Roztwór hipertoniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zachowanie komórki zwierzęcej (erytrocytu) znajdującej się w roztworze hiper-, izo- i hipotonicznym

Roztwór hipertonicznyroztwór o większym ciśnieniu osmotycznym niż oddzielony od niego błoną półprzepuszczalną roztwór odniesienia[1] (roztwór hipotoniczny).

W biologii i medycynie oznacza roztwór o wyższym stężeniu związków osmotycznie czynnych niż roztwór wewnątrz komórki[1]. Komórki tkanki żywej umieszczone w wodnym roztworze hipertonicznym, na drodze osmozy tracą wodę i ulegają skurczeniu prowadzącemu w skrajnym przypadku do ich śmierci.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965, s. 622.