Royal Dutch Shell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Royal Dutch Shell plc
Ilustracja
Stacja benzynowa Shell w Solurze
Państwo  Holandia
 Wielka Brytania
Siedziba Haga
Data założenia 1907
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Jorma Ollila
Dyrektor Ben van Beurden
Zatrudnienie 94 tys. (2014)[1]
Symbol akcji LSE: RDSA
LSE: RDSB
Euronext: RDSA
Euronext: RDSB
NYSE: RDS.A
NYSE: RDS.B
Dane finansowe
Przychody 431,344 mld USD (2014)[1]
Wynik netto 14,874 mld USD (2014)[1]
Aktywa 353,116 mld USD (2014)[1]
Kapitał własny 172,786 mld USD (2014)[1]
brak współrzędnych
Strona internetowa

Royal Dutch Shellbrytyjsko-holenderski koncern petrochemiczny, zajmujący się głównie wydobywaniem gazu ziemnego i ropy naftowej oraz ich przesyłem, przetwórstwem, dystrybucją i sprzedażą.

Początek firmy datuje się na rok 1890, kiedy to wspierany przez króla holenderskiego – Wilhelma II Royal Dutch Petroleum Company zbudował swoją pierwszą platformę wydobywczą na Sumatrze. Współcześnie koncern Shell wraz z ExxonMobil uchodzą za największe w swojej branży.

Przychody koncernu na poziomie 355 miliardów dolarów w 2007 roku, to drugi wynik na świecie po ExxonMobil (365 miliardów dolarów). W 2008 w związku z kryzysem gospodarczym przychody koncernu znacząco spadły, a nowy prezes (Peter Voser, który objął stanowisko 1 lipca 2009) zapowiedział wprowadzenie programu restrukturyzacyjnego polegającego m.in. na ograniczeniu zatrudnienia o ok. 10 tys. osób[2]. Według badania waszyngtońskiej organizacji Good Jobs First koncern Shell otrzymał ok. 2 mld dolarów dotacji z programów federalnych i stanowych w okresie 2010-2013 – co uplasowało go wśród 10 najbardziej dotowanych firm w USA[3].

Od początku istnienia firmy logotypem firmy jest stylizowana muszla małża, a nazwa angielska również nawiązuje do muszli (słowo shell oznacza "muszla"), gdyż założyciel firmy Marcus Samuel w 1833 r. otworzył w Londynie sklep z antykami i orientalnymi muszlami[4].

Logo firmy Shell
Stacja paliw Shell

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Firmie zarzuca się[5] finansowanie wojen domowych, handel bronią, współpracę z reżimami wojskowymi oraz niszczenie środowiska naturalnego[6].

W 1995 roku organizacja Greenpeace powstrzymała koncern przed zatopieniem platformy naftowej "Brent Spar" w Morzu Północnym. Organizacja zorganizowała głośną kampanię informacyjną, która doprowadziła do bojkotu stacji Shell przez wielu kierowców i zmusiła firmę do zmiany planów, co pozwoliło uniknąć katastrofy ekologicznej[7][6].

W Nigerii, w której koncern zajmuje się wydobyciem ropy naftowej, za rządów Sani Abachy reżim wojskowy skazał na śmierć dziewięciu członków ludu Ogoni (m.in. Kena Saro-Wiwę). Ludność Ogoni od lat protestowała przeciw dewastacji środowiska spowodowanej przez takie firmy jak Shell, Elf, Agip, Mobil i Chevron w delcie rzeki Niger. Organizacje działające na rzecz praw człowieka zarzucają Shellowi współudział w egzekucji[6][8].

W 2003 roku nigeryjski sąd przyznał poszkodowanym przez koncern odszkodowanie w wysokości 1,9 mln euro za wycieki ropy, które przed laty zniszczyły ich podstawy egzystencji[6][9]. W końcu 2009 roku Amnesty International przeprowadziło akcję "Oczyść Deltę Nigru" przeciwko koncernowi[10].

Shell należy do grona firm, które osiągnęły zyski[styl do poprawy] na wojnie w Iraku – koncern otrzymał tam licencję na wydobycie[11].

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e FORM 20-F, ANNUAL REPORT PURSUANT TO SECTION 13 OR 15(d) OF THE SECURITIES EXCHANGE ACT OF 1934 For the fiscal year ended December 31, 2014, Royal Dutch Shell plc (ang.). Shell Global. [dostęp 2015-05-15].
  2. ''Shell to cut up to 10,000 jobs in worldwide restructuring (ang.). The Times, 27 maja 2009.
  3. Philip Mattera: Subsidizing the Corporate One Percent: Subsidy Tracker 2.0 Reveals Big-Business Dominance of State and Local Development Incentives (ang.). Good Jobs First, Waszyngton, USA, luty 2014. [dostęp 2014-03-18]. s. 5.
  4. Za: Shell Polska Sp.z o.o. – http://www.shell.com/home/content/pl-pl/about_shell/how_we_work/historia_shell_100_Lat_06112003.html
  5. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2018-02-01].
  6. a b c d Klaus Werner, Hans Weiss: Czarna lista firm. Intrygi światowych koncernów. Stargard Szczeciński: Hidari, 2009. ISBN 978-83-61410-00-3.
  7. World: Europe Brent Spar gets chop (ang.). BBC News, 25 listopada 1998 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  8. Raport Amnesty International nt. degradacji środowiska i naruszeń praw człowieka w Nigerii (ang.). Amnesty International. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  9. Ogoni Oil Spill: Court Upholds N255.8m Judgement Against Shell (ang.). Vanguard (Nigeria), 15 kwietnia 2003 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)].
  10. Akcja „Oczyść Deltę Nigru” – odpowiedzialność korporacji, prawa człowieka, ubóstwo. (pol.). Amnesty International, 23 listopada 2009 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].
  11. To the Victors Go the Spoils of War (ang.). CorpWatch, 8 sierpnia 2003 r. [dostęp 17 stycznia 2010 r.].