Rudno (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy osady w województwie zachodniopomorskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Rudno
Widok osady
Widok osady
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Tychowo
Sołectwo Stare Dębno
Wysokość 66 m n.p.m.
Liczba ludności (2014) 39
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-220
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0313816
Położenie na mapie gminy Tychowo
Mapa lokalizacyjna gminy Tychowo
Rudno
Rudno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudno
Rudno
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Rudno
Rudno
Ziemia 53°50′34,82″N 16°10′11,31″E/53,843006 16,169808

Rudno (niem. Rauden) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. Według danych Urzędu Miasta Tychowo, na dzień 31 grudnia 2014 roku osada miała 39 stałych mieszkańców[1]. Osada wchodzi w skład sołectwa Stare Dębno. Najbardziej na południe położona miejscowość zarówno gminy jak i powiatu.

Położenie[edytuj]

Rudno Gmina Tychowo

Osada leży ok. 3,5 km na południe od Starego Dębna, ok. 1 km od drogi wojewódzkiej nr 167, nad rzeką Dębnicą.

Historia[edytuj]

Rudno pojawia się w dokumentach w 1776 r. jako nazwa części majątku ziemskiego ze Starego Dębna. Do 1857 r. właścicielem majątku był Rudolf von Kleist, który najprawdopodobniej wzniósł pałac pod koniec XIX wieku[potrzebny przypis].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

  • zespół pałacowy, z połowy XIX wieku:
    • pałac
    • park, z połowy XIX wieku.

Przyroda[edytuj]

Grupa 25 dębów szypułkowych, położonych wokół polany leśnej, na południe od wsi. Obwód drzew od 400-600 cm[potrzebny przypis].

Przypisy

  1. UM: Wykaz liczby mieszkańców w Gminie Tychowo, stan na 31-12-2014 r.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 30.3.13]. s. 4.