Rozchodnik ościsty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rozchodnik ościsty
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina gruboszowate
Rodzaj rozchodnik
Gatunek rozchodnik ościsty
Nazwa systematyczna
Sedum rupestre L.
Sp. Pl. 431 1753[2]
Synonimy

Sedum reflexum L.[2]

Pęd kwiatowy

Rozchodnik ościsty (Sedum rupestre L., właśc. Petrosedum rupestre (L.) P.V. Heath[3]) – gatunek rośliny należący do rodziny gruboszowatych. Pochodzi z Europy oraz Kaukazu[4]. Na stanowiskach naturalnych występuje również w Polsce. W wielu krajach jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Pędy kwiatonośne, o wysokości do 30 cm, nieliczne, początkowo haczykowato zagięte oraz słabo ulistnione. Pędy płonne gęsto ulistnione i sinawozielone, płożące się, tworzą gęste darnie.
Liście
Grube, równowąskowałeczkowate, w nasadzie u spodu z tępym wyrostkiem.
Kwiaty
Duże, złocistożółte lub cytrynowożółte, zebrane w szczytowe baldachogrona.
Owoce
Wzniesiony mieszek.

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na skałach, piaszczyskach i w lasach sosnowych. Kwitnie od czerwca do sierpnia, zapylany jest przez owady.

Zastosowanie[edytuj]

Roślina ozdobna. Tworzy bardzo ładne, jasnozielone kępy szczelnie zakrywające podłoże. Podczas kwitnienia pokrywa się dywanem kwiatów bardzo chętnie odwiedzanych przez pszczoły. Rozmnaża się z sadzonek, Nie ma wymagań co do gleby, wytrzymuje dobrze suszę. Najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku. Rozmnaża się go poprzez sadzonki wiosną i latem[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-11].
  2. a b The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  3. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: http://dx.doi.org/10.3372/wi.46.46105. 
  4. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  5. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.

Bibliografia[edytuj]

  • Halina Strzelecka (red.), Józef Kowalski (red.): Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13132-2.