Rondo turbinowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykład ronda turbinowego z błędnym oznakowaniem poziomym znakami P-8 (na wlotach „kierunkowo”, a na jezdni skrzyżowania „okrężnie” bez skrętu w lewo.
Rondo turbinowe w Bielsku-Białej o malowanych wysepkach i liniach rozgraniczających pasy ruchu zamiast separatorów.

Rondo turbinowe (ang. turbo roundabout) – rodzaj ronda zaprojektowanego w taki sposób, że potoki ruchu pasa wewnętrznego i zewnętrznego nie przecinają się.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Rondo turbinowe jest innowacyjnym rozwiązaniem układu pasów ruchu ronda dwupasowego. Wymyślono je w 1998 roku w Holandii. Jego organizacja wymaga od kierującego, przed wjazdem (wejściem), dokonania wyboru kierunku jazdy oraz właściwego, dla tego wyboru, pasa ruchu. Jest to tu szczególnie ważne, gdyż przez wyniesione wysepki i separatory kanalizujące ruch, nie ma później możliwości zmiany pasa ruchu z zewnętrznego na wewnętrzny lub odwrotnie.

Pojazdy poruszające się po rondzie turbinowym są w naturalny sposób kierowane bezkolizyjnie do odpowiedniego wylotu ronda, co przez całkowite wyeliminowanie przeplatania strumieni ruchu zmniejsza ryzyko kolizji. Ustąpienie pierwszeństwa następuje tylko przy wjeździe na rondo, po czym w żadnym punkcie na rondzie, także przy zjeździe z niego, nie występują już punkty kolizyjne z innymi pojazdami.

Istnieje kilka odmian klasycznych rond turbinowych, zależnych od liczby wjazdów i wyjazdów. Możliwa jest taka konfiguracja ronda, która uniemożliwia zawracanie w jednym z kierunków. Czasami wybranie prawego pasa ruchu wymusza skręt w prawo już na najbliższym wylocie, co wyraźnie powinno wskazywać oznaczenie poziome na wlotach. Konstrukcja ronda turbinowego i znaki poziome (strzałka kierunkowa na wprost) mogą również dopuszczać dalszą jazdę do kolejnego wylotu.

Klasyczne rondo turbinowe nie jest „Skrzyżowaniem o ruchu okrężnym” w rozumieniu znaku C-12, gdyż z założenia, układ pasów ruchu uniemożliwia realizację nakazu poruszania się dookoła wyspy/placu, w związku z czym nie powinno być znakowane znakami C-12, a co zdarza się dość często, zresztą nie tylko w Polsce.

Przykład idei ronda turbinowego, pokazany na rysunku obok, jest bardzo popularny, chociaż pokazuje wadliwe oznakowanie poziome, zastosowane np. w Polsce na Rondzie Bitwy Legnickiej w Legnicy ( 51°10'31.9"N 16°10'15.1"E). Strzałki na wlotach nie są zgodne ze strzałkami na jezdni skrzyżowania, co samo w sobie jest naruszeniem prawa. Generalna zasada jest taka, że na klasycznych rondach turbinowych strzałki kierunkowe powinny być tylko na wlotach. Na rondach turbinowych o okrężnej organizacji ruchu, bo są i takie, strzałki kierunkowe mogą być natomiast tylko na jezdni skrzyżowania. Na rondach turbinowych będących „Skrzyżowaniami o ruchu okrężnym” wg znaku C-12, kierujący może zmieniać pasy ruchu i poruszać się, zgodnie z dyspozycją znaku, dookoła wyspy/placu. Na wlotach nie ma wtedy segregacji kierunkowej (strzałek kierunkowych), a strzałki na wprost na jezdni skrzyżowania wskazują kierunek jazdy okrężnej, nie ma strzałek do jazdy w lewo, zaś strzałki w prawo wskazują kierunek do zjazdu. Wszystkie zjazdy, zgodnie z zasadami „Ruchu okrężnego”, są bowiem skrętami w prawo wg art. 22 ust 2 pkt. 1 z uwzględnieniem art. 22 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Takim nietypowym rondem turbinowym jest np. rondo w Baden-Baden (48°46'55.5"N 8°11'40.3"E).

Wadą klasycznych rond turbinowych, przez wyniesione wysepki i separatory ruchu, jest utrudnione odśnieżanie. W Polsce spotyka się rozwiązania, które charakteryzują się zastąpieniem wysepek i separatorów liniami podwójnymi ciągłymi P-4, co jest mało skuteczne i na dodatek sprzeczne z § 86 ust. 5 rozporządzenia o znakach i sygnałach drogowych, który mówi, że znak P-4 rozdziela pasy ruchu o kierunkach przeciwnych. Zasypanie linii śniegiem powoduje, że specyficzne oznaczenie ronda turbinowego jest zupełnie niewidoczne i w żaden sposób nie jest odwzorowane na żadnym znaku pionowym.

Rondem turbinowym było rondo w Katowicach przed jego przebudową[1]. Natomiast pierwszym rondem turbinowym w Polsce przy zjeździe z autostrady, jest rondo zbudowane w Prądach koło Opola na połączeniu autostrady A4 i drogi krajowej 46 (50°39′58″N 17°42′01″E/50,666111 17,700278)[2]. Rondem turbinowym jest Rondo Sybiraków w Zabrzu, znajdujące się pod trasą DTŚ i łączące ją z innymi trasami miasta.

Przypisy