Rozalia z Palermo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Rozalia z Palermo
Rosalia Sinibaldi
dziewica
Antoon van Dyck - Santa Rosalía intercediendo por la ciudad de Palermo.jpg
Św. Rozalia, Antoon van Dyck
Data urodzenia ok. 1130
Sycylia
Data śmierci 1165 lub 1170
Monte Pellegrino
Czczony przez katolicki
Data kanonizacji 1630 (zatwierdzenie kultu)
przez Urbana VIII
Wspomnienie 4 września
Atrybuty czaszka, wieniec z róż, grota, w której mieszkała
Patronka Palermo
Szczególne miejsca kultu Palermo

Rozalia z Palermo, wł. Rosalia di Palermo, również Rozalia Sycylijska (ur. ok. 1130 na Sycylii, zm. 1165 lub 1170 na górze Monte Pellegrino) – pustelnica[1], dziewica i święta Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj kod]

Rozalia była córką księcia Sinibalda, służącego królowi Normanów Rogerowi II. Kiedy próbowano wydać ją za mąż, uciekła do groty na pobliskiej górze i zaczęła wieść tam życie pustelnicy. Na ścianie groty wyryła napis: „Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa”. Po pewnym czasie przeniosła się w okolice Monte Pellegrino koło Palermo.

Kult św. Rozalii w Polsce - kapliczka słupowa w Sławkowie, (woj. śląskie), od 1630 pod wezwaniem św. Rozalii. Tablica wotywna wykonana w tym samym roku, po ustaniu klęski zarazy.

Kult[edytuj kod]

Od 1642 roku jest patronką Palermo. Zastąpiła m.in. św. Oliwę. Jest również orędowniczką chroniącą od zarazy.

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 września.

Atrybutami świętej są: czaszka, wieniec z róż i grota, w której mieszkała.

Legenda[edytuj kod]

W 1624 roku, podczas zarazy nękającej Palermo i okolicę, zdarzył się cud. Święta Rozalia ukazała się pewnej kobiecie i powiedziała, gdzie należy szukać jej relikwii. Kazała przenieść je do Palermo i przejść z nimi w uroczystej procesji przez miasto. W opisanej grocie znaleziono kości kobiety. Po wykonaniu polecenia Rozalii zaraza zakończyła się. Od tego momentu rozpoczął się kult Rozalii. Do Martyrologium Rzymskiego wpisał ją papież Urban VIII w 1630 roku.

Zobacz też[edytuj kod]

Przypisy

  1. Wincenty Zaleski SDB: Święci na każdy dzień. Wyd. IV. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2008, s. 764-766. ISBN 978-83-7201-353-8.

Bibliografia[edytuj kod]