Rudolf Świerczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Świerczyński
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1887
Rudnik
Data i miejsce śmierci 14 maja 1943
Warszawa
Odznaczenia
Złoty Wawrzyn Akademicki

Rudolf Świerczyński (ur. 23 kwietnia 1887 w Rudniku koło Łowicza[1] – obecnie część wsi Piaski Rudnickie, zm. 14 maja 1943 w Warszawie) – polski architekt.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu w 1903 nauki w średniej szkole realnej w Warszawie, Świerczyński rozpoczął studia w Instytucie Politechnicznym w Warszawie, od roku 1904 także na warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Od 1905 studiował na Wydziale Budowlanym Politechniki w Darmstadcie, potem na Politechnice w Dreźnie. W 1910 ukończył studia uzyskując dyplom inżyniera architekta. Praktykował przez rok w pracowni Fritza Schumachera w Hamburgu. Następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie zatrudnił się w pracowni Józefa Gałęzowskiego.

Od 1912 pracował w Warszawie. W 1915 był jednym ze współtwórców Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, którego był profesorem, a w latach 1931–1934 – dziekanem[2].

Na początku swojej działalności projektował główne dwory i pałace (m.in. restauracja Pałacu Biskupów Kujawskich w Wolborzu). W latach 20. zainteresował się ideą miasta-ogrodu, co jest widoczne w zrealizowanych projektach na Żoliborzu w Warszawie (1921–1925).

Punkt zwrotny w karierze Świerczyńskiego stanowi projekt gmachu Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie (1927) i późniejsze gmachy użyteczności publicznej jego projektu, gdzie od rozwiązań nawiązujących do klasycyzującej tradycji architektury polskiej przeszedł do form modernistycznych.

W 1937 otrzymał Grand Prix na Wystawie Światowej w Paryżu za całokształt twórczości[3]. Był członkiem grupy twórczej „Praesens” i Towarzystwa Urbanistów Polskich. Od 1934 prezes oddziału warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich[3].

W 1938 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle[4].

Zmarł na zawał serca 14 maja 1943[5].

Ważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Świerczyński Rudolf. W: Encyklopedia PWN [on-line]. [dostęp 2015-07-23].
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 859. ISBN 83-01-08836-2.
  3. a b Stanisław Łoza: Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo „Budownictwo i Architektura”, 1954, s. 306.
  4. Rocznik Polskiej Akademii Literatury 1937-1938, Warszawa 1939, s. 181.
  5. Grzegorz Mika. Zwycięski architekt. „Stolica”, s. 40, październik-listopad 2014.