Rozdzielna
Na mapach: 
46°50′55″N 30°04′45″E/46,848611 30,079167
46°50′55″N 30°04′45″E/46,848611 30,079167
| |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Hromada | |||||
| Data założenia | |||||
| Prawa miejskie | |||||
| Powierzchnia |
72 km² | ||||
| Populacja (2001) • liczba ludności |
| ||||
| Nr kierunkowy |
+380-4853 | ||||
| Kod pocztowy |
67400 | ||||
Położenie na mapie obwodu odeskiego  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
| 46°50′55″N 30°04′45″E/46,848611 30,079167
| |||||
| Strona internetowa | |||||
Rozdzielna[2] (ukr. Роздільна, Rozdilna) – miasto na Ukrainie w obwodzie odeskim, siedziba władz rejonu rozdzielniańskiego[3] i hromady Rozdzielna[4][5], liczy 17 227 mieszkańców (2024)[6]. Ośrodek przemysłu spożywczego. Historycznie położone w Jedysanie.
Od 1922 miejscowość leżała w granicach ZSRR. W latach 1941–1944 była pod zarządem Królestwa Rumunii jako część Transnistrii.
Węzeł kolejowy na linii Żmerynka – Odessa z linią do Tyraspolu. Znajdują się tu stacje Rozdzielna I i Rozdilna-Sortuwalna[7][8].
Urodzeni w Rozdzielnej
[edytuj | edytuj kod]- Władysław Michalski – polski wojskowy, pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej[9]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu odeskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Polski egzonim uchwalony na 115. posiedzeniu KSNG.
- ↑ Децентралізація в Україні [online], decentralization.ua [dostęp 2025-12-05] (ukr.).
- ↑ Децентралізація в Україні [online], decentralization.ua [dostęp 2025-12-05] (ukr.).
- ↑ Довідник КАТОТТГ [online], directory.org.ua [dostęp 2025-12-05].
- ↑ Про громаду - Роздільнянська територіальна громада [online], rozdilnianskahromada.gov.ua [dostęp 2024-10-05].
- ↑ Yevgeny Gromov, Железнодорожная станция Раздельная I. Фотолинии — Railwayz.info [online], railwayz.info [dostęp 2025-12-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-25] (ros.).
- ↑ Yevgeny Gromov, Железнодорожная станция Раздельная-Сортировочная. Фотолинии — Railwayz.info [online], railwayz.info [dostęp 2025-12-05] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-22] (ros.).
- ↑ Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
