do której wstąpił w 1987 roku, zajął trzecie miejsce (uzyskując 0,5% głosów) w wyborach prezydenckich. Zasiadał w Izbie Reprezentantów dziewięciokrotnie, w tym nieprzerwanie od 1996 roku.

Jego poglądy określa się jako paleolibertariańskie, będące mieszanką klasycznego libertarianizmu z umiarkowanym konserwatyzmem społecznym. W kwestiach gospodarczych domaga się niemal całkowitego zniesienia interwencjonizmu państwowego i pomocy zagranicznej, postuluje uchwalanie budżetu federalnego bez deficytu oraz popiera przywrócenie standardu złota. W kwestiach społecznych popiera wolność jednostki mogącą prowadzić m.in. do legalizacji narkotyków, sprzeciwia się państwowym małżeństwom argumentując, że jest to zadanie dla kościołów i prywatnych kontraktów, jest przeciwny aborcji i karze śmierci – jednak jako ścisły konstytucjonalista twierdzi, iż decydować o tych kwestiach powinny poszczególne stany, a nie rząd federalny. W kwestiach obronności opowiada się za wycofaniem wojsk amerykańskich ze wszystkich terytoriów poza USA i uważa, że armia powinna służyć tylko do obrony, a sama interwencja zbrojna możliwa byłaby tylko po zatwierdzeniu jej przez Kongres[1] zgodnie z tym co głosi Rezolucja o Wojnie z 1973[2].

W 2001 wysunął projekt walki z terroryzmem za pomocą kaprów[3], a w 2009 w ten sam sposób z piratami somalijskimi[4], oba wnioski zostały odrzucone.

Wybory prezydenckie w 2008[edytuj | edytuj kod]

19 lutego 2007 Ron Paul założył komitet badawczy, by zmierzyć poparcie dla ewentualnego startu w wyborach prezydenckich w 2008 roku. Po zaskakująco dobrych rezultatach Paul formalnie zadeklarował swoją kandydaturę do republikańskiej nominacji 12 marca 2007, jako gość C-SPAN's Washington Journal. Początkiem kampanii w lutym 2007 w przeprowadzonym dla CNN sondażu telefonicznym Paul był przedostatni jeśli chodzi o rozpoznawalność nazwiska, ostatnie miejsce zajął John Cox. Kolejne miesiące to znaczący wzrost poparcia Rona Paula na terenie całych Stanów Zjednoczonych.

Z racji sprzeciwu wobec zwiększania podatków Ron Paul otrzymał tytuł Taxpayers' best friend (Najlepszy przyjaciel podatników) organizacji National Taxpayers Union[5].

W maju 2007 roku Ron Paul uzyskał drugie miejsce w zbiórce funduszy w stanie Montana, wysuwając się również na czoło grupy kandydatów z „teoretycznie” mniejszymi szansami na nominację. 6 lipca, Paul ustanowił trzeci wynik w obozie republikanów, gromadząc 2,4 miliona dolarów.

Federalna Komisja Wyborcza raportowała, że w trzecim kwartale 2007 roku Ron Paul uzyskał największe wsparcie wśród wszystkich kandydatów od pracowników sektora wojskowego oraz od wojskowych.

16 grudnia 2007 zebrał 6 milionów dolarów w 24 godziny, bijąc rekord Johna Kerry’ego (5,7 mln USD)[6].

W marcu 2008 roku przypuszczalnym kandydatem (presumptive nominee) republikanów w wyborach prezydenckich został John McCain. W czerwcu tegoż roku Ron Paul wycofał się z kandydowania na urząd prezydenta USA[7] i we wrześniu poparł kandydaturę członka Partii Konstytucyjnej Charlesa O. Baldwina[8].

Kiedy Izba Reprezentantów stosunkiem głosów 405-1 przyjęła uchwałę potępiającą działania władz irańskich wobec protestujących po wyborach prezydenckich z 2009 roku, Ron Paul był jedynym członkiem Izby, który zagłosował przeciw przyjęciu uchwały. W swojej mowie podkreślił, że potępia działania wobec protestujących, jednak razi go niekonsekwencja – przyjęcie rezolucji w sprawie Iranu, a pominięcie kontrowersji przy wyborach w Arabii Saudyjskiej czy Egipcie[9].

Wybory prezydenckie w 2012[edytuj | edytuj kod]

Według wybranych sondaży przeprowadzonych na początku roku, Paul był najpopularniejszym kandydatem republikańskim. Wygrał kilka wczesnych sondaży, a pod koniec kwietnia 2011 r. utworzył oficjalną komisję rozpoznawczą[10][11].

5 maja 2011 brał udział w pierwszej republikańskiej debacie prezydenckiej, a 13 maja w wywiadzie dla Good Morning America oficjalnie ogłosił swoją kandydaturę[12]. 26 czerwca w Tampie w odbyła się konwencja Ron Paul Revolution[13], w której uczestniczyło w niej 10 tys osób[14]. W 2011 Ames Straw Poll zajął drugie miejsce[15].

3 stycznia 2012 roku w prawyborach prezydenckich w Iowa zajął trzecie miejsce z liczbą głosów 26 036 (21%)[16], natomiast 10 stycznia w New Hampshire zajął drugie miejsce z 23% głosów, gdzie przegrał tylko z Romneyem, który otrzymał 39% głósów[17]. W trakcie prawyborów, pomimo faktu, że Michele Bachmann, Rick Perry i Jon Huntsman wypadli z walki, Paulowi zaczęła popularność spadać. 21 stycznia w Południowej Karolinie[18] i 31 stycznia na Florydzie[19] zajął czwarte miejsce (odpowiednio z liczbą głosów 13% i 7%). 4 lutego w Nevadzie był trzeci (18,8%), 7 lutego również trzeci w Missouri i Kolorado (13% i 12%), natomiast w Minnesocie zajął drugie miejsce z 27% poparciem, gdzie pokonał Santorum.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ronpaul2012.com
  2. War Powers Resolution, Ron Paul: Obama Violated War Powers Resolution
  3. Paul Offers President New Tool in the War on Terrorism
  4. Call for private forces to fight pirates
  5. The Committee to Re-Elect Ron Paul (ang.). [dostęp 2009-06-20].
  6. Kenneth P. Vogel, Ron Paul becomes $6 million man, politico.com, 16 grudnia 2007 (ang.).
  7. John King, Manu Raju, Mark Preston, First on CNN: Rand Paul dropping out of presidential race, cnn.com, 3 lutego 2016 (ang.).
  8. Guido H. Stempel III, Thomas K. Hargrove, The 21st-Century Voter: Who Votes, How They Vote, and Why They Vote [2 volumes], ABC-CLIO, 14 grudnia 2015, s. 68, ISBN 978-1-61069-228-1.
  9. Adrian Biernacki: USA: Ron Paul oskarża o hipokryzję (pol.). PSZ, 2009-06-20. [dostęp 2009-06-20].
  10. Ron Paul kicks off exploratory committee for 2012 bid, nbcnews.com, 26 kwietnia 2011 (ang.).
  11. Jordan Fabian, Ron Paul takes step toward 2012 bid; final decision next month, thehill.com, 26 kwietnia 2011 (ang.).
  12. Paul Steinhauser, Rep. Ron Paul announces candidacy for president, cnn.com, 13 maja 2011 (ang.).
  13. Ron Paul followers in Tampa ready for their revolution [1]
  14. http://content.usatoday.com/communities/onpolitics/post/2012/08/ron-paul-tampa-convention-rally/1 USA Today]
  15. Seth McLaughlin, Michele Bachmann wins Iowa Straw Poll; Ron Paul in second place in GOP test vote, nbcnews.com, 13 sierpnia 2011 (ang.).
  16. Jennifer Jacobs, 2012 GOP caucus count unresolved, desmoinesregister.com, 19 stycznia 2012 (ang.).
  17. New Hampshire – Summary Vote Results, ap.org, 9 kwietnia 2012 (ang.).
  18. Gingrich Wins SC GOP Primary; Romney Second, news4jax.com, 21 stycznia 2012 [zarchiwizowane z adresu 2012-05-10] (ang.).
  19. Who Won the Florida NBC GOP Debate? Newt Gingrich First, Ron Paul Second, Mitt Romney Last, mic.com, 23 stycznia 2012 (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]