Rtęcica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rtęć i jej związki
ICD-10 T56.1

Rtęcica, zatrucie rtęciąchoroba wywołana poprzez akumulację rtęci w organizmie człowieka. Rtęć uszkadza centralny układ nerwowy człowieka oraz układ hormonalny. Może doprowadzić do uszkodzenia warg, zębów oraz dziąseł. Długi czas styczności ze związkami rtęci prowadzić może do urazów mózgu oraz śmierci. Wpływa negatywnie na rozwój płodu oraz niemowlęcia. Szczególnie niebezpiecznym związkiem rtęci jest dimetylortęć, która była stosowana jako pestycyd i środek przeciwgrzybiczny.

Przykłady[edytuj]

Najbardziej znany przypadek: do masowego zatrucia rtęcią doszło w okręgu zatoki Minamata w Japonii w roku 1956 (zob. choroba z Minamaty).

Do zatrucia rtęcią doszło również w Iraku w latach 19711972 na obszarze wiejskim, gdzie importowane zboże z pestycydem zawierającym metylortęć przeznaczone wyłącznie do zasiewu, zostało użyte do wypieku domowego chleba oraz jako pasza dla zwierząt hodowlanych. Z powodu zatrucia rtęcią zginęło wtedy 459 osób, a 6530 osób hospitalizowano[1].

Przypisy

  1. F. Bakir i inni, Methylmercury Poisoning in Iraq, „Science”, 181 (4096), 1973, s. 230–241, DOI10.1126/science.181.4096.230, ISSN 0036-8075, PMID4719063 [dostęp 2017-11-09] (ang.).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.