Rudawa (powiat kłodzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie kłodzkim w Polsce. Zobacz też: inne znaczenia słowa "Rudawa".
Rudawa
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Rudawie
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Rudawie
Rodzaj miejscowości przysiółek wsi
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Bystrzyca Kłodzka
Część miejscowości Poniatów
Wysokość 625 m n.p.m.
Liczba ludności 22
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-520
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0851548
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Rudawa
Rudawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudawa
Rudawa
Ziemia 50°14′03″N 16°32′42″E/50,234167 16,545000
Zabytki Rudawy
Cmentarz
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Figura św. Jan Nepomucena
Grupa ukrzyżowania

Rudawa (niem. Stuhlseiffen) – przysiółek wsi Poniatów w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

Podgórska przygraniczna miejscowość położona w Dolinie Orlicy nad Dziką Orlicą między Górami Bystrzyckimi a Górami Orlickimi na południowo-zachodniej granicy polsko-czeskiej. Położona w malowniczym miejscu o pięknych widokach. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1574 roku jako graniczna osada związana z wydobyciem rud żelaza i miedzi. Rozwój górnictwa zahamowały zniszczenia wojny trzydziestoletniej. Początkowo stanowiła własność królewską, w późniejszym okresie przeszła w ręce Althannów, barona von Stillfrieda, hrabiego von Magnis], L. Ludwiga oraz Marianny Orańskiej. W XIX wieku zakończono wydobycie rudy, a we wsi zaczęło się prężnie rozwijać tkactwo i pasterstwo. W II połowie XIX wieku znajdowała się tu huta żelaza, fabryka drutu i gwoździ, 3 młyny wodne, 2 olejarnie, tartak, gorzelnia oraz warsztaty tkackie lnu i bawełny. W 1871 wieś zamieszkiwało 647 osób, a w 1885 - 633 osoby. Zabudowę tworzyło 149 budynków, zajmujących dno doliny na długości około 5,8 km na wysokości 600-660 m n.p.m. Grunty orne stanowiły wówczas blisko 64% powierzchni wsi, a obszary leśne zajmowały obszar 6-krotnie mniejszy niż obecnie. W okresie międzywojennym znajdowała się tu popularna wśród turystów gospoda. Obecnie z gęstej zabudowy, typowej dla wsi łańcuchowej i ciągnącej się wzdłuż dna doliny, pozostało tylko kilka budynków z kościołem, znajdujących się w znacznym oddaleniu od siebie. U wylotu doliny Rowiny znajdują się ruiny młyna oraz resztki kanału młyńskiego. Spis powszechny z 1960r. wykazywał na terenie wsi 39 mieszkańców zamieszkujących 10 domów, obecnie liczba mieszkańców wynosi 6 osób[1].

Wieś ma charakter turystyczny, znajdują się w niej trzy ośrodki wypoczynkowe i jeden wyciąg narciarski. Na początku lat 90. XX wieku zbudowano w celach rekreacyjnych zbiornik wodny.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[2]:

inne zabytki:

  • kilka starych domów z XIX wieku oraz kamienny krzyż (grupa figuralna Ukrzyżowania) i przydrożna figura św. Jana Nepomucena, obydwa z początku XIX wieku.

Przypisy

  1. Agnieszka Latocha „Śladami dawnego osadnictwa w Sudetach. Rudawa (Stuhlseiffen)”, „Sudety” nr 5/2013
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28 sierpnia 2012]. s. 60.

Bibliografia[edytuj]

  1. Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, T. 14, pod red. M. Staffy, Warszawa-Kraków, Wyd. PTTK "Kraj", 1992, s. 213-215, ISBN 83-7005-340-8
  2. M.Gałowski; Przewodnik turystyczny: "Góry Bystrzyckie i Orlickie"; Ofic. Wydawnicza "Brama"; Kłodzko 2007r.; ISBN 978-83-60549-04-9
  3. S.Namysł; mapa turystyczna; "Góry Bystrzyckie i Orlickie";skala 1:40 000; Wyd. "PLAN"; Wrocław 2004r.; ISBN 8388049705 (formalnie błędny numer ISBN)