Rużyńscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Rużyńskich

Rużyńscy (Różyńscy) – ród kniaziowski (książęcy) najprawdopodobniej pochodzenia litewskiego, który wziął swoje nazwisko od Rużyna na Żytomierszczyźnie.[1]

Teodor Narbutt za protoplastę kniaziów Rużyńskich uważał Aleksandra Narymuntowica - prawdopodobnie najstarszego syna księcia Narymunta Gleba Giedyminowicza, który to pogląd funkcjonuje do dziś w historiografii.[2]

Kniaziowie Rużyńscy władali także Rużynem, położonym w powiecie skwirskim nad rzeką Rastawicą, który z pewnością nie był ich pierwotnym gniazdem, albowiem nazwa ta powstała wskutek przezwania przez kniazia Mikołaja Ostafiejewicza dóbr Szczorbów Nowym Rużynem.[1]

Ostatni znani kniaziowie Rużyńscy są znani z XVII-wiecznych dokumentów.

Członkowie rodu[edytuj]

Przypisy

  1. a b J. Wolff Kniaziowie litewsko-ruscy od końca XIV wieku
  2. J. Tęgowski Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów Poznań-Wrocław 1999