Roztrzeplin wiechowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roztrzeplin wiechowaty
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

mydleńcowce

Rodzina

mydleńcowate

Rodzaj

roztrzeplin

Gatunek

roztrzeplin wiechowaty

Nazwa systematyczna
Koelreuteria paniculata Laxm[3].
J. Arnold Arbor. 2:171. 1921
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Roztrzeplin wiechowaty (Koelreuteria paniculata Laxm) – gatunek rośliny należący do rodziny mydleńcowatych. Rodzajowa nazwa naukowa roztrzeplinu została nadana na cześć niemieckiego przyrodnika J.G. Koelretura. Gatunek występuje w Chinach, Japonii i w Korei. Rośnie w podszycie świetlistych lasów dębowo-sosnowych.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Duży krzew lub małe drzewo osiągające wysokość 6-8 (-15) i szerokości 5 metrów. Posiada luźną i szeroką koronę, często krzywą. W młodości korona kulista, w starszym wieku płasko wysklepiona do parasolowatej.
Liście
Opadające na zimę, długości do 35 centymetrów,ustawione skrętolegle, nieparzystopierzasto złożone, składające się z 7-15 podłużniejajowatych listków długości 3-8 centymetrów, barwy ciemnozielonej, natomiast młode listki barwy jaskrawoczerwonej; jesienią liście przebarwiają się na pomarańczowo lub pomarańczowobrązowo.
Kora
Jest brązowa z wąskimi, pomarańczowymi paskami.
Kwiaty
Wzniesione w szczytowe luźne wiechy wielkości 15-30 cm. Małe, żółte. Pojawiają się od końca czerwca do lipca.
Owoce
Kuliste, czarne rozdęte torebki o cienkich, pergaminowatych ściankach, początkowo zielonkawe, później czerwonobrązowe. Długo utrzymują się na gałązkach, są bardzo dekoracyjne.
Korzenie
Silne, mięsiste, płasko rozprzestrzenione, wrażliwe na zbitą glebę.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W Japonii z nasion roztrzeplinu produkuje się różańce.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymagania
Preferuje stanowiska słoneczne, dobrze znosi wysoką temperaturę, znosi suszę; w młodości wrażliwy na przymrozki; odporny na warunki typowo miejskie. Gleby świeże do suchych, o dużej zawartości wapnia. Unika gleb ciężkich, wilgotnych, gliniastych i ilastych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Helmut Pirc, 2004. Bäume von A – Z. Ulmer Eugen Verlag.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-12] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2012-09-04].
  4. Koelreuteria paniculata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).