Rudnica (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rudnica
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat sulęciński
Gmina Krzeszyce
Liczba ludności (2011) 375[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-435
Tablice rejestracyjne FSU
SIMC 0182254
Położenie na mapie gminy Krzeszyce
Mapa lokalizacyjna gminy Krzeszyce
Rudnica
Rudnica
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sulęcińskiego
Rudnica
Rudnica
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Rudnica
Rudnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudnica
Rudnica
Ziemia52°36′41,65″N 15°11′12,90″E/52,611569 15,186917

Rudnicawieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

Historia[edytuj]

Zarówno polska nazwa wioski jak i niemiecka (Hammer[2]) nawiązują do tego, iż wydobywano i przetapiano tu rudę żelaza.

Wieś powstała na obszarze, który w XV w. należał do Wielkopolski. Sama Rudnica należała zaś do Brandenburgii. Obecna wieś wzięła początek od kuźnicy założonej w połowie XVI w. na gruntach wsi Kołczyn (stąd osada-kuźnica nosiła nazwę Neuen Koltzschen). W 1580 kuźnicę nazwano die Rede. Nazwa Hammer zaczęła funkcjonować w XIX w., zaś majątek rycerski otrzymał miano: Hammer-Koltschen. Głównym właścicielem ówczesnych ziem był płk. Arenda von Waldow, a współwłaścicielami: ppłk. Adam Christoph von Waldow, ppłk. Friedrich Sigismund von Waldow, kpt. Karl Andersen von Maxen oraz Sebastian von Waldow. W latach 1772-72 Rudnicę wraz z częścią Kołczyna nabył Karl Sigismund von Reitzenstein, lecz na skutek małżeństwa jego córki Ernestine von Reitzenstein z Carlem Ernestem Christianem von Waldow, wieś wróciła w ręce Waldowów. Rezydencja szlachecka w Rudnicy powstała po wojnie trzydziestoletniej. Jako siedziba rycerska została wspomniana w 1724. Do XVIII w. Rudnica wchodziła w skład majątku Kołczyn, określanego jeszcze w 1792 jako Waldower Gestift oder Kolschenschen Territirium. W 1715 do posiadłości tych włączono powstałe w XV i XVI w. osady: Rudnica, Brzozowa (Neuwalde), Stobno (Stubbenhgen), Maszków (Neudorf) i Rudna (Rauden). W 1775 w ramach odszkodowania przyznano majątkowi kolonie Włotów (Lossow) i Krzyszczyzna (Cocceji). Do majątku w Rudnicy w 1718 należało 5 łanów chłopskich. W 1785 w folwarku Hammerhof mieszkało 10 rodzin chałupników. Na przełomie XVIII/XIX w. folwark podupadł i przekształcił się w leśną osadę, Altenhof. Początek obecnej wsi dała kuźnica, od której przepływająca przez wieś Lubniewka (Muhlenfließ) wzięła lokalną nazwę: Hammerfließ[2].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki filialny pod wezwaniem Świętej Rodziny, z 1910 roku.

inne obiekty:

Kultura[edytuj]

Od 1964 w Rudnicy działa Zespół Ludowy "Rudniczanka", mający na swoim koncie pokaźny dorobek artystyczny. Jego zadaniem jest podtrzymywanie i rozwój tradycji ludowych, a także występy na przeglądach zespołów kulturalnych i wszelkiego rodzaju imprezach kulturalnych. Kierownikiem zespołu była śp. Barbara Badurko, a jego opiekunem Grzegorz Zawadzki, dyrektor GOK[5]. Tradycje kulturalne jak i ludowe podtrzymuje również dziecięcy zespół "Leśne Duszki"[6].

Sport[edytuj]

W Rudnicy ma siedzibę Klub Sportowy „Kosmos 78” Rudnica, który został założony w 1978 roku i występuje w słubickiej grupie A-klasy[7].

Przypisy

  1. Wieś Rudnica w liczbach. , 21-07-2016. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny. 
  2. a b Rudnica [dostęp 2011-06-24]
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.2.13]. s. 65.
  4. Kolej.one.pl
  5. UG Krzeszyce - "Rudnicznka". [dostęp 12.01.2011].
  6. UG Krzeszyce - "Leśne Duszki". [dostęp 22.12.2010].
  7. Kosmos 78 Rudnica