Rosalie Filleul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rosalie Filleul
Ilustracja
Rosalie Filleul, Autoportret, około 1780
Imię i nazwisko Anne-Rosalie Bocquet, Anne-Rosalie Boquet, Anne-Rosalie Filleul
Data urodzenia 1752
Data i miejsce śmierci 24 czerwca 1794
Paryż
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo
Rosalie Filleul, portret Marii Józefiny Sabaudzkiej, ok. 1780, Musée Hôtel Bertrand, Châteauroux

Rosalie Filleul, Anne-Rosalie Bocquet lub Boquet, (ur. 1752, zm. 24 czerwca 1794 w Paryżu[1]) – francuska portrecistka i malarka martwych natur, pracująca głównie w technice pastelu[1][2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była córką Blaise Bocqueta, właściciela sklepu przy ulicy Saint-Denis w Paryżu, dekoratora wachlarzy oraz Marie-Rosalie Hallė. Jej wujem był Louis-Renė Bocquet, projektant kostiumów dla paryskiej Opery. Lekcje sztuki Rosalie Bocquet pobierała u malarza Gabriela Briarda. W 1777 poślubiła Louisa Filleul de Besne, związanego z dworem Ludwika XVI i przyjęła jego nazwisko. Filleul pełnił funkcję concierge'a posiadłości La Muette. Od czasu ślubu Rosalie Filleul ograniczyła swoją aktywność artystyczną. W tym czasie zawarła znajomość z Benjaminem Franklinem[3], mówi się, że pożyczała mu książki, a także chciała odkupić od niego pianino. Namalowała również jego portret. W 1788 roku mąż Filleul zmarł na apopleksję i majątek La Muette wrócił do dyspozycji króla. Madame Filleul otrzymała rekompensatę pieniężną, rentę po zmarłym mężu i nową posiadłość hôtel de Travers w pobliżu La Muette. Tam wykonała między innymi portret rodziny Sorin de Bonne, która przejęła La Muette[1].

Madame Filleul nie wyemigrowała w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej. W jej czasie została oskarżona, wspólnie z przyjaciółką, Madame Chalgrin (córką malarza Verneta), o kradzież własności Republiki. Obie kobiety zginęły zgilotynowane[1][3].

Kariera artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyczne cechy twórczości[edytuj | edytuj kod]

Prace Rosalie Filleul to głównie portrety. Charakterystyczną ich cechą są na przykład pozy kobiet z rękami ułożonymi po jednej stronie ciała i spojrzeniem skierowanym zazwyczaj w stronę oglądającego. Ten barokowy typ przedstawienia mógł być uważany za przestarzały w czasie powstawania dzieł[1].

Opinie krytyków[edytuj | edytuj kod]

Prace Rosalie Bocquet były bardzo chwalone przez krytyków Salonu w 1774. Zauważono, że artystka podejmuje stale podobne tematy i wykonuje dzieła w podobnej manierze, ale uważano to za możliwy klucz do sukcesu. W almanachu artystów (Almanach des peintres) z roku 1776 pisano o niej jako o malarce portretów oraz owoców[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Rosalie Filleul [w:] Neil Jeffares, Dictionary of pastellists before 1800 (ang.).
  2. Oliver Blanc, Portraits de femmes, artistes et modèles à l'époque de Marie-Antoinette, Paryż: Carpentier, 2006, s. 46, 48, 69 (fr.).
  3. a b Esmond Wright, Benjamin Franklin: His Life as He Wrote It, Harvard University Press, 1990, s. 272 (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Blanc O., Portraits de femmes, artistes et modèles à l'époque de Marie-Antoinette, Carpentier, Paryż 2006, s. 46, 48, 69.
  • Jeffares N., Rosalie Filleul [w:] Dictionary of pastellists before 1800, http://www.pastellists.com/Articles/Filleul.pdf
  • Wright E., Benjamin Franklin. His Life as He Wrote It, Harvard University Press, 1990, s. 272.