Rozprawa o metodzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rozprawa o metodzie
Discours de la méthode
Ilustracja
Karta tytułowa pierwszego wydania.
Autor René Descartes
Tematyka metafizyka klasyczna, epistemologia
Typ utworu traktat filozoficzny
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Lejda
Język francuski
Data wydania 1637
Wydawca Jan Maire
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1878
Wydawca I Związkowa Drukarnia
Przekład Wojciech Dobrzycki

Rozprawa o metodzie (fr. Discours de la méthode) – podzielony na 6 części traktat filozoficzno – matematyczny, opublikowany przez Kartezjusza w roku 1637. To jedno z najbardziej wpływowych dzieł w historii, opisuje metodę poznawczą modelowaną na matematyce która daje solidne podstawy rozwoju wszystkim nowoczesnym naukom ścisłym. Dzięki tej rozprawie odżyła na nowo antyczna idea sceptycyzmu – wątpienia o wszystkim – od której Kartezjusz zaczął, aby wyzbyć się błędnych przekonań i założeń, w które na co dzień kompletnie bezpodstawnie wierzy ludzkość. O wszystkim trzeba było udowodnić, że istnieje. Taka metoda określana jest jako sceptycyzm metodologiczny.

Rozprawa o metodzie razem z Zasadami filozofii (Principa philosophiae), Medytacjami o pierwszej filozofii (Meditationes de prima philosophia) i Prawidła do kierowania umysłem (Regulae ad directionem ingenii) stanowi podstawę kartezjańskiej teorii poznania.

Dzieło po raz pierwszy zostało wydane w Lejdzie w języku francuskim, razem z pracami Dioptryka (La Dioptrique), Meteory (Les Météorese) i Geometria (La Géométrie). W roku 1656, przetłumaczona na łacinę, opublikowana została w Amsterdamie.

Cytaty[edytuj]

Dzieło rozpoczyna się następującą deklaracją:

Rozsądek jest to rzecz ze wszystkich na świecie najlepiej rozdzielona, każdy bowiem sądzi, że jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niźli posiadają.

Pochodzi z niego także jedna z najsłynniejszych maksym filozoficznych: "myślę więc jestem" (je pense, donc je suis, znane przede wszystkim w wersji łacińskiej cogito ergo sum), oraz pierwsze wprowadzenie do kartezjańskiego układu współrzędnych.

Linki zewnętrzne[edytuj]