Roztoki (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roztoki
wieś
Ilustracja
Kościół św. Marcina w Roztokach
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

kłodzki

Gmina

Międzylesie

Wysokość

390-425[1] m n.p.m.

Liczba ludności (III 2011)

439[2]

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

57-530[3]

Tablice rejestracyjne

DKL

SIMC

0853843

Położenie na mapie gminy Międzylesie
Mapa konturowa gminy Międzylesie, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Roztoki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Roztoki”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Roztoki”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Roztoki”
Ziemia50°11′30″N 16°40′13″E/50,191667 16,670278
Zabytkowa plebania w Roztokach

Roztoki (niem. Schönfeld[4]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Roztoki leżą na północ od Międzylesia, na skraju Wysoczyzny Międzylesia, na wysokości około 390–425 m n.p.m.[1] Wieś przecina droga krajowa nr 33, kierująca się do Czech[1].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka wymieniająca Roztoki jako część posiadłości Zamku Szczerba pochodzi z 1358 roku[5]. Już wtedy istniał we wsi kościół[5]. W czasie wojen husyckich miejscowość znacznie ucierpiała[5]. Na początku XVII wieku Roztoki zostały kupione przez rodzinę Tschirnhausów[5]. W roku 1643 podczas wojny trzydziestoletniej wieś została złupiona przez wojska szwedzkie[5]. W roku 1840 w miejscowości były 92 budynki, w tym: kościół z plebanią, dwór z folwarkiem, szkoła, gorzelnia, dwa młyny wodne i cegielnia[1]. Mieszkańcy zajmowali się też produkcją płótna, w roku 1853 uruchomiono w Roztokach tkalnię mechaniczną[5]. W 1875 roku zbudowano przystanek na linii kolejowej z Kłodzka do Międzylesia i wieś stała się punktem wypadowym dla turystów udających się w Masyw Śnieżnika i w Góry Bystrzyckie[5]. Po 1945 roku wieś utrzymała swój charakter, przez pewien czas nadal działała tkalnia, która w późniejszym okresie została zamieniona w ośrodek kolonijny[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty[6]:

  • kościół parafialny pw. św. Marcina z 1722 roku z wieżą wzniesioną w 1772 roku[5],
  • plebania z 1794 roku
  • dwór, obecnie dom nr 16, z 1569 roku, przebudowany w XIX i XX wieku,
  • obora, z początku XIX wieku.

Inne zabytki[1]:

  • figura św. Jana Nepomucena pochodząca z XVIII wieku.

Zbiornik[edytuj | edytuj kod]

W Roztokach znajduje się zbiornik przeciwpowodziowy na potoku Goworówka[7][8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 381–386. ISBN 83-85773-06-1.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1101 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 101.
  5. a b c d e f g h Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2010, s. 427, 428. ISBN 978-83-89188-95-3.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 77. [dostęp 2012-08-05].
  7. [1]
  8. [2]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]