Ruda Wołoska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruda Wołoska
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Tomaszów Lubelski
Strefa numeracyjna (+48) 84
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0902524
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Ruda Wołoska
Ruda Wołoska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ruda Wołoska
Ruda Wołoska
Ziemia50°25′54″N 23°28′15″E/50,431667 23,470833

Ruda Wołoskawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Historia[edytuj]

Południowo-wschodnia Lubelszczyzna była często miejscem walk pomiędzy książętami kijowskimi a władcami Polski. Te bezustanne wojny nie sprzyjały trwałemu osadnictwu. Dopiero od roku 1388, gdy król Władysław Jagiełło przekazał Ziemię Bełską księciu mazowieckiemu Ziemowitowi IV, sytuacja uległa zmianie. Z tymi wydarzeniami jest ściśle związana historia Rudy Wołoskiej, której tereny wchodziły w skład Ziemi Bełskiej. Na początku XV wieku były to obszary wyludnione, pełne łąk, bagien i lasów. Stanowiły doskonałe miejsca do wypasania bydła i owiec. Te dogodne warunki wykorzystali pasterze wołoscy, którzy przybyli w te strony na przełomie XV i XVI wieku i osiedlili się. Wieś zorganizowali na prawie wołoskim. Od nich pochodzi drugi człon nazwy "Wołoska". Na kształt wsi wpłynęły też warunki geograficzne, ponieważ składa się ona z kilku części, z których każda ma swoją nazwę. Są to: Załawki, Koniec, Wieś, Groszki, Gajówka, Bujsce, Kolonia, Gać i Zagumienki, często oddzielone od siebie łąką, bagnem lub drzewami. wieś początkowo nie była duża. W jej skład wchodził jeden folwark, 30 zagród chłopskich i dwie karczmy: jedna stała na początku Kolonii, druga na drodze do Przeorska. Występują tu pokłady wapnia i torfu. Przy trzech drogach wychodzących ze wsi znajdowały się drewniane krzyże, które miały bronić mieszkańców od głodu i morowego powietrza. We wsi były stawy, młyn wodny, kaszarnia. Było też kilku tkaczy. Ludność początkowo zajmowała się pasterstwem, a potem rolnictwem. Chłopi na pańskim pracowali raz w tygodniu, a jeżeli ktoś był zadłużony, to pracował cztery dni. Miejscowi chłopi, przeważnie małorolni, szukali zarobku w pobliskich folwarkach albo u żydów w mieście. Byli też tacy, którzy emigrowali do Ameryki. Szkołę powszechną, 4-klasową, założono dopiero w 1916 roku. Klasy umieszczono w budynkach miejscowych gospodarzy, dopiero w 1963 roku szkoła znalazła się w budynku własnym. Na szczególną uwagę zasługują dwie figury, które stoją przy wjeździe do tutejszej miejscowości od strony Tomaszowa. Jedna, wykonana z kamienia, należy do najstarszych figur w okolicy. Pochodzi z 1851 roku. Jest to słup z rzeźbą św. Jana Nepomucena. Jej fundatorem był właściciel majątku Teofil Bojeński. Druga, stojąca w cieniu czterech lip, jest ku czci Matki Boskiej. Żeliwny krzyż z 1907 roku, stojący na kolumnie, jest opleciony liściastą wicią. Fundatorem tej figury był Andrzej Pawluczuk.